तं विदित्वा गतक्रोधं भीमसेनवधार्दितम् ॥
वासुदेवो वरः पुंसाम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥
मा शुचो धृतराष्ट्र त्वं नैष भीमस् त्वया हतः ॥
आयसी प्रतिमा ह्य् एषा त्वया राजन् निपातिता ॥
त्वां क्रोधवशम् आपन्नं विदित्वा भरतर्षभ ॥
मयापकृष्टः कौन्तेयो मृत्योर् दंष्ट्रान्तरं गतः ॥
न हि ते राजशार्दूल बले तुल्यो ऽस्ति कश् चन ॥
कः सहेत महाबाहो बाह्वोर् निग्रहणं नरः ॥
यथान्तकम् अनुप्राप्य जीवन् कश् चिन् न मुच्यते ॥
एवं बाह्वन्तरं प्राप्य तव जीवेन् न कश् चन ॥
तस्मात् पुत्रेण या सा ते प्रतिमा कारितायसी ॥
भीमस्य सेयं कौरव्य तवैवोपहृता मया ॥
पुत्रशोकाभिसंतापाद् धर्माद् अपहृतं मनः ॥
तव राजेन्द्र तेन त्वं भीमसेनं जिघांससि ॥
न च ते तत् क्षमं राजन् हन्यास् त्वं यद् वृकोदरम् ॥
न हि पुत्रा महाराज जीवेयुस् ते कथं चन ॥
तस्माद् यत् कृतम् अस्माभिर् मन्यमानैः क्षमं प्रति ॥
अनुमन्यस्व तत् सर्वं मा च शोके मनः कृथाः ॥
taṃ viditvā gatakrodhaṃ bhīmasenavadhārditam ||
vāsudevo varaḥ puṃsām idaṃ vacanam abravīt ||
mā śuco dhṛtarāṣṭra tvaṃ naiṣa bhīmas tvayā hataḥ ||
āyasī pratimā hy eṣā tvayā rājan nipātitā ||
tvāṃ krodhavaśam āpannaṃ viditvā bharatarṣabha ||
mayāpakṛṣṭaḥ kaunteyo mṛtyor daṃṣṭrāntaraṃ gataḥ ||
na hi te rājaśārdūla bale tulyo 'sti kaś cana ||
kaḥ saheta mahābāho bāhvor nigrahaṇaṃ naraḥ ||
yathāntakam anuprāpya jīvan kaś cin na mucyate ||
evaṃ bāhvantaraṃ prāpya tava jīven na kaś cana ||
tasmāt putreṇa yā sā te pratimā kāritāyasī ||
bhīmasya seyaṃ kauravya tavaivopahṛtā mayā ||
putraśokābhisaṃtāpād dharmād apahṛtaṃ manaḥ ||
tava rājendra tena tvaṃ bhīmasenaṃ jighāṃsasi ||
na ca te tat kṣamaṃ rājan hanyās tvaṃ yad vṛkodaram ||
na hi putrā mahārāja jīveyus te kathaṃ cana ||
tasmād yat kṛtam asmābhir manyamānaiḥ kṣamaṃ prati ||
anumanyasva tat sarvaṃ mā ca śoke manaḥ kṛthāḥ ||
Поняв, что гнев Дхритараштры ушёл и что он мучается мыслью об убийстве Бхимасены, Васудева, лучший из людей, сказал: «Не скорби, Дхритараштра. Не Бхима убит тобой. Это железная статуя, о царь, была тобой повалена. Я понял, о бык Бхаратов, что ты вошёл во власть гнева, и оттащил Каунтею, который оказался между клыков смерти. О тигр царей, в силе нет никого равного тебе. Какой человек, о мощнорукий, выдержал бы сжатие твоих рук? Как никто, достигнув Антаки-смерти, не освобождается живым, так никто, попав между твоих рук, не остался бы жив. Поэтому та железная статуя Бхимы, которую велел сделать твой сын, о Каурава, была мной поднесена тебе. Из-за жара скорби о сыне твой ум был отнят от дхармы, о царь царей, и потому ты хотел убить Бхимасену. Но тебе не подобало бы убить Врикодару, царь, и твои сыновья, великий царь, от этого никак не ожили бы. Поэтому одобри всё, что мы сделали, считая это правильным, и не предавай ум скорби».
fca0f48f1dbf · published Jun 20, 2026, 1:49:49 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Кришна говорит прямо: гнев не вернёт сыновей и только умножит неправду. Его защита Бхимы одновременно защищает Дхритараштру от нового греха.