ततो दुर्योधनः प्रीतः प्रियं श्रुत्वा वचस् तदा ॥
प्रीतिसंस्कारसंयुक्तं तथ्यम् आत्महितं शुभम् ॥
स्वं मनः समवस्थाप्य बाहुवीर्यम् उपाश्रितः ॥
दुर्योधनो महाराज राधेयम् इदम् अब्रवीत् ॥
कर्ण जानामि ते वीर्यं सौहृदं च परं मयि ॥
तथापि त्वां महाबाहो प्रवक्ष्यामि हितं वचः ॥
श्रुत्वा यथेष्टं च कुरु वीर यत् तव रोचते ॥
भवान् प्राज्ञतमो नित्यं मम चैव परा गतिः ॥
भीष्मद्रोणाव् अतिरथौ हतौ सेनापती मम ॥
सेनापतिर् भवान् अस्तु ताभ्यां द्रविणवत्तरः ॥
वृद्धौ च तौ महेष्वासौ सापेक्षौ च धनंजये ॥
मानितौ च मया वीरौ राधेय वचनात् तव ॥
पितामहत्वं संप्रेक्ष्य पाण्डुपुत्रा महारणे ॥
रक्षितास् तात भीष्मेण दिवसानि दशैव ह ॥
न्यस्तशस्त्रे च भवति हतो भीष्मः पितामहः ॥
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य फल्गुनेन महाहवे ॥
हते तस्मिन् महाभागे शरतल्पगते तदा ॥
त्वयोक्ते पुरुषव्याघ्र द्रोणो ह्य् आसीत् पुरःसरः ॥
तेनापि रक्षिताः पार्थाः शिष्यत्वाद् इह संयुगे ॥
स चापि निहतो वृद्धो धृष्टद्युम्नेन सत्वरम् ॥
निहताभ्यां प्रधानाभ्यां ताभ्याम् अमितविक्रम ॥
त्वत्समं समरे योधं नान्यं पश्यामि चिन्तयन् ॥
भवान् एव तु नः शक्तो विजयाय न संशयः ॥
पूर्वं मध्ये च पश्चाच् च तवैव विदितं हि तत् ॥
स भवान् धुर्यवत् संख्ये धुरम् उद्वोढुम् अर्हसि ॥
अभिषेचय सेनान्ये स्वयम् आत्मानम् आत्मना ॥
देवतानां यथा स्कन्दः सेनानीः प्रभुर् अव्ययः ॥
तथा भवान् इमां सेनां धार्तराष्ट्रीं बिभर्तु मे ॥
जहि शत्रुगणान् सर्वान् महेन्द्र इव दानवान् ॥
अवस्थितं रणे ज्ञात्वा पाण्डवास् त्वां महारथम् ॥
द्रविष्यन्ति सपाञ्चाला विष्णुं दृष्ट्वेव दानवाः ॥
तस्मात् त्वं पुरुषव्याघ्र प्रकर्षेथा महाचमूम् ॥
भवत्य् अवस्थिते यत् ते पाण्डवा गतचेतसः ॥
भविष्यन्ति सहामात्याः पाञ्चालैः सृञ्जयैः सह ॥
यथा ह्य् अभ्युदितः सूर्यः प्रतपन् स्वेन तेजसा ॥
व्यपोहति तमस् तीव्रं तथा शत्रून् व्यपोह नः ॥
tato duryodhanaḥ prītaḥ priyaṃ śrutvā vacas tadā ||
prītisaṃskārasaṃyuktaṃ tathyam ātmahitaṃ śubham ||
svaṃ manaḥ samavasthāpya bāhuvīryam upāśritaḥ ||
duryodhano mahārāja rādheyam idam abravīt ||
karṇa jānāmi te vīryaṃ sauhṛdaṃ ca paraṃ mayi ||
tathāpi tvāṃ mahābāho pravakṣyāmi hitaṃ vacaḥ ||
śrutvā yatheṣṭaṃ ca kuru vīra yat tava rocate ||
bhavān prājñatamo nityaṃ mama caiva parā gatiḥ ||
bhīṣmadroṇāv atirathau hatau senāpatī mama ||
senāpatir bhavān astu tābhyāṃ draviṇavattaraḥ ||
vṛddhau ca tau maheṣvāsau sāpekṣau ca dhanaṃjaye ||
mānitau ca mayā vīrau rādheya vacanāt tava ||
pitāmahatvaṃ saṃprekṣya pāṇḍuputrā mahāraṇe ||
rakṣitās tāta bhīṣmeṇa divasāni daśaiva ha ||
nyastaśastre ca bhavati hato bhīṣmaḥ pitāmahaḥ ||
śikhaṇḍinaṃ puraskṛtya phalgunena mahāhave ||
hate tasmin mahābhāge śaratalpagate tadā ||
tvayokte puruṣavyāghra droṇo hy āsīt puraḥsaraḥ ||
tenāpi rakṣitāḥ pārthāḥ śiṣyatvād iha saṃyuge ||
sa cāpi nihato vṛddho dhṛṣṭadyumnena satvaram ||
nihatābhyāṃ pradhānābhyāṃ tābhyām amitavikrama ||
tvatsamaṃ samare yodhaṃ nānyaṃ paśyāmi cintayan ||
bhavān eva tu naḥ śakto vijayāya na saṃśayaḥ ||
