तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सीता रौद्रस्य रक्षसः । आर्ता दीनस्वरा दीनं प्रत्युवाच शनैर् वचः ॥
दुःखार्ता रुदती सीता वेपमाना तपस्विनी । चिन्तयन्ती वरारोहा पतिम् एव पतिव्रता ॥
तृणम् अन्तरतः कृत्वा प्रत्युवाच शुचिस्मिता । निवर्तय मनो मत्तः स्वजने क्रियतां मनः ॥
न मां प्रार्थयितुं युक्तस् त्वं सिद्धिम् इव पापकृत् । अकार्यं न मया कार्यम् एकपत्न्या विगर्हितम् । कुलं संप्राप्तया पुण्यं कुले महति जातया ॥
एवम् उक्त्वा तु वैदेही रावणं तं यशस्विनी । राक्षसं पृष्ठतः कृत्वा भूयो वचनम् अब्रवीत् ॥
नाहम् औपयिकी भार्या परभार्या सती तव । साधु धर्मम् अवेक्षस्व साधु साधुव्रतं चर ॥
यथा तव तथान्येषां रक्ष्या दारा निशाचर । आत्मानम् उपमां कृत्वा स्वेषु दारेषु रम्यताम् ॥
अतुष्टं स्वेषु दारेषु चपलं चलितेन्द्रियम् । नयन्ति निकृतिप्रज्ञां परदाराः पराभवम् ॥
इह सन्तो न वा सन्ति सतो वा नानुवर्तसे । वचो मिथ्या प्रणीतात्मा पथ्यम् उक्तं विचक्षणैः ॥
अकृतात्मानम् आसाद्य राजानम् अनये रतम् । समृद्धानि विनश्यन्ति राष्ट्राणि नगराणि च ॥
तथेयं त्वां समासाद्य लङ्का रत्नौघ संकुला । अपराधात् तवैकस्य नचिराद् विनशिष्यति ॥
स्वकृतैर् हन्यमानस्य रावणादीर्घदर्शिनः । अभिनन्दन्ति भूतानि विनाशे पापकर्मणः ॥
एवं त्वां पापकर्माणं वक्ष्यन्ति निकृता जनाः । दिष्ट्यैतद् व्यसनं प्राप्तो रौद्र इत्य् एव हर्षिताः ॥
tasya tadvacanaṃ śrutvā sītā raudrasya rakṣasaḥ | ārtā dīnasvarā dīnaṃ pratyuvāca śanair vacaḥ ||
duḥkhārtā rudatī sītā vepamānā tapasvinī | cintayantī varārohā patim eva pativratā ||
tṛṇam antarataḥ kṛtvā pratyuvāca śucismitā | nivartaya mano mattaḥ svajane kriyatāṃ manaḥ ||
na māṃ prārthayituṃ yuktas tvaṃ siddhim iva pāpakṛt | akāryaṃ na mayā kāryam ekapatnyā vigarhitam | kulaṃ saṃprāptayā puṇyaṃ kule mahati jātayā ||
evam uktvā tu vaidehī rāvaṇaṃ taṃ yaśasvinī | rākṣasaṃ pṛṣṭhataḥ kṛtvā bhūyo vacanam abravīt ||
nāham aupayikī bhāryā parabhāryā satī tava | sādhu dharmam avekṣasva sādhu sādhuvrataṃ cara ||
yathā tava tathānyeṣāṃ rakṣyā dārā niśācara | ātmānam upamāṃ kṛtvā sveṣu dāreṣu ramyatām ||
atuṣṭaṃ sveṣu dāreṣu capalaṃ calitendriyam | nayanti nikṛtiprajñāṃ paradārāḥ parābhavam ||
iha santo na vā santi sato vā nānuvartase | vaco mithyā praṇītātmā pathyam uktaṃ vicakṣaṇaiḥ ||
akṛtātmānam āsādya rājānam anaye ratam | samṛddhāni vinaśyanti rāṣṭrāṇi nagarāṇi ca ||
tatheyaṃ tvāṃ samāsādya laṅkā ratnaugha saṃkulā | aparādhāt tavaikasya nacirād vinaśiṣyati ||
svakṛtair hanyamānasya rāvaṇādīrghadarśinaḥ | abhinandanti bhūtāni vināśe pāpakarmaṇaḥ ||
evaṃ tvāṃ pāpakarmāṇaṃ vakṣyanti nikṛtā janāḥ | diṣṭyaitad vyasanaṃ prāpto raudra ity eva harṣitāḥ ||
Услышав слова этого грозного ракшаса, Сита, страдая, тихо и жалким голосом дала печальный ответ. Мучимая горем, плачущая, дрожащая страдалица, прекраснобёдрая и верная мужу, думала только о своём супруге. Положив между собой и Раваной травинку, чистоулыбчивая сказала: «Отврати свой ум от меня; обрати ум к своим. Тебе не подобает желать меня, как злодею не подобает желать успеха. Я, верная одному мужу, рождённая в великом роду и вошедшая в чистый род, не должна делать недолжное и порицаемое». Сказав так, славная Вайдехи повернулась к ракшасу спиной и снова произнесла: «Я не подходящая жена для тебя: я чужая жена и верная. Хорошо рассмотри дхарму, хорошо соблюдай благой обет. Ночной странник, как твои жёны должны быть защищены, так и жёны других. Поставив себя мерой, радуйся своим жёнам. Чужие жёны ведут к падению того, кто недоволен своими, легкомыслен, с колеблющимися чувствами и низким разумом. Или здесь нет праведных, или ты не следуешь праведным; полезное слово, сказанное мудрыми, становится ложным для того, кто направил себя дурно. Когда процветающие царства и города получают царя, который не владеет собой и наслаждается беззаконием, они гибнут. Так и эта Ланка, полная потоков драгоценностей, попав под твою власть, скоро погибнет из-за преступления одного тебя. Равана, когда недальновидный злодей гибнет от собственных дел, существа радуются. Униженные люди, радуясь, будут говорить о тебе, злодее: “К счастью этот грозный получил такую беду”».
2bc2836cbe1d · 发布于 2026年6月22日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Сита отвечает не только личным отказом, но и уроком царской дхармы. Нарушение верности разрушает не одну жизнь: когда правитель не владеет собой, гибнет город, зависящий от него.