एवम् उक्तः स धर्मात्मा जगाम मिथिलां मुनिः ॥
पद्भ्यां शक्तो ऽन्तरिक्षेण क्रान्तुं भूमिं ससागराम् ॥
स गिरींश् चाप्य् अतिक्रम्य नदीस् तीर्त्वा सरांसि च ॥
बहुव्यालमृगाकीर्णा विविधाश् चाटवीस् तथा ॥
मेरोर् हरेश् च द्वे वर्षे वर्षं हैमवतं तथा ॥
क्रमेणैव व्यतिक्रम्य भारतं वर्षम् आसदत् ॥
स देशान् विविधान् पश्यंश् चीनहूणनिषेवितान् ॥
आर्यावर्तम् इमं देशम् आजगाम महामुनिः ॥
पितुर् वचनम् आज्ञाय तम् एवार्थं विचिन्तयन् ॥
अध्वानं सो ऽतिचक्राम खे ऽचरः खे चरन्न् इव ॥
पत्तनानि च रम्याणि स्फीतानि नगराणि च ॥
रत्नानि च विचित्राणि शुकः पश्यन् न पश्यति ॥
उद्यानानि च रम्याणि तथैवायतनानि च ॥
पुण्यानि चैव तीर्थानि सो ऽतिक्रम्य तथाध्वनः ॥
सो ऽचिरेणैव कालेन विदेहान् आससाद ह ॥
रक्षितान् धर्मराजेन जनकेन महात्मना ॥
तत्र ग्रामान् बहून् पश्यन् बह्वन्नरसभोजनान् ॥
पल्लीघोषान् समृद्धांश् च बहुगोकुलसंकुलान् ॥
स्फीतांश् च शालियवसैर् हंससारससेवितान् ॥
पद्मिनीभिश् च शतशः श्रीमतीभिर् अलंकृतान् ॥
स विदेहान् अतिक्रम्य समृद्धजनसेवितान् ॥
मिथिलोपवनं रम्यम् आससाद महर्द्धिमत् ॥
हस्त्यश्वरथसंकीर्णं नरनारीसमाकुलम् ॥
पश्यन्न् अपश्यन्न् इव तत् समतिक्रामद् अच्युतः ॥
मनसा तं वहन् भारं तम् एवार्थं विचिन्तयन् ॥
आत्मारामः प्रसन्नात्मा मिथिलाम् आससाद ह ॥
evam uktaḥ sa dharmātmā jagāma mithilāṃ muniḥ ||
padbhyāṃ śakto 'ntarikṣeṇa krāntuṃ bhūmiṃ sasāgarām ||
sa girīṃś cāpy atikramya nadīs tīrtvā sarāṃsi ca ||
bahuvyālamṛgākīrṇā vividhāś cāṭavīs tathā ||
meror hareś ca dve varṣe varṣaṃ haimavataṃ tathā ||
krameṇaiva vyatikramya bhārataṃ varṣam āsadat ||
sa deśān vividhān paśyaṃś cīnahūṇaniṣevitān ||
āryāvartam imaṃ deśam ājagāma mahāmuniḥ ||
pitur vacanam ājñāya tam evārthaṃ vicintayan ||
adhvānaṃ so 'ticakrāma khe 'caraḥ khe carann iva ||
pattanāni ca ramyāṇi sphītāni nagarāṇi ca ||
ratnāni ca vicitrāṇi śukaḥ paśyan na paśyati ||
udyānāni ca ramyāṇi tathaivāyatanāni ca ||
puṇyāni caiva tīrthāni so 'tikramya tathādhvanaḥ ||
so 'cireṇaiva kālena videhān āsasāda ha ||
rakṣitān dharmarājena janakena mahātmanā ||
tatra grāmān bahūn paśyan bahvannarasabhojanān ||
pallīghoṣān samṛddhāṃś ca bahugokulasaṃkulān ||
sphītāṃś ca śāliyavasair haṃsasārasasevitān ||
padminībhiś ca śataśaḥ śrīmatībhir alaṃkṛtān ||
sa videhān atikramya samṛddhajanasevitān ||
mithilopavanaṃ ramyam āsasāda maharddhimat ||
hastyaśvarathasaṃkīrṇaṃ naranārīsamākulam ||
paśyann apaśyann iva tat samatikrāmad acyutaḥ ||
manasā taṃ vahan bhāraṃ tam evārthaṃ vicintayan ||
ātmārāmaḥ prasannātmā mithilām āsasāda ha ||
Так наставленный, этот праведный муни пошёл в Митхилу пешком, хотя был способен пересечь землю с океанами по воздуху. Он переходил горы, переправлялся через реки и озёра, миновал разные леса, полные змей и зверей. Последовательно пройдя две области Меру и Хари, а также Хаймавату, он достиг Бхарата-варши. Великий муни видел разные страны, населённые чинами и хунами, и пришёл в эту страну Арьяварту. Приняв слово отца и размышляя только о той цели, он прошёл путь, словно воздушный странник, хотя не шёл по небу. Прекрасные города, процветающие столицы, удивительные драгоценности, сады, святилища и святые тиртхи Шука видел, но как бы не видел. За короткое время он достиг Видех, охраняемых великодушным царём Джанакой, царём дхармы. Там он видел множество деревень с обильной пищей и вкусами, богатые посёлки и пастушьи станы, полные стад, поля риса и ячменя, водоёмы с лебедями и журавлями и сотни прекрасных лотосовых прудов. Перейдя процветающие Видехи, он достиг великолепной рощи Митхилы. Многолюдную Митхилу, полную слонов, коней, колесниц, мужчин и женщин, неколебимый Шука прошёл, видя всё это, но словно не видя. Неся в уме один груз — тот самый смысл, — радующийся в себе и ясный душой, он достиг Митхилы».
73c04118e844 · 发布于 2026年6月21日 06:25:47 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Путь Шуки сам становится проверкой: он проходит через страны, богатства, святыни и красоту, но не цепляется взглядом. Это практическая непривязанность, а не словесное рассуждение о ней.