ततो द्वारवतीमध्ये प्राकारैर् उपशोभितम् ददर्श भवनं यत्र प्राद्युम्निर् अवसत् सुखम् ॥
ततः प्रविश्य सहसा भवनं तस्य तन् महत् ददर्श मध्ये नारीणां तारापतिम् इवोदितम् ॥
क्रीडाविहारे नारीभिः सेव्यमानम् इतस् ततः पिबन्तं मधु माध्वीकं श्रिया परमया युतम् वरासनगतं तत्र यथैवैलविलं तथा ॥
चिन्तयाविष्टदेहा सा चित्रलेखा मनस्विनी कथं कार्यम् इदं कार्यं कथं स्वस्ति भवेन् मम ॥
सान्तर्हिता चिन्तयित्वा चित्रलेखा यशस्विनी तामस्या छादयाम् आस विद्यया शुभलोचना ॥
हर्म्ये स्त्रीगणमध्यस्थं कृत्वा चान्तर्हितं तदा उत्पपात गृहीत्वा सा प्राद्युम्निं युद्धदुर्मदम् ॥
सा तम् अध्वानम् आगम्य सिद्धचारणसेवितम् सहसा शोणितपुरं प्रविवेश मनोजवा ॥
तत्रोषा विस्मिता दृष्ट्वा हर्म्यस्था सखिसंनिधौ प्रवेशयाम् आस तदा संप्राप्तं स्वगृहं ततः ॥
प्रहर्षोत्फुल्लनयना प्रियं दृष्ट्वार्थकोविदा त्वरिता कामिनी प्राह चित्रलेखां भयातुरा ॥
सखीदं वै कथं गुह्यं कार्यं कार्यविशारदे गुह्ये कृते भवेत् स्वस्ति प्रकाशे जीवितक्षयः ॥
रममाणानिरुद्धेन अविज्ञाता तु सा तदा ॥
तस्मिन्न् एव क्षणे प्राप्ते यदूनाम् ऋषभो हि सः दिव्रमाल्याम्बरधरो दिव्यस्रगनुलेपनः उषया सह संयुक्तो विज्ञातो बाणरक्षिभिः ॥
ततस् तैश् चारपुरुषैर् बाणस्यावेदितं तदा यथादृष्टम् अशेषेण कन्यायास् तद्व्यतिक्रमम् ॥
ततः किंकरसैन्यं तु व्यादिष्टं भीमकर्मणा बलेः पुत्रेण बाणेन वीरेणामित्रघातिना ॥
गच्छध्वं सहिताः सर्वे हन्यताम् एष दुर्मतिः येन नः कुलचारित्रं दूषितं दूषितात्मना ॥
उषायां धर्षितायां हि कुलं नो धर्षितं महत् असंप्रदानाद्यो ऽस्माभिः स्वयंग्राहम् अधर्षयत् ॥
अहो वीर्यमहो धैर्यम् अहो धार्ष्ट्यं च दुर्मतेः यः पुरं भवनं चेदं प्रविष्टो नः सुबालिशः ॥
tato dvāravatīmadhye prākārair upaśobhitam dadarśa bhavanaṃ yatra prādyumnir avasat sukham ||
tataḥ praviśya sahasā bhavanaṃ tasya tan mahat dadarśa madhye nārīṇāṃ tārāpatim ivoditam ||
krīḍāvihāre nārībhiḥ sevyamānam itas tataḥ pibantaṃ madhu mādhvīkaṃ śriyā paramayā yutam varāsanagataṃ tatra yathaivailavilaṃ tathā ||
cintayāviṣṭadehā sā citralekhā manasvinī kathaṃ kāryam idaṃ kāryaṃ kathaṃ svasti bhaven mama ||
sāntarhitā cintayitvā citralekhā yaśasvinī tāmasyā chādayām āsa vidyayā śubhalocanā ||
harmye strīgaṇamadhyasthaṃ kṛtvā cāntarhitaṃ tadā utpapāta gṛhītvā sā prādyumniṃ yuddhadurmadam ||
sā tam adhvānam āgamya siddhacāraṇasevitam sahasā śoṇitapuraṃ praviveśa manojavā ||
tatroṣā vismitā dṛṣṭvā harmyasthā sakhisaṃnidhau praveśayām āsa tadā saṃprāptaṃ svagṛhaṃ tataḥ ||
praharṣotphullanayanā priyaṃ dṛṣṭvārthakovidā tvaritā kāminī prāha citralekhāṃ bhayāturā ||
sakhīdaṃ vai kathaṃ guhyaṃ kāryaṃ kāryaviśārade guhye kṛte bhavet svasti prakāśe jīvitakṣayaḥ ||
ramamāṇāniruddhena avijñātā tu sā tadā ||
tasminn eva kṣaṇe prāpte yadūnām ṛṣabho hi saḥ divramālyāmbaradharo divyasraganulepanaḥ uṣayā saha saṃyukto vijñāto bāṇarakṣibhiḥ ||
