द्रौपद्य् उवाच
इमं तु ते मार्गम् अपेतदोषं; वक्ष्यामि चित्तग्रहणाय भर्तुः ॥
यस्मिन् यथावत् सखि वर्तमाना; भर्तारम् आच्छेत्स्यसि कामिनीभ्यः ॥
नैतादृशं दैवतम् अस्ति सत्ये; सर्वेषु लोकेषु सदैवतेषु ॥
यथा पतिस् तस्य हि सर्वकामा; लभ्याः प्रसादे कुपितश् च हन्यात् ॥
तस्माद् अपत्यं विविधाश् च भोगाः; शय्यासनान्य् अद्भुतदर्शनानि ॥
वस्त्राणि माल्यानि तथैव गन्धाः; स्वर्गश् च लोको विषमा च कीर्तिः ॥
सुखं सुखेनेह न जातु लभ्यं; दुःखेन साध्वी लभते सुखानि ॥
सा कृष्णम् आराधय सौहृदेन; प्रेम्णा च नित्यं प्रतिकर्मणा च ॥
तथाशनैश् चारुभिर् अग्र्यमाल्यैर्; दाक्षिण्ययोगैर् विविधैश् च गन्धैः ॥
अस्याः प्रियो ऽस्मीति यथा विदित्वा; त्वाम् एव संश्लिष्यति सर्वभावैः ॥
श्रुत्वा स्वरं द्वारगतस्य भर्तुः; प्रत्युत्थिता तिष्ठ गृहस्य मध्ये ॥
दृष्ट्वा प्रविष्टं त्वरितासनेन; पाद्येन चैव प्रतिपूजय त्वम् ॥
संप्रेषितायाम् अथ चैव दास्याम्; उत्थाय सर्वं स्वयम् एव कुर्याः ॥
जानातु कृष्णस् तव भावम् एतं; सर्वात्मना मां भजतीति सत्ये ॥
त्वत्संनिधौ यत् कथयेत् पतिस् ते; यद्य् अप्य् अगुह्यं परिरक्षितव्यम् ॥
का चित् सपत्नी तव वासुदेवं; प्रत्यादिशेत् तेन भवेद् विरागः ॥
प्रियांश् च रक्तांश् च हितांश् च भर्तुस्; तान् भोजयेथा विविधैर् उपायैः ॥
द्वेष्यैर् अपक्षैर् अहितैश् च तस्य; भिद्यस्व नित्यं कुहकोद्धतैश् च ॥
मदं प्रमादं पुरुषेषु हित्वा; संयच्छ भावं प्रतिगृह्य मौनम् ॥
प्रद्युम्नसाम्बाव् अपि ते कुमारौ; नोपासितव्यौ रहिते कदा चित् ॥
महाकुलीनाभिर् अपापिकाभिः; स्त्रीभिः सतीभिस् तव सख्यम् अस्तु ॥
चण्डाश् च शौण्डाश् च महाशनाश् च; चौराश् च दुष्टाश् चपलाश् च वर्ज्याः ॥
एतद् यशस्यं भगवेदनं च; स्वर्ग्यं तथा शत्रुनिबर्हणं च ॥
महार्हमाल्याभरणाङ्गरागा; भर्तारम् आराधय पुण्यगन्धा ॥
draupady uvāca
imaṃ tu te mārgam apetadoṣaṃ; vakṣyāmi cittagrahaṇāya bhartuḥ ||
yasmin yathāvat sakhi vartamānā; bhartāram ācchetsyasi kāminībhyaḥ ||
naitādṛśaṃ daivatam asti satye; sarveṣu lokeṣu sadaivateṣu ||
yathā patis tasya hi sarvakāmā; labhyāḥ prasāde kupitaś ca hanyāt ||
tasmād apatyaṃ vividhāś ca bhogāḥ; śayyāsanāny adbhutadarśanāni ||
vastrāṇi mālyāni tathaiva gandhāḥ; svargaś ca loko viṣamā ca kīrtiḥ ||
sukhaṃ sukheneha na jātu labhyaṃ; duḥkhena sādhvī labhate sukhāni ||
sā kṛṣṇam ārādhaya sauhṛdena; premṇā ca nityaṃ pratikarmaṇā ca ||
tathāśanaiś cārubhir agryamālyair; dākṣiṇyayogair vividhaiś ca gandhaiḥ ||
asyāḥ priyo 'smīti yathā viditvā; tvām eva saṃśliṣyati sarvabhāvaiḥ ||
śrutvā svaraṃ dvāragatasya bhartuḥ; pratyutthitā tiṣṭha gṛhasya madhye ||
dṛṣṭvā praviṣṭaṃ tvaritāsanena; pādyena caiva pratipūjaya tvam ||
saṃpreṣitāyām atha caiva dāsyām; utthāya sarvaṃ svayam eva kuryāḥ ||
jānātu kṛṣṇas tava bhāvam etaṃ; sarvātmanā māṃ bhajatīti satye ||
tvatsaṃnidhau yat kathayet patis te; yady apy aguhyaṃ parirakṣitavyam ||
