नारद उवाच
युधिष्ठिरेदमाकर्ण्य नारदस्य वचः शुभम् । शिबिरौशीनरो राजा विनीतस्तमुवाच ह
मुने मया तु माहात्म्यं श्रुतं मधुवनस्य वै । त्वन्मुखात्किंतु सन्देहो ह्येकोऽस्ति मम मानसे
येन धर्मात्मना सर्वे तारिता निजबान्धवाः । जन्मद्वयकृता ह्यासीत्स कथं स्वैरिणीसुतः
एतदाचक्ष्व भगवन्सर्वस्वं वेत्सि तत्त्वतः । अतीतं वर्तमानं च भविष्यमपि नारद
एकदा मुनयः सर्वे हरिद्वारे समागताः । दशम्यां ज्येष्ठशुक्लस्य युक्तायां सर्वपर्वभिः
तत्र ते विधिवत्स्नात्वा कृत्वा च स्वक्रियां शुभाम् । हिमाचलस्य पृष्ठे तु स्वस्थचित्ता उपाविशन्
तारात्मजो बुधस्तत्र मुनिसङ्घे समागतः । सौन्दर्यभरसंयुक्तः स्मरो मूर्तः इवापरः
तं समागतमालोक्य समुत्तस्थुर्मुनीश्वराः । तेनाभिवन्दिता मूर्ध्ना पुनस्ते समुपाविशन्
बुधस्यादरमालोक्य विहितं मुनिपुङ्गवैः । मुनिपुत्रः स पप्रच्छ पितरं स्वमिति प्रभो
कोऽयं तात समायातः सौन्दर्येणापरः स्मरः । व्यासादिभिर्मुनिवरैर्भृशं तस्यादरः कृतः
yudhiṣṭhiredamākarṇya nāradasya vacaḥ śubham | śibirauśīnaro rājā vinītastamuvāca ha
mune mayā tu māhātmyaṃ śrutaṃ madhuvanasya vai | tvanmukhātkiṃtu sandeho hyeko'sti mama mānase
yena dharmātmanā sarve tāritā nijabāndhavāḥ | janmadvayakṛtā hyāsītsa kathaṃ svairiṇīsutaḥ
etadācakṣva bhagavansarvasvaṃ vetsi tattvataḥ | atītaṃ vartamānaṃ ca bhaviṣyamapi nārada
ekadā munayaḥ sarve haridvāre samāgatāḥ | daśamyāṃ jyeṣṭhaśuklasya yuktāyāṃ sarvaparvabhiḥ
tatra te vidhivatsnātvā kṛtvā ca svakriyāṃ śubhām | himācalasya pṛṣṭhe tu svasthacittā upāviśan
tārātmajo budhastatra munisaṅghe samāgataḥ | saundaryabharasaṃyuktaḥ smaro mūrtaḥ ivāparaḥ
taṃ samāgatamālokya samuttasthurmunīśvarāḥ | tenābhivanditā mūrdhnā punaste samupāviśan
budhasyādaramālokya vihitaṃ munipuṅgavaiḥ | muniputraḥ sa papraccha pitaraṃ svamiti prabho
ko'yaṃ tāta samāyātaḥ saundaryeṇāparaḥ smaraḥ | vyāsādibhirmunivarairbhṛśaṃ tasyādaraḥ kṛtaḥ
Услышав это благое слово Нарады, о Юдхиштхира, царь Шиби Аушинара смиренно сказал ему: «О мудрец, величие Мадхуваны услышано мною из твоих уст; но одно сомнение есть в моём уме. Тот праведный, которым спасены все свои родные, совершил два рождения; как же был он сыном своевольной женщины? Поведай об этом, о владыка: ты доподлинно знаешь всё — прошлое, настоящее и будущее, о Нарада». — «Однажды все мудрецы сошлись в Харидваре, в десятый день светлой половины джьештхи, соединённый со всеми узловыми днями. Омывшись там по правилу и совершив свой благой обряд, они с покойным сердцем сели на склоне Химачалы. И пришёл туда, в собрание мудрецов, Будха, сын Тары, исполненный полноты красоты, точно другой воплощённый бог любви. Увидев его пришедшим, владыки мудрецов встали; почтённые им поклоном, они вновь сели. А один сын мудреца, увидев почёт, оказанный Будхе быками среди мудрецов, спросил своего отца, о владыка: «Кто это пришёл, отец, красотою — другой бог любви? Вьяса и прочие лучшие из мудрецов оказали ему великий почёт».
4752ffee04ac · published Sep 3, 2026, 4:14:05 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Вопрос царя точен: спасший шестерых предков сам был кундой, сыном неверной жены. Ответ начинается издалека — с собрания мудрецов и мальчика, который просто спросил, кто этот красивый гость.