देवास् तु सहिताः सर्वे वसोः शापविमोक्षणम् ॥
चिन्तयाम् आसुर् अव्यग्राः सुकृतं हि नृपस्य तत् ॥
अनेनास्मत्कृते राज्ञा शापः प्राप्तो महात्मना ॥
अस्य प्रतिप्रियं कार्यं सहितैर् नो दिवौकसः ॥
इति बुद्ध्या व्यवस्याशु गत्वा निश्चयम् ईश्वराः ॥
ऊचुस् तं हृष्टमनसो राजोपरिचरं तदा ॥
ब्रह्मण्यदेवं त्वं भक्तः सुरासुरगुरुं हरिम् ॥
कामं स तव तुष्टात्मा कुर्याच् छापविमोक्षणम् ॥
मानना तु द्विजातीनां कर्तव्या वै महात्मनाम् ॥
अवश्यं तपसा तेषां फलितव्यं नृपोत्तम ॥
यतस् त्वं सहसा भ्रष्ट आकाशान् मेदिनीतलम् ॥
एकं त्व् अनुग्रहं तुभ्यं दद्मो वै नृपसत्तम ॥
यावत् त्वं शापदोषेण कालम् आसिष्यसे ऽनघ ॥
भूमेर् विवरगो भूत्वा तावन्तं कालम् आप्स्यसि ॥
यज्ञेषु सुहुतां विप्रैर् वसोर् धारां महात्मभिः ॥
प्राप्स्यसे ऽस्मदनुध्यानान् मा च त्वां ग्लानिर् आस्पृशेत् ॥
न क्षुत्पिपासे राजेन्द्र भूमेश् छिद्रे भविष्यतः ॥
वसोर् धारानुपीतत्वात् तेजसाप्यायितेन च ॥
स देवो ऽस्मद्वरात् प्रीतो ब्रह्मलोकं हि नेष्यति ॥
एवं दत्त्वा वरं राज्ञे सर्वे तत्र दिवौकसः ॥
गताः स्वभवनं देवा ऋषयश् च तपोधनाः ॥
devās tu sahitāḥ sarve vasoḥ śāpavimokṣaṇam ||
cintayām āsur avyagrāḥ sukṛtaṃ hi nṛpasya tat ||
anenāsmatkṛte rājñā śāpaḥ prāpto mahātmanā ||
asya pratipriyaṃ kāryaṃ sahitair no divaukasaḥ ||
iti buddhyā vyavasyāśu gatvā niścayam īśvarāḥ ||
ūcus taṃ hṛṣṭamanaso rājoparicaraṃ tadā ||
brahmaṇyadevaṃ tvaṃ bhaktaḥ surāsuraguruṃ harim ||
kāmaṃ sa tava tuṣṭātmā kuryāc chāpavimokṣaṇam ||
mānanā tu dvijātīnāṃ kartavyā vai mahātmanām ||
avaśyaṃ tapasā teṣāṃ phalitavyaṃ nṛpottama ||
yatas tvaṃ sahasā bhraṣṭa ākāśān medinītalam ||
ekaṃ tv anugrahaṃ tubhyaṃ dadmo vai nṛpasattama ||
yāvat tvaṃ śāpadoṣeṇa kālam āsiṣyase 'nagha ||
bhūmer vivarago bhūtvā tāvantaṃ kālam āpsyasi ||
yajñeṣu suhutāṃ viprair vasor dhārāṃ mahātmabhiḥ ||
prāpsyase 'smadanudhyānān mā ca tvāṃ glānir āspṛśet ||
na kṣutpipāse rājendra bhūmeś chidre bhaviṣyataḥ ||
vasor dhārānupītatvāt tejasāpyāyitena ca ||
sa devo 'smadvarāt prīto brahmalokaṃ hi neṣyati ||
evaṃ dattvā varaṃ rājñe sarve tatra divaukasaḥ ||
gatāḥ svabhavanaṃ devā ṛṣayaś ca tapodhanāḥ ||
«Все боги вместе спокойно стали думать, как освободить Васу от проклятия, ведь его поступок был совершён ради них. “Этот великодушный царь получил проклятие из-за нас; мы, небожители, должны вместе сделать ему ответное благо”. Так решив, боги с радостными умами сказали царю Упаричаре: “Ты предан Хари, Брахманья-деве, учителю суров и асуров. Если Он, довольный тобой, пожелает, Он освободит тебя от проклятия. Но великие души должны почитать двиджей; их тапас непременно должен принести плод, о лучший царь. Поскольку ты внезапно пал с неба на землю, мы дадим тебе одну милость: пока из-за проклятия ты будешь пребывать в расщелине земли, ты будешь получать в жертвах хорошо возлитый брахманами поток васу благодаря нашему памятованию. Пусть тебя не коснётся слабость; в расщелине земли у тебя не будет ни голода, ни жажды. Благодаря питью потока васу и насыщению сиянием тот Бог, довольный нашим даром, поведёт тебя в мир Брахмы”. Дав царю такой дар, все боги ушли в свои обители, и риши, богатые тапасом, также удалились».
fa52b6249acd · 发布于 2026年6月21日 05:47:38 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Боги признают свою долю ответственности, но не отменяют проклятие риши: слово тапасвинов должно принести плод. Милость приходит не как отрицание закона, а как поддержка внутри последствий.