ताम् उपस्थापितां दृष्ट्वा शिबिकां वानराधिपः । लक्ष्मणारुह्यतां शीघ्रम् इति सौमित्रिम् अब्रवीत् ॥
इत्य् उक्त्वा काञ्चनं यानं सुग्रीवः सूर्यसंनिभम् । बृहद्भिर् हरिभिर् युक्तम् आरुरोह सलक्ष्मणः ॥
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि । शुक्लैश् च बालव्यजनैर् धूयमानैः समन्ततः ॥
शङ्खभेरीनिनादैश् च बन्दिभिश् चाभिवन्दितः । निर्ययौ प्राप्य सुग्रीवो राज्यश्रियम् अनुत्तमाम् ॥
स वानरशतैस् तीष्क्णैर् बहुभिः शस्त्रपाणिभिः । परिकीर्णो ययौ तत्र यत्र रामो व्यवस्थितः ॥
स तं देशम् अनुप्राप्य श्रेष्ठं रामनिषेवितम् । अवातरन् महातेजाः शिबिकायाः सलक्ष्मणः ॥
आसाद्य च ततो रामं कृताञ्जलिपुटो ऽभवत् । कृताञ्जलौ स्थिते तस्मिन् वानराश् चभवंस् तथा ॥
तटाकम् इव तद् दृष्ट्वा रामः कुड्मलपङ्कजम् । वानराणां महत् सैन्यं सुग्रीवे प्रीतिमान् अभूत् ॥
पादयोः पतितं मूर्ध्ना तम् उत्थाप्य हरीश्वरम् । प्रेंणा च बहुमानाच् च राघवः परिषस्वजे ॥
परिष्वज्य च धर्मात्मा निषीदेति ततो ऽब्रवीत् । तं निषण्णं ततो दृष्ट्वा क्षितौ रामो ऽब्रवीद् वचः ॥
tām upasthāpitāṃ dṛṣṭvā śibikāṃ vānarādhipaḥ | lakṣmaṇāruhyatāṃ śīghram iti saumitrim abravīt ||
ity uktvā kāñcanaṃ yānaṃ sugrīvaḥ sūryasaṃnibham | bṛhadbhir haribhir yuktam āruroha salakṣmaṇaḥ ||
pāṇḍureṇātapatreṇa dhriyamāṇena mūrdhani | śuklaiś ca bālavyajanair dhūyamānaiḥ samantataḥ ||
śaṅkhabherīninādaiś ca bandibhiś cābhivanditaḥ | niryayau prāpya sugrīvo rājyaśriyam anuttamām ||
sa vānaraśatais tīṣkṇair bahubhiḥ śastrapāṇibhiḥ | parikīrṇo yayau tatra yatra rāmo vyavasthitaḥ ||
sa taṃ deśam anuprāpya śreṣṭhaṃ rāmaniṣevitam | avātaran mahātejāḥ śibikāyāḥ salakṣmaṇaḥ ||
āsādya ca tato rāmaṃ kṛtāñjalipuṭo 'bhavat | kṛtāñjalau sthite tasmin vānarāś cabhavaṃs tathā ||
taṭākam iva tad dṛṣṭvā rāmaḥ kuḍmalapaṅkajam | vānarāṇāṃ mahat sainyaṃ sugrīve prītimān abhūt ||
pādayoḥ patitaṃ mūrdhnā tam utthāpya harīśvaram | preṃṇā ca bahumānāc ca rāghavaḥ pariṣasvaje ||
pariṣvajya ca dharmātmā niṣīdeti tato 'bravīt | taṃ niṣaṇṇaṃ tato dṛṣṭvā kṣitau rāmo 'bravīd vacaḥ ||
Увидев поданный паланквин, владыка обезьян сказал Саумитри: «Лакшмана, взойди скорее». Сказав это, Сугрива вместе с Лакшманой взошёл на золотой, солнцу подобный паланквин, который несли большие обезьяны. Белый зонт держали над его головой, со всех сторон его обмахивали белыми опахалами, его сопровождали звуки раковин и барабанов и восхваления певцов. Обретя непревзойдённую царскую славу, Сугрива вышел, окружённый сотнями быстрых обезьян с оружием в руках, и пошёл туда, где находился Рама. Достигнув лучшего места, где пребывал Рама, великосияющий Сугрива вместе с Лакшманой сошёл с паланквина. Подойдя к Раме, он стал со сложенными ладонями; так же встали и ванары. Увидев великое войско ванаров, похожее на пруд с лотосами-бутонами, Рама стал доволен Сугривой. Когда владыка обезьян пал головой к его стопам, Рагхава поднял его и обнял с любовью и уважением. Обняв, праведнодушный Рама сказал: «Садись». Затем, увидев его сидящим на земле, Рама произнёс речь.
a9fedb5409f7 · 发布于 2026年6月22日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Приход Сугривы к Раме восстанавливает правильный порядок: царь обезьян приходит с почтением, а Рама принимает его с любовью. Союз снова стоит не на страхе, а на уважении и общем деле.