Mahabharata 3.286.1-9

Devanāgarī

कर्ण उवाच
भगवन्तम् अहं भक्तो यथा मां वेत्थ गोपते ॥
तथा परमतिग्मांशो नान्यं देवं कथं चन ॥
न मे दारा न मे पुत्रा न चात्मा सुहृदो न च ॥
तथेष्टा वै सदा भक्त्या यथा त्वं गोपते मम ॥
इष्टानां च महात्मानो भक्तानां च न संशयः ॥
कुर्वन्ति भक्तिम् इष्टां च जानीषे त्वं च भास्कर ॥
इष्टो भक्तश् च मे कर्णो न चान्यद् दैवतं दिवि ॥
जानीत इति वै कृत्वा भगवान् आह मद्धितम् ॥
भूयश् च शिरसा याचे प्रसाद्य च पुनः पुनः ॥
इति ब्रवीमि तिग्मांशो त्वं तु मे क्षन्तुम् अर्हसि ॥
बिभेमि न तथा मृत्योर् यथा बिभ्ये ऽनृताद् अहम् ॥
विशेषेण द्विजातीनां सर्वेषां सर्वदा सताम् ॥
प्रदाने जीवितस्यापि न मे ऽत्रास्ति विचारणा ॥
यच् च माम् आत्थ देव त्वं पाण्डवं फल्गुनं प्रति ॥
व्येतु संतापजं दुःखं तव भास्कर मानसम् ॥
अर्जुनं प्रति मां चैव विजेष्यामि रणे ऽर्जुनम् ॥
तवापि विदितं देव ममाप्य् अस्त्रबलं महत् ॥
जामदग्न्याद् उपात्तं यत् तथा द्रोणान् महात्मनः ॥
इदं त्वम् अनुजानीहि सुरश्रेष्ठ व्रतं मम ॥
भिक्षते वज्रिणे दद्याम् अपि जीवितम् आत्मनः ॥

Transliteration (IAST)

karṇa uvāca
bhagavantam ahaṃ bhakto yathā māṃ vettha gopate ||
tathā paramatigmāṃśo nānyaṃ devaṃ kathaṃ cana ||
na me dārā na me putrā na cātmā suhṛdo na ca ||
tatheṣṭā vai sadā bhaktyā yathā tvaṃ gopate mama ||
iṣṭānāṃ ca mahātmāno bhaktānāṃ ca na saṃśayaḥ ||
kurvanti bhaktim iṣṭāṃ ca jānīṣe tvaṃ ca bhāskara ||
iṣṭo bhaktaś ca me karṇo na cānyad daivataṃ divi ||
jānīta iti vai kṛtvā bhagavān āha maddhitam ||
bhūyaś ca śirasā yāce prasādya ca punaḥ punaḥ ||
iti bravīmi tigmāṃśo tvaṃ tu me kṣantum arhasi ||
bibhemi na tathā mṛtyor yathā bibhye 'nṛtād aham ||
viśeṣeṇa dvijātīnāṃ sarveṣāṃ sarvadā satām ||
pradāne jīvitasyāpi na me 'trāsti vicāraṇā ||
yac ca mām āttha deva tvaṃ pāṇḍavaṃ phalgunaṃ prati ||
vyetu saṃtāpajaṃ duḥkhaṃ tava bhāskara mānasam ||
arjunaṃ prati māṃ caiva vijeṣyāmi raṇe 'rjunam ||
tavāpi viditaṃ deva mamāpy astrabalaṃ mahat ||
jāmadagnyād upāttaṃ yat tathā droṇān mahātmanaḥ ||
idaṃ tvam anujānīhi suraśreṣṭha vrataṃ mama ||
bhikṣate vajriṇe dadyām api jīvitam ātmanaḥ ||

