न चापि मम पर्याप्ताः सहिताः सर्वपार्थिवाः ॥
क्रुद्धस्य प्रमुखे स्थातुं सिंहस्येवेतरे मृगाः ॥
अथ चेत् ते प्रवर्तेरन् मयि किं चिद् असांप्रतम् ॥
निर्दहेयं कुरून् सर्वान् इति मे धीयते मतिः ॥
न जातु गमनं तत्र भवेत् पार्थ निरर्थकम् ॥
अर्थप्राप्तिः कदा चित् स्याद् अन्ततो वाप्य् अवाच्यता ॥
युधिष्ठिर उवाच
यत् तुभ्यं रोचते कृष्ण स्वस्ति प्राप्नुहि कौरवान् ॥
कृतार्थं स्वस्तिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामि पुनरागतम् ॥
विष्वक्सेन कुरून् गत्वा भारताञ् शमयेः प्रभो ॥
यथा सर्वे सुमनसः सह स्यामः सुचेतसः ॥
na cāpi mama paryāptāḥ sahitāḥ sarvapārthivāḥ ||
kruddhasya pramukhe sthātuṃ siṃhasyevetare mṛgāḥ ||
atha cet te pravarteran mayi kiṃ cid asāṃpratam ||
nirdaheyaṃ kurūn sarvān iti me dhīyate matiḥ ||
na jātu gamanaṃ tatra bhavet pārtha nirarthakam ||
arthaprāptiḥ kadā cit syād antato vāpy avācyatā ||
yudhiṣṭhira uvāca
yat tubhyaṃ rocate kṛṣṇa svasti prāpnuhi kauravān ||
kṛtārthaṃ svastimantaṃ tvāṃ drakṣyāmi punarāgatam ||
viṣvaksena kurūn gatvā bhāratāñ śamayeḥ prabho ||
yathā sarve sumanasaḥ saha syāmaḥ sucetasaḥ ||
He makes the unreal seem real and thereby deludes all beings. Possessed of such qualities, ever devoted to righteousness and endowed with divinity, the slayer of Madhu, this mighty-armed one, incapable of decay, will come here to prevent the slaughter of the Kurus.
2879b4544221 · published Jul 17, 2026, 4:56:09 AM UTC
Available inRUENPage between verses with
The passage 5.70.86-90 develops the central theme of the Udyoga-parva: the effort toward peace unfolding against the backdrop of an unavoidable war. Key themes: Krishna. Dharma is revealed here through speech, the choice of embassy, faithfulness to one's word, and the responsibility of kings for the consequences of their decisions.