हेहयाधिप उवाच
पितरं निहतं दृष्ट्वा भार्गवः क्रोधमूर्च्छितः । निःक्षत्रां कर्तुमन्विच्छन्महीं नृपसमाकुलाम्
जगाम हैहयपतेर्नगरं तन्नृपसंवृतम् । क्रोधावेशज्वलद्गात्रो द्वार्यतिष्ठदुदायुधः
तं दृष्ट्वा तत्पुरजना जामदग्न्यं महौजसम् । जाज्वल्यमानं वपुषा कालाग्निमिति मेनिरे
भयार्ता विद्रुताः सर्वे राजानं हैहयाधिपम् । शशंसुस्तं महासत्त्वं सर्वायुधसमन्वितम् । श्रुत्वा स राजा तद्वाक्यं प्राह विस्मितचेतसा
कोऽसौ मम पुरद्वारि सायुधः संस्थितो बलात् । महेन्द्रो वा यमो वापि रुद्रो वा धनदोऽपि वा
सायुधो मत्पुरद्वारि स्थातुं शक्तो न कर्हिचित्
इत्युक्त्वा पार्थिवेन्द्रोऽसौ किङ्करान्सुमहाबलान् । प्रेरयामास तं दुष्टं गृह्णीतेत्याह दुर्मतिः
ते गत्वा ददृशुर्वीरं पुरद्वारि महाबलम् । ज्वलन्तमिव कालाग्निं दुर्निरीक्ष्यं स्वतेजसा
तस्य सन्दर्शनेऽप्यत्र न शक्तास्ते महाबलाः । ग्रहीतुकामास्तं वीरं समन्तात्प्रययुर्भृशम्
तान्दृष्ट्वा सायुधान्सर्वान्पार्थिवेन्द्रस्य किङ्करान् । प्रहसन्प्राह विप्रेन्द्रो जामदग्न्यो महाबलः
pitaraṃ nihataṃ dṛṣṭvā bhārgavaḥ krodhamūrcchitaḥ | niḥkṣatrāṃ kartumanvicchanmahīṃ nṛpasamākulām
jagāma haihayapaternagaraṃ tannṛpasaṃvṛtam | krodhāveśajvaladgātro dvāryatiṣṭhadudāyudhaḥ
taṃ dṛṣṭvā tatpurajanā jāmadagnyaṃ mahaujasam | jājvalyamānaṃ vapuṣā kālāgnimiti menire
bhayārtā vidrutāḥ sarve rājānaṃ haihayādhipam | śaśaṃsustaṃ mahāsattvaṃ sarvāyudhasamanvitam | śrutvā sa rājā tadvākyaṃ prāha vismitacetasā
ko'sau mama puradvāri sāyudhaḥ saṃsthito balāt | mahendro vā yamo vāpi rudro vā dhanado'pi vā
sāyudho matpuradvāri sthātuṃ śakto na karhicit
ityuktvā pārthivendro'sau kiṅkarānsumahābalān | prerayāmāsa taṃ duṣṭaṃ gṛhṇītetyāha durmatiḥ
te gatvā dadṛśurvīraṃ puradvāri mahābalam | jvalantamiva kālāgniṃ durnirīkṣyaṃ svatejasā
tasya sandarśane'pyatra na śaktāste mahābalāḥ | grahītukāmāstaṃ vīraṃ samantātprayayurbhṛśam
tāndṛṣṭvā sāyudhānsarvānpārthivendrasya kiṅkarān | prahasanprāha viprendro jāmadagnyo mahābalaḥ
Увидев убитого отца, потомок Бхригу, обеспамятевший от гнева, желая сделать землю, переполненную царями, лишённою кшатриев, пошёл в город владыки хайхаев, полный царей, и с телом, пылающим от гнева, встал у врат с занесённым оружием. Увидев его, великомощного Джамадагнью, пылающего телом, жители того города сочли его огнём времени. Измученные страхом, все разбежались и поведали царю, владыке хайхаев, о том великом существе, снабжённом всяким оружием. Услышав то слово, тот царь с изумлённым сердцем сказал: «Кто это стоит самовольно с оружием у врат моего города? Махендра ли, или Яма, или Рудра, или Податель богатств? Никогда не способен никто стоять с оружием у врат моего города». Сказав так, тот владыка царей послал весьма мощных слуг; «Схватите злодея», — сказал злоумный. Придя, они увидели героя, весьма мощного, у врат города, пылающего словно огонь времени, невыносимого для взора своим блеском. Даже при взгляде на него не были способны те весьма мощные устоять; желая схватить героя, они настойчиво подступили со всех сторон. Увидев их всех, слуг владыки царей, с оружием, весьма мощный владыка випр Джамадагнья, усмехаясь, сказал:
04b929628af8 · published Sep 3, 2026, 4:14:07 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Царь перебирает имена богов и не допускает единственного объяснения — что у врат стоит сын убитого им человека. Гордыня, которая позволила убить отшельника, теперь мешает узнать его сына.