अङ्गनाशतमात्रं तु तं व्रजन्तम् अनुव्रजत् । महेन्द्रम् इव पौलस्त्यं देवगन्धर्वयोषितः ॥
दीपिकाः काञ्चनीः काश् चिज् जगृहुस् तत्र योषितः । बालव्यजनहस्ताश् च तालवृन्तानि चापराः ॥
काञ्चनैर् अपि भृङ्गारैर् जह्रुः सलिलम् अग्रतः । मण्डलाग्रान् असींश् चैव गृह्यान्याः पृष्ठतो ययुः ॥
का चिद् रत्नमयीं पात्रीं पूर्णां पानस्य भामिनी । दक्षिणा दक्षिणेनैव तदा जग्राह पाणिना ॥
राजहंसप्रतीकाशं छत्रं पूर्णशशिप्रभम् । सौवर्णदण्डम् अपरा गृहीत्वा पृष्ठतो ययौ ॥
निद्रामदपरीताक्ष्यो रावणस्योत्तमस्त्रियः । अनुजग्मुः पतिं वीरं घनं विद्युल्लता इव ॥
ततः काञ्चीनिनादं च नूपुराणां च निःस्वनम् । शुश्राव परमस्त्रीणां स कपिर् मारुतात्मजः ॥
तं चाप्रतिमकर्माणम् अचिन्त्यबलपौरुषम् । द्वारदेशम् अनुप्राप्तं ददर्श हनुमान् कपिः ॥
दीपिकाभिर् अनेकाभिः समन्ताद् अवभासितम् । गन्धतैलावसिक्ताभिर् ध्रियमाणाभिर् अग्रतः ॥
कामदर्पमदैर् युक्तं जिह्मताम्रायतेक्षणम् । समक्षम् इव कन्दर्पम् अपविद्ध शरासनम् ॥
मथितामृतफेनाभम् अरजो वस्त्रम् उत्तमम् । सलीलम् अनुकर्षन्तं विमुक्तं सक्तम् अङ्गदे ॥
aṅganāśatamātraṃ tu taṃ vrajantam anuvrajat | mahendram iva paulastyaṃ devagandharvayoṣitaḥ ||
dīpikāḥ kāñcanīḥ kāś cij jagṛhus tatra yoṣitaḥ | bālavyajanahastāś ca tālavṛntāni cāparāḥ ||
kāñcanair api bhṛṅgārair jahruḥ salilam agrataḥ | maṇḍalāgrān asīṃś caiva gṛhyānyāḥ pṛṣṭhato yayuḥ ||
kā cid ratnamayīṃ pātrīṃ pūrṇāṃ pānasya bhāminī | dakṣiṇā dakṣiṇenaiva tadā jagrāha pāṇinā ||
rājahaṃsapratīkāśaṃ chatraṃ pūrṇaśaśiprabham | sauvarṇadaṇḍam aparā gṛhītvā pṛṣṭhato yayau ||
nidrāmadaparītākṣyo rāvaṇasyottamastriyaḥ | anujagmuḥ patiṃ vīraṃ ghanaṃ vidyullatā iva ||
tataḥ kāñcīninādaṃ ca nūpurāṇāṃ ca niḥsvanam | śuśrāva paramastrīṇāṃ sa kapir mārutātmajaḥ ||
taṃ cāpratimakarmāṇam acintyabalapauruṣam | dvāradeśam anuprāptaṃ dadarśa hanumān kapiḥ ||
dīpikābhir anekābhiḥ samantād avabhāsitam | gandhatailāvasiktābhir dhriyamāṇābhir agrataḥ ||
kāmadarpamadair yuktaṃ jihmatāmrāyatekṣaṇam | samakṣam iva kandarpam apaviddha śarāsanam ||
mathitāmṛtaphenābham arajo vastram uttamam | salīlam anukarṣantaṃ vimuktaṃ saktam aṅgade ||
Около сотни женщин сопровождало идущего потомка Пуластьи, как женщины богов и гандхарвов сопровождали бы Махендру. Некоторые женщины несли золотые светильники, другие держали в руках опахала и пальмовые веера. Впереди несли воду в золотых кувшинах, а позади шли другие, держа мечи с круглыми концами. Одна ловкая красавица правой рукой несла драгоценную чашу, полную питья. Другая, взяв зонт с золотой рукоятью, сияющий как полная луна и подобный царскому лебедю, шла за ним. Лучшие женщины Раваны, с глазами, охваченными сном и опьянением, следовали за своим героическим мужем, как молнии за тучей. Тогда сын Ветра услышал звон поясов и звучание ножных браслетов этих превосходных женщин. Хануман увидел Равану, подошедшего к воротам: деятеля несравненных дел, обладателя непостижимой силы и мужества, освещённого со всех сторон множеством светильников с ароматным маслом, которые несли впереди. Он был исполнен желания, гордости и опьянения; его глаза были косые, красные и длинные. Он казался самим Камой, стоящим перед глазами, только отбросившим лук. Лучшая чистая одежда, подобная взбитой пене нектара, освободившись и зацепившись за браслет, игриво тянулась за ним.
63d1cf51fe94 · 发布于 2026年6月22日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Равана входит как царь чувственного мира: светильники, женщины, зонт, оружие и музыка окружают его власть. Но эта внешняя царственность не скрывает главного — он движим не дхармой, а желанием.