kā cit sapatnī tava vāsudevaṃ; pratyādiśet tena bhaved virāgaḥ ||
priyāṃś ca raktāṃś ca hitāṃś ca bhartus; tān bhojayethā vividhair upāyaiḥ ||
dveṣyair apakṣair ahitaiś ca tasya; bhidyasva nityaṃ kuhakoddhataiś ca ||
madaṃ pramādaṃ puruṣeṣu hitvā; saṃyaccha bhāvaṃ pratigṛhya maunam ||
pradyumnasāmbāv api te kumārau; nopāsitavyau rahite kadā cit ||
mahākulīnābhir apāpikābhiḥ; strībhiḥ satībhis tava sakhyam astu ||
caṇḍāś ca śauṇḍāś ca mahāśanāś ca; caurāś ca duṣṭāś capalāś ca varjyāḥ ||
etad yaśasyaṃ bhagavedanaṃ ca; svargyaṃ tathā śatrunibarhaṇaṃ ca ||
mahārhamālyābharaṇāṅgarāgā; bhartāram ārādhaya puṇyagandhā ||
Драупади сказала: «Я расскажу тебе, подруга, этот безупречный путь для овладения сердцем мужа; следуя ему как следует, ты отнимешь мужа у желающих женщин. Сатья, во всех мирах с их богами нет для женщины такого божества, как муж. По его милости доступны все желания, а разгневанный он может погубить. От него - потомство, разные наслаждения, дивные ложа и сиденья, одежды, гирлянды, ароматы, небесный мир и труднодостижимая слава. Счастье здесь никогда не достигается легко; добрая женщина через труд обретает счастье. Поэтому радуй Кришну дружбой, любовью и постоянным служением, прекрасной пищей, лучшими гирляндами, мягкостью и разными ароматами, чтобы, зная: «Я ей дорог», он всем существом держался только тебя. Услышав голос мужа у двери, встань посреди дома; увидев, что он вошел, поспешно почти его сиденьем и водой для ног. Когда служанка послана, вставай и делай все сама, чтобы Кришна знал твое чувство: «Она служит мне всем сердцем». То, что муж говорит при тебе, даже если оно не тайное, следует хранить: какая-нибудь соперница может передать это Васудеве, и от этого возникнет отчуждение. Любимых, привязанных и полезных мужу корми разными способами; с его ненавистными, чужими, вредными и надменными хитрецами всегда разрывай связь. Оставив опьянение и беспечность в отношении мужчин, сдерживай чувство, храни молчание; даже с твоими юношами Прадьюмной и Самбой не следует оставаться наедине. Пусть твоими подругами будут женщины высокого рода, безгрешные и верные; резких, пьяных, прожорливых, вороватых, дурных и легкомысленных избегай. Это славно, приносит благо, ведет к небу и поражает врагов. Украшенная дорогими гирляндами, украшениями, умащениями и святыми ароматами, радуй мужа».
134f075b296a · published Jun 18, 2026, 6:49:32 AM UTC
Page between verses with
Драупади переводит любовь в практику внимания. В древнем языке это служение мужу; внутренний принцип шире - близость хранится заботой, правдивостью и верностью доверенному.