ततः शिष्याद् उपश्रुत्य प्राप्तं रामं सलक्ष्मणम् । वैदेहीं च महाभागाम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥
दिष्ट्या रामश् चिरस्याद्य द्रष्टुं मां समुपागतः । मनसा काङ्क्षितं ह्य् अस्य मयाप्य् आगमनं प्रति ॥
गम्यतां सत्कृतो रामः सभार्यः सहलक्ष्मणः । प्रवेश्यतां समीपं मे किं चासौ न प्रवेशितः ॥
एवम् उक्तस् तु मुनिना धर्मज्ञेन महात्मना । अभिवाद्याब्रवीच् छिष्यस् तथेति नियताञ्जलिः ॥
ततो निष्क्रम्य संभ्रान्तः शिष्यो लक्ष्मणम् अब्रवीत् । क्वासौ रामो मुनिं द्रष्टुम् एतु प्रविशतु स्वयम् ॥
ततो गत्वाश्रमपदं शिष्येण सहलक्ष्मणः । दर्शयाम् आस काकुत्स्थं सीतां च जनकात्मजाम् ॥
तं शिष्यः प्रश्रितं वाक्यम् अगस्त्यवचनं ब्रुवन् । प्रावेशयद् यथान्यायं सत्कारार्थं सुसत्कृतम् ॥
प्रविवेश ततो रामः सीतया सहलक्ष्मणः । प्रशान्तहरिणाकीर्णम् आश्रमं ह्य् अवलोकयन् ॥
स तत्र ब्रह्मणः स्थानम् अग्नेः स्थानं तथैव च । विष्णोः स्थानं महेन्द्रस्य स्थानं चैव विवस्वतः ॥
सोमस्थानं भगस्थानं स्थानं कौबेरम् एव च । धातुर् विधातुः स्थानं च वायोः स्थानं तथैव च ॥
ततः शिष्यैः परिवृतो मुनिर् अप्य् अभिनिष्पतत् । तं ददर्शाग्रतो रामो मुनीनां दीप्ततेजसं । अब्रवीद् वचनं वीरो लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥
एष लक्ष्मण निष्क्रामत्य् अगस्त्यो भगवान् ऋषिः । औदार्येणावगच्छामि निधानं तपसाम् इमम् ॥
एवम् उक्त्वा महाबाहुर् अगस्त्यं सूर्यवर्चसं । जग्राह परमप्रीतस् तस्य पादौ परंतपः ॥
अभिवाद्य तु धर्मात्मा तस्थौ रामः कृताञ्जलिः । सीतया सह वैदेह्या तदा राम सलक्ष्मणः ॥
प्रतिगृह्य च काकुत्स्थम् अर्चयित्वासनोदकैः । कुशलप्रश्नम् उक्त्वा च आस्यताम् इति सो ऽब्रवीत् ॥
अग्निं हुत्वा प्रदायार्घ्यम् अतिथिं प्रतिपूज्य च । वानप्रस्थेन धर्मेण स तेषां भोजनं ददौ ॥
tataḥ śiṣyād upaśrutya prāptaṃ rāmaṃ salakṣmaṇam | vaidehīṃ ca mahābhāgām idaṃ vacanam abravīt ||
diṣṭyā rāmaś cirasyādya draṣṭuṃ māṃ samupāgataḥ | manasā kāṅkṣitaṃ hy asya mayāpy āgamanaṃ prati ||
gamyatāṃ satkṛto rāmaḥ sabhāryaḥ sahalakṣmaṇaḥ | praveśyatāṃ samīpaṃ me kiṃ cāsau na praveśitaḥ ||
evam uktas tu muninā dharmajñena mahātmanā | abhivādyābravīc chiṣyas tatheti niyatāñjaliḥ ||
tato niṣkramya saṃbhrāntaḥ śiṣyo lakṣmaṇam abravīt | kvāsau rāmo muniṃ draṣṭum etu praviśatu svayam ||
tato gatvāśramapadaṃ śiṣyeṇa sahalakṣmaṇaḥ | darśayām āsa kākutsthaṃ sītāṃ ca janakātmajām ||
taṃ śiṣyaḥ praśritaṃ vākyam agastyavacanaṃ bruvan | prāveśayad yathānyāyaṃ satkārārthaṃ susatkṛtam ||
praviveśa tato rāmaḥ sītayā sahalakṣmaṇaḥ | praśāntahariṇākīrṇam āśramaṃ hy avalokayan ||
sa tatra brahmaṇaḥ sthānam agneḥ sthānaṃ tathaiva ca | viṣṇoḥ sthānaṃ mahendrasya sthānaṃ caiva vivasvataḥ ||
