तत्रैवोद्वाह्य तां कन्यां प्रहृष्टः परवीरहा । ददौ तस्मै परां मुक्तिं प्रीत्या जाम्बवते हरिः
गृहीत्वा तनयां तस्य कन्यां जाम्बवतीं मुदा । विनिर्गत्य बिलात्तस्मात्प्रययौ द्वारकां पुरीम्
सत्राजिते ददौ रत्नं स्यमन्ताख्यं यदूत्तमः । दुहित्रे प्रददौ सोऽपि कन्यायै मणिमुत्तमम्
मासि भाद्रपदे शुक्ले चतुर्थ्यां चन्द्रदर्शनम् । मिथ्याभिदूषणं प्राहुस्तस्मात्तत्परिवर्जयेत्
तत्प्राप्य दर्शनं तत्र चतुर्थ्यां शीतगोर्नरः । स्यमन्तस्य कथां श्रुत्वा मिथ्यावादात्प्रमुच्यते
सुलक्षणा नाग्नजिती सुशीला च यशस्विनी । मद्रराजसुतास्तिस्रः कन्यकास्ताः शुभाननाः
स्वयंवरस्थास्ताः कृष्णं वरयामासुरुज्ज्वलाः । एकस्मिन्दिवसे तास्तु उपयेमे यदूद्वहः
अष्टौ महिष्यस्ताः सर्वा रुक्मिण्याद्या महात्मनः । रुक्मिणी सत्यभामा च कालिन्दी च शुचिस्मिता
मित्रविन्दा जाम्बवती नाग्नजित्यः सुलक्षणा । सुशीला नाम तन्वङ्गी महिषी चाष्टमी स्मृता
भूमिपुत्रो महावीर्यो नरको नाम राक्षसः । जित्वा देवपतिं शक्रं सर्वांश्चैव सुरान्रणे
अदित्या देवमातुश्च कुण्डले च सुवर्चसी । बलाज्जग्राह देवानां रत्नानि विविधानि च
tatraivodvāhya tāṃ kanyāṃ prahṛṣṭaḥ paravīrahā | dadau tasmai parāṃ muktiṃ prītyā jāmbavate hariḥ
gṛhītvā tanayāṃ tasya kanyāṃ jāmbavatīṃ mudā | vinirgatya bilāttasmātprayayau dvārakāṃ purīm
satrājite dadau ratnaṃ syamantākhyaṃ yadūttamaḥ | duhitre pradadau so'pi kanyāyai maṇimuttamam
māsi bhādrapade śukle caturthyāṃ candradarśanam | mithyābhidūṣaṇaṃ prāhustasmāttatparivarjayet
tatprāpya darśanaṃ tatra caturthyāṃ śītagornaraḥ | syamantasya kathāṃ śrutvā mithyāvādātpramucyate
sulakṣaṇā nāgnajitī suśīlā ca yaśasvinī | madrarājasutāstisraḥ kanyakāstāḥ śubhānanāḥ
svayaṃvarasthāstāḥ kṛṣṇaṃ varayāmāsurujjvalāḥ | ekasmindivase tāstu upayeme yadūdvahaḥ
aṣṭau mahiṣyastāḥ sarvā rukmiṇyādyā mahātmanaḥ | rukmiṇī satyabhāmā ca kālindī ca śucismitā
mitravindā jāmbavatī nāgnajityaḥ sulakṣaṇā | suśīlā nāma tanvaṅgī mahiṣī cāṣṭamī smṛtā
bhūmiputro mahāvīryo narako nāma rākṣasaḥ | jitvā devapatiṃ śakraṃ sarvāṃścaiva surānraṇe
adityā devamātuśca kuṇḍale ca suvarcasī | balājjagrāha devānāṃ ratnāni vividhāni ca
Там же взяв в жёны ту деву, весьма обрадованный губитель вражьих героев Хари с любовью дал Джамбавану высшее освобождение. Взяв с радостью его дочь-деву Джамбавати и выйдя из той пещеры, он отправился в город Двараку. Лучший из Яду отдал Сатраджиту самоцвет, именуемый Сьямантакою; и тот отдал превосходный самоцвет дочери-деве. Видение луны в месяце бхадрапада, в светлую половину, в четвёртый день, называют ложным обвинением; потому да избегает его человек. А обретя там в четвёртый день видение холодного лучами, человек, услышав сказание о Сьямантаке, освобождается от ложной молвы. Сулакшана, Нагнаджити и славная Сушила — три девы, дочери царя мадров, прекрасноликие; стоя на сваямваре, блистательные, они избрали Кришну, и носитель рода Яду взял их в жёны в один день. Восемь цариц у великого душою, все во главе с Рукмини: Рукмини, Сатьябхама, ясноулыбная Калинди, Митравинда, Джамбавати, Нагнаджити, Сулакшана и стройная по имени Сушила — она признана восьмою царицею. Весьма доблестный сын Земли, ракшас по имени Нарака, победив в битве владыку богов Шакру и всех богов, силою захватил у матери богов Адити две блистающие серьги и различные сокровища богов:
be4e64a63e8f · 发布于 2026年9月3日 04:14:07 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Тот, на кого возвели напраслину, оставляет в дар не месть, а способ очищаться от неё. Само его злоключение сделано лекарством: услышавший эту историю выходит из-под чужой молвы.