tatas taiś cārapuruṣair bāṇasyāveditaṃ tadā yathādṛṣṭam aśeṣeṇa kanyāyās tadvyatikramam ||
tataḥ kiṃkarasainyaṃ tu vyādiṣṭaṃ bhīmakarmaṇā baleḥ putreṇa bāṇena vīreṇāmitraghātinā ||
gacchadhvaṃ sahitāḥ sarve hanyatām eṣa durmatiḥ yena naḥ kulacāritraṃ dūṣitaṃ dūṣitātmanā ||
uṣāyāṃ dharṣitāyāṃ hi kulaṃ no dharṣitaṃ mahat asaṃpradānādyo 'smābhiḥ svayaṃgrāham adharṣayat ||
aho vīryamaho dhairyam aho dhārṣṭyaṃ ca durmateḥ yaḥ puraṃ bhavanaṃ cedaṃ praviṣṭo naḥ subāliśaḥ ||
Вайшампаяна сказал: «Затем Читралекха в Дваравати увидела дворец, украшенный стенами, где сын Прадьюмны жил в покое. Быстро войдя в этот великий дворец, она увидела его среди женщин, словно восходящую луну. Он наслаждался играми, женщины служили ему со всех сторон; он пил сладкое вино, был наделён высшей красотой и сидел на лучшем сиденье, словно Айлавила. Разумная Читралекха, охваченная тревогой, подумала: “Как исполнить это дело? Как мне сделать всё благополучно?” Славная прекрасноглазая Читралекха, подумав, стала невидимой и своим знанием покрыла его тьмой. Сделав сына Прадьюмны, неукротимого в бою, невидимым среди женщин в чертоге, она взяла его и взлетела. Пройдя путь, почитаемый сиддхами и чаранами, она, быстрая как мысль, внезапно вошла в Шонитапуру. Там Уша, находясь в чертоге рядом с подругами, с удивлением увидела его и ввела прибывшего в свой дом. С глазами, расширенными радостью при виде любимого, влюблённая, но охваченная страхом, поспешно сказала Читралекхе: “Подруга, знаток дела, как сохранить это в тайне? Если дело останется тайным, будет благо; если откроется — жизнь погибнет”. Наслаждаясь с Анируддхой, она тогда оставалась незамеченной. Но когда настал срок, этот лучший из Яду, в божественных гирляндах, одеждах, венках и умащениях, соединённый с Ушей, был обнаружен стражами Баны. Тогда соглядатаи сообщили Бане всё без остатка, как видели, о нарушении в отношении девушки. После этого грозный герой Бана, сын Бали и губитель врагов, послал войско слуг: “Идите все вместе, убейте этого злодея, который своей нечистой душой осквернил нашу родовую честь. Когда Уша оскорблена, оскорблён весь наш великий род: тот, кому мы её не отдавали, самовольно взял её и оскорбил. О, какая сила, какая стойкость, какая дерзость у этого безумца, что он вошёл в наш город и дворец!”»
0e8b624d8376 · publicado 22 jun 2026, 6:15:04 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Читралекха исполняет обещание, но тайный союз сразу становится политическим взрывом. Для Баны это не личная история Уши, а оскорбление рода и власти.