रामस् त्व् आश्रमम् आसाद्य त्रासयन् मृगपक्षिणः । गत्वा मुहूर्तम् अध्वानं भरद्वाजम् उपागमत् ॥
ततस् त्व् आश्रमम् आसाद्य मुनेर् दर्शनकाङ्क्षिणौ । सीतयानुगतौ वीरौ दूराद् एवावतस्थतुः ॥
हुताग्निहोत्रं दृष्ट्वैव महाभागं कृताञ्जलिः । रामः सौमित्रिणा सार्धं सीतया चाभ्यवादयत् ॥
न्यवेदयत चात्मानं तस्मै लक्ष्मणपूर्वजः । पुत्रौ दशरथस्यावां भगवन् रामलक्ष्मणौ ॥
भार्या ममेयं वैदेही कल्याणी जनकात्मजा । मां चानुयाता विजनं तपोवनम् अनिन्दिता ॥
पित्रा प्रव्राज्यमानं मां सौमित्रिर् अनुजः प्रियः । अयम् अन्वगमद् भ्राता वनम् एव दृढव्रतः ॥
पित्रा नियुक्ता भगवन् प्रवेष्यामस् तपोवनम् । धर्मम् एवाचरिष्यामस् तत्र मूलफलाशनाः ॥
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजपुत्रस्य धीमतः । उपानयत धर्मात्मा गाम् अर्घ्यम् उदकं ततः ॥
मृगपक्षिभिर् आसीनो मुनिभिश् च समन्ततः । रामम् आगतम् अभ्यर्च्य स्वागतेनाह तं मुनिः ॥
प्रतिगृह्य च ताम् अर्चाम् उपविष्टं सराघवम् । भरद्वाजो ऽब्रवीद् वाक्यं धर्मयुक्तम् इदं तदा ॥
rāmas tv āśramam āsādya trāsayan mṛgapakṣiṇaḥ | gatvā muhūrtam adhvānaṃ bharadvājam upāgamat ||
tatas tv āśramam āsādya muner darśanakāṅkṣiṇau | sītayānugatau vīrau dūrād evāvatasthatuḥ ||
hutāgnihotraṃ dṛṣṭvaiva mahābhāgaṃ kṛtāñjaliḥ | rāmaḥ saumitriṇā sārdhaṃ sītayā cābhyavādayat ||
nyavedayata cātmānaṃ tasmai lakṣmaṇapūrvajaḥ | putrau daśarathasyāvāṃ bhagavan rāmalakṣmaṇau ||
bhāryā mameyaṃ vaidehī kalyāṇī janakātmajā | māṃ cānuyātā vijanaṃ tapovanam aninditā ||
pitrā pravrājyamānaṃ māṃ saumitrir anujaḥ priyaḥ | ayam anvagamad bhrātā vanam eva dṛḍhavrataḥ ||
pitrā niyuktā bhagavan praveṣyāmas tapovanam | dharmam evācariṣyāmas tatra mūlaphalāśanāḥ ||
tasya tadvacanaṃ śrutvā rājaputrasya dhīmataḥ | upānayata dharmātmā gām arghyam udakaṃ tataḥ ||
mṛgapakṣibhir āsīno munibhiś ca samantataḥ | rāmam āgatam abhyarcya svāgatenāha taṃ muniḥ ||
pratigṛhya ca tām arcām upaviṣṭaṃ sarāghavam | bharadvājo 'bravīd vākyaṃ dharmayuktam idaṃ tadā ||
Рама подошёл к ашраму и, потревожив зверей и птиц, прошёл ещё небольшое расстояние и приблизился к Бхарадвадже. Затем два героя, желавшие увидеть мудреца и сопровождаемые Ситой, остановились ещё издали у его обители. Увидев великодостойного риши, завершившего агнихотру, Рама сложил ладони и вместе с Саумитри и Ситой почтительно поклонился ему. Старший брат Лакшманы представился мудрецу: «О почтенный, мы двое — сыновья Дашаратхи, Рама и Лакшмана. Вот моя супруга Вайдехи, благая дочь Джанаки; безупречная, она последовала за мной в безлюдный лес подвижничества. Этот Саумитри, мой дорогой младший брат, твёрдый в обете, последовал за мной, когда отец отправил меня в изгнание. По приказу отца, о почтенный, мы войдём в лес подвижничества и там, питаясь кореньями и плодами, будем исполнять дхарму». Услышав эти слова мудрого царевича, праведный Бхарадваджа поднёс ему корову, аргхью и воду. Сидящий среди зверей, птиц и мудрецов, он почтил прибывшего Раму радушным приёмом; а когда Рама со спутниками принял эту честь и сел, Бхарадваджа произнёс праведную речь.
73848aa6ff20 · 发布于 2026年6月22日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Встреча у ашрама строится на взаимном признании дхармы: Рама представляет изгнание как послушание отцу, а Бхарадваджа отвечает традиционным гостеприимством риши.