somasthānaṃ bhagasthānaṃ sthānaṃ kauberam eva ca | dhātur vidhātuḥ sthānaṃ ca vāyoḥ sthānaṃ tathaiva ca ||
tataḥ śiṣyaiḥ parivṛto munir apy abhiniṣpatat | taṃ dadarśāgrato rāmo munīnāṃ dīptatejasaṃ | abravīd vacanaṃ vīro lakṣmaṇaṃ lakṣmivardhanam ||
eṣa lakṣmaṇa niṣkrāmaty agastyo bhagavān ṛṣiḥ | audāryeṇāvagacchāmi nidhānaṃ tapasām imam ||
evam uktvā mahābāhur agastyaṃ sūryavarcasaṃ | jagrāha paramaprītas tasya pādau paraṃtapaḥ ||
abhivādya tu dharmātmā tasthau rāmaḥ kṛtāñjaliḥ | sītayā saha vaidehyā tadā rāma salakṣmaṇaḥ ||
pratigṛhya ca kākutstham arcayitvāsanodakaiḥ | kuśalapraśnam uktvā ca āsyatām iti so 'bravīt ||
agniṃ hutvā pradāyārghyam atithiṃ pratipūjya ca | vānaprasthena dharmeṇa sa teṣāṃ bhojanaṃ dadau ||
Услышав от ученика, что Рама прибыл с Лакшманой и благородной Вайдехи, Агастья сказал: «К счастью, Рама спустя долгое время сегодня пришёл увидеть меня. Его приход был желанен и для меня. Пусть Раму почтят и приведут вместе с женой и Лакшманой. Пусть его введут ко мне; почему он ещё не вошёл?» Услышав так сказанное великим мудрецом, знающим дхарму, ученик поклонился, сложил ладони и сказал: «Так». Затем он быстро вышел, обратился к Лакшмане и велел Раме войти к мудрецу. Вместе с учеником и Лакшманой Рама был введён по должному порядку для почётного приёма. Он вошёл с Ситой и Лакшманой, созерцая ашрам, полный мирных оленей. Там были места Брахмы, Агни, Вишну, Махендры, Вивасвата, Сомы, Бхаги, Куберы, Дхатара, Видхатара и Ваю. Затем сам мудрец, окружённый учениками, вышел. Рама увидел его впереди, сияющего среди муни, и сказал Лакшмане: «Вот выходит почтенный риши Агастья. По его величию я узнаю в нём сокровищницу аскезы». Сказав так, могучерукий Рама с великой радостью припал к стопам Агастьи, сиявшего как солнце. Затем праведный Рама вместе с Ситой и Лакшманой стоял перед ним со сложенными ладонями. Агастья принял Какутстху, почтил его сиденьем и водой, спросил о благополучии и сказал: «Садись». Совершив огненное приношение, дав аргхью и почтив гостя, он по дхарме лесного отшельника дал им пищу.
c712a7de5ab3 · 发布于 2026年6月22日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Встреча Рамы и Агастьи строится на взаимном почтении: святой рад приходу Рамы, а Рама узнаёт святого по внутреннему величию и склоняется к его стопам. Ашрам представлен как место, где присутствуют божественные силы, но вход в это пространство происходит через простые формы дхармы: разрешение, поклон, вода, сиденье, пища и вопрос о благополучии.