अग्नेः शिखां कः परिसंस्पृशेद्वै तरेद्धि कः सागरमेव मूढः । उक्ते तु वाक्ये बहुनीतियुक्ते इन्द्रेण कामस्य सुशिक्षणार्थम् । आकर्ण्य वाक्यं मकरध्वजस्तु उवाच देवेन्द्रमथैनमेव
तवातिदेशादहमागतो वै धैर्यं सुहत्वं पुरुषार्थमेव । त्यक्त्वा तदर्थं परिभाषसे मां निःसत्त्वरूपं बहुभीतियुक्तम्
व्यावृत्य यास्यामि यदा सुरेश स्याल्लोकमध्ये मम कीर्तिनाशः । ऊढङ्करो मानविहीन एव सर्वे वदिष्यन्त्यनया जितं माम्
ये वै जिता देवगणाश्च दानवाः पूर्वमुनीन्द्रास्तपसा प्रयुक्ताः । हास्यं करिष्यन्ति ममापि सद्यो नार्या जितो मन्मथ एष भीमः
तस्मात्प्रयास्यामि त्वयैव सार्धमस्या बलं मानतमः सुरेश । तेजश्च धैर्यं परिणाशयिष्ये कस्माद्भवानत्र बिभेति शक्र
सम्बोध्य चैवं स सुराधिनाथं चापं गृहीतं सशरं सुपुष्पम् । उवाच क्रीडां पुरतः स्थितां तां विधाय मायां भवती प्रयातु
agneḥ śikhāṃ kaḥ parisaṃspṛśedvai tareddhi kaḥ sāgarameva mūḍhaḥ | ukte tu vākye bahunītiyukte indreṇa kāmasya suśikṣaṇārtham | ākarṇya vākyaṃ makaradhvajastu uvāca devendramathainameva
tavātideśādahamāgato vai dhairyaṃ suhatvaṃ puruṣārthameva | tyaktvā tadarthaṃ paribhāṣase māṃ niḥsattvarūpaṃ bahubhītiyuktam
vyāvṛtya yāsyāmi yadā sureśa syāllokamadhye mama kīrtināśaḥ | ūḍhaṅkaro mānavihīna eva sarve vadiṣyantyanayā jitaṃ mām
ye vai jitā devagaṇāśca dānavāḥ pūrvamunīndrāstapasā prayuktāḥ | hāsyaṃ kariṣyanti mamāpi sadyo nāryā jito manmatha eṣa bhīmaḥ
tasmātprayāsyāmi tvayaiva sārdhamasyā balaṃ mānatamaḥ sureśa | tejaśca dhairyaṃ pariṇāśayiṣye kasmādbhavānatra bibheti śakra
sambodhya caivaṃ sa surādhināthaṃ cāpaṃ gṛhītaṃ saśaraṃ supuṣpam | uvāca krīḍāṃ purataḥ sthitāṃ tāṃ vidhāya māyāṃ bhavatī prayātu
«Кто коснётся языка огня? Кто, кроме глупца, переплывёт океан?» Когда Индрой было сказано это слово, полное многого рассуждения, ради вразумления Камы, — выслушав его, тот, чей стяг макара, сказал владыке богов: «По твоему же велению пришёл я, оставив всё ради того, чтобы сокрушить её стойкость мужским делом; а ты коришь меня и зовёшь ничтожным и полным страха. Если я, повернув, уйду, о владыка богов, — средь людей погибнет моя слава: скажут все, что я пустой хвастун, лишённый чести, и что она меня победила. Те сонмы богов и данавы, что мною побеждены, и древние владыки молчальников, наделённые подвигом, тотчас сотворят надо мною насмешку: «женщиной побеждён этот грозный Манматха». Потому пойду я вместе с тобою и уничтожу её силу, пыл и стойкость, о величайший в чести. Отчего ты здесь страшишься, о Шакра?»
bc568a922b54 · 发布于 2026年9月3日 04:13:34 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Каму держит уже не задание, а страх насмешки: отступить нельзя, потому что узнают. Так самолюбие доводит дело, от которого отказался даже заказчик. Его собственный довод — «скажут, что женщина победила» — и есть признание, что она сильнее.