Word-by-word

SanskritIASTMeaning

कर्ण उवाच भगवन्तम् अहं भक्तो यथा मां वेत्थ गोपते ॥ तथा परमतिग्मांशो नान्यं देवं कथं चन ॥ न मे दारा न मे पुत्रा न चात्मा सुहृदो न च ॥ तथेष्टा वै सदा भक्त्या यथा त्वं गोपते मम ॥ इष्टानां च महात्मानो भक्तानां च न संशयः ॥ कुर्वन्ति भक्तिम् इष्टां च जानीषे त्वं च भास्कर ॥ इष्टो भक्तश् च मे कर्णो न चान्यद् दैवतं दिवि ॥ जानीत इति वै कृत्वा भगवान् आह मद्धितम् ॥ भूयश् च शिरसा याचे प्रसाद्य च पुनः पुनः ॥ इति ब्रवीमि तिग्मांशो त्वं तु मे क्षन्तुम् अर्हसि ॥ बिभेमि न तथा मृत्योर् यथा बिभ्ये ऽनृताद् अहम् ॥ विशेषेण द्विजातीनां सर्वेषां सर्वदा सताम् ॥ प्रदाने जीवितस्यापि न मे ऽत्रास्ति विचारणा ॥ यच् च माम् आत्थ देव त्वं पाण्डवं फल्गुनं प्रति ॥ व्येतु संतापजं दुःखं तव भास्कर मानसम् ॥ अर्जुनं प्रति मां चैव विजेष्यामि रणे ऽर्जुनम् ॥ तवापि विदितं देव ममाप्य् अस्त्रबलं महत् ॥ जामदग्न्याद् उपात्तं यत् तथा द्रोणान् महात्मनः ॥ इदं त्वम् अनुजानीहि सुरश्रेष्ठ व्रतं मम ॥ भिक्षते वज्रिणे दद्याम् अपि जीवितम् आत्मनः ॥karṇa uvāca bhagavantam ahaṃ bhakto yathā māṃ vettha gopate || tathā paramatigmāṃśo nānyaṃ devaṃ kathaṃ cana || na me dārā na me putrā na cātmā suhṛdo na ca || tatheṣṭā vai sadā bhaktyā yathā tvaṃ gopate mama || iṣṭānāṃ ca mahātmāno bhaktānāṃ ca na saṃśayaḥ || kurvanti bhaktim iṣṭāṃ ca jānīṣe tvaṃ ca bhāskara || iṣṭo bhaktaś ca me karṇo na cānyad daivataṃ divi || jānīta iti vai kṛtvā bhagavān āha maddhitam || bhūyaś ca śirasā yāce prasādya ca punaḥ punaḥ || iti bravīmi tigmāṃśo tvaṃ tu me kṣantum arhasi || bibhemi na tathā mṛtyor yathā bibhye 'nṛtād aham || viśeṣeṇa dvijātīnāṃ sarveṣāṃ sarvadā satām || pradāne jīvitasyāpi na me 'trāsti vicāraṇā || yac ca mām āttha deva tvaṃ pāṇḍavaṃ phalgunaṃ prati || vyetu saṃtāpajaṃ duḥkhaṃ tava bhāskara mānasam || arjunaṃ prati māṃ caiva vijeṣyāmi raṇe 'rjunam || tavāpi viditaṃ deva mamāpy astrabalaṃ mahat || jāmadagnyād upāttaṃ yat tathā droṇān mahātmanaḥ || idaṃ tvam anujānīhi suraśreṣṭha vrataṃ mama || bhikṣate vajriṇe dadyām api jīvitam ātmanaḥ ||Карна говорит, что он предан Сурье так, как тот знает, и никакому другому богу; ни жена, ни сыновья, ни он сам, ни друзья не дороги ему так, как Сурья; великие должны любить преданных, и Сурья знает это; Сурья говорит ради его блага, потому что знает: Карна любит его и не знает другого божества; Карна снова склоняет голову, просит прощения и говорит, что боится не смерти, а лжи, особенно перед всеми добрыми дваждырожденными; в даре даже жизни у него нет колебания; пусть тревога Сурьи об Арджуне пройдет, потому что Карна победит Арджуну в бою; Сурья знает его великое оружейное могущество, полученное от Джамадагни и Дроны; пусть лучший из богов разрешит его обет: он даст нищему Ваджрину даже собственную жизнь.

Translation

Карна сказал: «Я предан тебе, владыка коров, как ты сам знаешь, и никакому другому богу. Ни жена, ни сыновья, ни я сам, ни друзья не дороги мне так, как ты. Великие, без сомнения, любят преданных; ты знаешь это, Бхаскара. Ты говоришь ради моего блага, зная: “Карна любит меня и не знает другого божества”. Снова склоняю голову и прошу прощения, но я боюсь не смерти так, как боюсь лжи, особенно перед добрыми дваждырожденными. В даре даже жизни у меня нет колебания. А то, что ты сказал об Арджуне, пусть это страдание уйдет из твоего сердца: я победу Арджуну в бою. Ты знаешь мое великое оружейное могущество, полученное от Джамадагни и великого Дроны. Разреши же мой обет, лучший из богов: если Ваджрин попросит, я дам ему даже собственную жизнь».

Commentary

Карна не лишен преданности и правдивости; его трагедия в том, что эти силы направлены через гордую верность обету, а не через предание высшей воле.

Version

5f300e66d17e · published Jun 18, 2026, 7:51:36 AM UTC