पुनश् च तेनापि तथा तथैव चतुर्थमहामूर्च्छारम्भे पञ्चमं स्वाधरसम्बन्धि सौरस्यं तदीयरसनेन्द्रियग्राह्यं, प्रेयसीभाववत्य् एव तत्कालप्रादुर्भूततदभीष्टाकारवति जन एव प्रकाश्यते, नान्यत्र ।ततश् च पूर्ववद् एव तथातथाभावेऽपि तदातन्यास् त्व् आनन्दमूर्च्छायास् त्व् अतिनैविड्ये जाते ततः प्रबोधयितुम् असमर्थेनेव भगवता षष्ठम् औदार्यं वितन्यते । तच् च तेषाम् एव सौन्दर्यादीनां सर्वेषाम् एव तन्नयनादिसर्वेन्द्रियेष्व् एव युगपद् एव बलाद् वितरणम् ।तदैव भगवदिङ्गितज्ञेनेव प्रेम्णाप्य् अतिवर्धमानेन सता तदनुरूपतृष्णातिरेकं संवर्ध्यापि तत्र भक्ते स्वयं चन्द्रत्वम् उपेयुषा युगपद् एवानन्दसमुद्रशतलहरीव्यतिसंमर्दभरजर्जरितत्वम् इव तस्य अन्तः निर्मिमाणेन स्वयम् एव साकारतन्मनोऽधिदैवतीभवतेव तथा स्वशक्तिर् वितीर्यते यथा यौगपद्येनैव ते ते स्वादा निर्विवादा एव भवन्ति ।न चैवं मनसोऽनेकाग्रत्वेन तत्तदास्वादस्यासान्द्रतेति वाच्यम् । प्रत्युत सौन्दर्यसौस्वर्यादीन् प्रति सर्वेन्द्रियाणाम् एव नयनीभावश्रवणीभावाद्या एकदैव बोभूयमाना अलौकिकाचिन्त्याद्भुतचमत्कारम् एवातन्वतः स्वादस्यातिसान्द्रत्वम् एव कुर्वन्ति । नैवास्ति तत्र लौकिकानुभवतर्कदावदवथोर् अवकाशोऽपि, अचिन्त्याः खलु ये भावा न तांस् तर्केण योजयेद् इत्य् आदेः
punaś ca tenāpi tathā tathaiva caturtha-mahā-mūrcchārambhe pañcamaṁ svādhara-sambandhi saurasyaṁ tadīya-rasanendriya-grāhyaṁ, preyasī-bhāvavaty eva tat-kāla-prādurbhūta-tad-abhīṣṭākāravati jana eva prakāśyate, nānyatra |tataś ca pūrvavad eva tathā-tathā-bhāve'pi tadātanyās tv ānanda-mūrcchāyās tv atinaiviḍye jāte tataḥ prabodhayitum asamartheneva bhagavatā ṣaṣṭham audāryaṁ vitanyate | tac ca teṣām eva saundaryādīnāṁ sarveṣām eva tan-nayanādi-sarvendriyeṣv eva yugapad eva balād vitaraṇam |tadaiva bhagavad-iṅgita-jñeneva premṇāpy ativardhamānena satā tad-anurūpa-tṛṣṇātirekaṁ saṁvardhyāpi tatra bhakte svayaṁ candratvam upeyuṣā yugapad evānanda-samudra-śata-laharī-vyatisaṁmarda-bhara-jarjaritatvam iva tasya antaḥ nirmimāṇena svayam eva sākāra-tan-mano'dhidaivatī-bhavateva tathā sva-śaktir vitīryate yathā yaugapadyenaiva te te svādā nirvivādā eva bhavanti |na caivaṁ manaso'nekāgratvena tat-tad-āsvādasyāsāndrateti vācyam | pratyuta saundarya-sausvaryādīn prati sarvendriyāṇām eva nayanī-bhāva-śravaṇī-bhāvādyā ekadaiva bobhūyamānā alaukikācintyādbhuta-camatkāram evātanvataḥ svādasyātisāndratvam eva kurvanti | naivāsti tatra laukikānubhava-tarka-dāva-davathor avakāśo'pi, acintyāḥ khalu ye bhāvā na tāṁs tarkeṇa yojayed ity ādeḥ
metre not identified
И точно так же, когда от этого начинается четвёртый глубокий обморок, является пятое — сладость вкуса Его губ, доступная языку; но является она лишь тому, кто в чувстве возлюбленной и у кого в тот миг явился желанный облик, а не другим. Затем, когда чувства, как и прежде, становятся такими и тогдашний обморок блаженства становится крайне глубоким, Бхагаван, будто не в силах его пробудить, являет шестое — щедрость. Это раздача разом, силой, всех тех [качеств] — красоты и прочего — всем его чувствам, глазам и прочим. Тогда же и према, будто знающая намёк Бхагавана, возрастая, усиливает в этом преданном избыток соответствующей жажды и, сама став для него луной, создаёт в нём будто сокрушённость натиском сотен волн океана блаженства разом; сама будто став воплощённым божеством его ума, она дарует ему такую силу, что все эти вкусы одновременно становятся бесспорными. И не надо говорить, что из-за раздробленности ума эти вкусы становятся жиже. Напротив: превращения всех чувств разом в глаза, в слух и прочее — к красоте, благозвучию и прочему — рождают неземное, непостижимое, дивное изумление и делают вкус предельно густым. Для пожара рассуждений из мирского опыта здесь нет и места: «То, что поистине непостижимо, не следует постигать рассуждением».
a97730f496b5 · published Sep 28, 2026, 4:10:05 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Пятое качество, вкус губ, — лишь в мадхурья-расе. Шестое, щедрость, — Кришна отдаёт всё сразу, всем чувствам одновременно. Возражение: ум не может вместить пять вкусов разом. Ответ: здесь действует не мирская психология. Према, как луна, вздымает волны океана блаженства — и она же даёт силу их вынести.