pūrvaṃ madhye ca paścāc ca tavaiva viditaṃ hi tat ||
sa bhavān dhuryavat saṃkhye dhuram udvoḍhum arhasi ||
abhiṣecaya senānye svayam ātmānam ātmanā ||
devatānāṃ yathā skandaḥ senānīḥ prabhur avyayaḥ ||
tathā bhavān imāṃ senāṃ dhārtarāṣṭrīṃ bibhartu me ||
jahi śatrugaṇān sarvān mahendra iva dānavān ||
avasthitaṃ raṇe jñātvā pāṇḍavās tvāṃ mahāratham ||
draviṣyanti sapāñcālā viṣṇuṃ dṛṣṭveva dānavāḥ ||
tasmāt tvaṃ puruṣavyāghra prakarṣethā mahācamūm ||
bhavaty avasthite yat te pāṇḍavā gatacetasaḥ ||
bhaviṣyanti sahāmātyāḥ pāñcālaiḥ sṛñjayaiḥ saha ||
yathā hy abhyuditaḥ sūryaḥ pratapan svena tejasā ||
vyapohati tamas tīvraṃ tathā śatrūn vyapoha naḥ ||
Дурьодхана обрадовался, услышав эти приятные, правдивые, благие и полезные для него слова, полные дружеского уважения. Собрав ум и опираясь на силу рук, он, о великий царь, обратился к Радхее: «Карна, я знаю твою доблесть и твою высшую дружбу ко мне. И всё же, великорукий, я скажу тебе полезное слово; выслушай и поступи, герой, как тебе будет угодно. Ты всегда мудрейший и моя последняя опора. Бхишма и Дрона, два атиратхи и мои полководцы, убиты; стань ты военачальником, ведь ты богаче силой, чем они. Эти два старых великих лучника были пристрастны к Дхананджае, и я почитал их, о Радхея, по твоему слову. Бхишма, видя в Пандавах внуков, щадил сыновей Панду в великой битве все десять дней. Когда же он отложил оружие, дед Бхишма был сражён Пхалгуной в великой битве, который выставил впереди Шикхандина. После его падения и ухода на ложе стрел, по твоему слову, о тигр среди людей, предводителем стал Дрона. Он тоже щадил Партхов в битве, потому что они были его учениками, и этот старец быстро пал от Дхриштадьюмны. Когда эти два главных вождя убиты, о безмернодоблестный, я, размышляя, не вижу в бою другого воина, равного тебе. Только ты способен принести нам победу, без сомнения; это известно тебе в начале, середине и конце. Поэтому ты должен, как главный в упряжи, нести это бремя. Прими посвящение сам, о военачальник. Как Сканда, вечный владыка, является полководцем богов, так и ты поддержи для меня это войско Дхритараштровых. Срази все толпы врагов, как Махендра - данавов. Узнав, что ты, махаратха, стоишь в бою, Пандавы вместе с Панчалами побегут, словно данавы, увидев Вишну. Поэтому, тигр среди людей, поведи великую армию. Когда ты станешь впереди, Пандавы с советниками, Панчалами и Сринджаями потеряют разум. Как восходящее солнце, паля своим сиянием, разгоняет густую тьму, так и ты рассей наших врагов».
68790545f0d2 · 发布于 2026年6月20日 03:40:14 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Дурьодхана объясняет поражение Бхишмы и Дроны их связью с Пандавами, а не неправдой собственной войны. Он ищет в Карне полководца без внутреннего сдерживания, человека, который понесёт бремя его непримиримости.