अथाङ्गदस् तदा सर्वान् वानरान् इदम् अब्रवीत् । परिश्रान्तो महाप्राज्ञः समाश्वास्य शनैर् वचः ॥
वनानि गिरयो नद्यो दुर्गाणि गहनानि च । दर्यो गिरिगुहाश् चैव विचिता नः समन्ततः ॥
तत्र तत्र सहास्माभिर् जानकी न च दृश्यते । तद् वा रक्षो हृता येन सीता सुरसुतोपमा ॥
कालश् च नो महान् यातः सुग्रीवश् चोग्रशासनः । तस्माद् भवन्तः सहिता विचिन्वन्तु समन्ततः ॥
विहाय तन्द्रीं शोकं च निद्रां चैव समुत्थिताम् । विचिनुध्वं यथा सीतां पश्यामो जनकात्मजाम् ॥
अनिर्वेदं च दाक्ष्यं च मनसश् चापराजयम् । कार्यसिद्धिकराण्य् आहुस् तस्माद् एतद् ब्रवीम्य् अहम् ॥
अद्यापीदं वनं दुर्गं विचिन्वन्तु वनौकसः । खेदं त्यक्त्वा पुनः सर्वं वनम् एतद् विचीयताम् ॥
अवश्यं क्रियमाणस्य दृश्यते कर्मणः फलम् । अलं निर्वेदम् आगम्य न हि नो मलिनं क्षमम् ॥
सुग्रीवः क्रोधनो राजा तीक्ष्णदण्डश् च वानराः । भेतव्यं तस्य सततं रामस्य च महात्मनः ॥
हितार्थम् एतद् उक्तं वः क्रियतां यदि रोचते । उच्यतां वा क्षमं यन् नः सर्वेषाम् एव वानराः ॥
athāṅgadas tadā sarvān vānarān idam abravīt | pariśrānto mahāprājñaḥ samāśvāsya śanair vacaḥ ||
vanāni girayo nadyo durgāṇi gahanāni ca | daryo giriguhāś caiva vicitā naḥ samantataḥ ||
tatra tatra sahāsmābhir jānakī na ca dṛśyate | tad vā rakṣo hṛtā yena sītā surasutopamā ||
kālaś ca no mahān yātaḥ sugrīvaś cograśāsanaḥ | tasmād bhavantaḥ sahitā vicinvantu samantataḥ ||
vihāya tandrīṃ śokaṃ ca nidrāṃ caiva samutthitām | vicinudhvaṃ yathā sītāṃ paśyāmo janakātmajām ||
anirvedaṃ ca dākṣyaṃ ca manasaś cāparājayam | kāryasiddhikarāṇy āhus tasmād etad bravīmy aham ||
adyāpīdaṃ vanaṃ durgaṃ vicinvantu vanaukasaḥ | khedaṃ tyaktvā punaḥ sarvaṃ vanam etad vicīyatām ||
avaśyaṃ kriyamāṇasya dṛśyate karmaṇaḥ phalam | alaṃ nirvedam āgamya na hi no malinaṃ kṣamam ||
sugrīvaḥ krodhano rājā tīkṣṇadaṇḍaś ca vānarāḥ | bhetavyaṃ tasya satataṃ rāmasya ca mahātmanaḥ ||
hitārtham etad uktaṃ vaḥ kriyatāṃ yadi rocate | ucyatāṃ vā kṣamaṃ yan naḥ sarveṣām eva vānarāḥ ||
Тогда утомлённый, но великомудрый Ангада, ободрив всех ванаров, тихо сказал: «Леса, горы, реки, трудные места, чащи, пещеры и горные гроты обысканы нами со всех сторон. Но ни там, ни здесь мы не видим Джанаки, как не видим и того ракшаса, которым была похищена Сита, подобная дочери богов. Много времени уже прошло, а приказ Сугривы суров. Поэтому ищите вместе со всех сторон. Оставьте вялость, скорбь и подступающий сон; ищите так, чтобы мы увидели Ситу, дочь Джанаки. Говорят, что неуныние, умелость и непобеждённость ума приводят дело к исполнению, поэтому я говорю это. Пусть лесные жители ещё сегодня обыщут этот трудный лес; оставив усталость, пусть весь этот лес будет обыскан снова. У дела, которое совершается неотступно, непременно виден плод. Довольно впадать в уныние: нам не подобает омрачение. О ванары, Сугрива — гневливый царь с острым наказанием, и всегда нужно опасаться его, а также великодушного Рамы. Ради вашей пользы это сказано; сделайте так, если вам подходит, или скажите, что будет лучше для всех нас».
01724611ff5c · 发布于 2026年6月22日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Ангада говорит как настоящий вожак: он признаёт усталость, но не позволяет ей стать оправданием. Его мысль проста и сурова: плод виден у того дела, которое продолжают делать.