उषाया वचनं श्रुत्वा चित्रलेखाब्रवीद् वचः श्रोतुम् अर्हसि कल्याणि वचनं मे शुचिस्मिते ॥
यथा बाणस्य नगरं रक्ष्यते देवि सर्वतः द्वारकापि तथा भीरु दुराधर्षा विशेषतः ॥
न च शक्यम् अविज्ञातैः प्रवेष्टुं द्वारकां पुरीम् आत्मानं मां च रक्षस्व पितरं च विशेषतः ॥
अनिरुद्धस्य वदनं पूर्णचन्द्रनिभं सखि यद्य् अहं तं न पश्यामि यास्यामि यमसादनम् ॥
यदि त्वं मे विजानासि सख्यं प्रेम्णा च भाषितम् क्षिप्रम् आनय मे कान्तं प्राणांस् त्यक्ष्यामि वा प्रियान् ॥
एषा गच्छाम्य् अहं भीरु प्रविश्य द्वारकां पुरीम् भर्तारम् आनयाम्य् अद्य तव वृष्णिकुलोद्वहम् ॥
सा वचस् तथ्यम् अशिवं दानवानां भयावहम् उक्त्वा चान्तर्हिता क्षिप्रं चित्रलेखा मनोजवा ॥
तृतीये तु मुहूर्ते सा नष्टा बाणपुरात् तदा क्षणेन समनुप्राप्ता द्वारकां कृष्णपालिताम् ॥
कैलासशिखराकारैः प्रासादैर् उपशोभिताम् ददर्श द्वारकां चैव दिवि तारेव संस्थिताम् ॥
uṣāyā vacanaṃ śrutvā citralekhābravīd vacaḥ śrotum arhasi kalyāṇi vacanaṃ me śucismite ||
yathā bāṇasya nagaraṃ rakṣyate devi sarvataḥ dvārakāpi tathā bhīru durādharṣā viśeṣataḥ ||
na ca śakyam avijñātaiḥ praveṣṭuṃ dvārakāṃ purīm ātmānaṃ māṃ ca rakṣasva pitaraṃ ca viśeṣataḥ ||
aniruddhasya vadanaṃ pūrṇacandranibhaṃ sakhi yady ahaṃ taṃ na paśyāmi yāsyāmi yamasādanam ||
yadi tvaṃ me vijānāsi sakhyaṃ premṇā ca bhāṣitam kṣipram ānaya me kāntaṃ prāṇāṃs tyakṣyāmi vā priyān ||
eṣā gacchāmy ahaṃ bhīru praviśya dvārakāṃ purīm bhartāram ānayāmy adya tava vṛṣṇikulodvaham ||
sā vacas tathyam aśivaṃ dānavānāṃ bhayāvaham uktvā cāntarhitā kṣipraṃ citralekhā manojavā ||
tṛtīye tu muhūrte sā naṣṭā bāṇapurāt tadā kṣaṇena samanuprāptā dvārakāṃ kṛṣṇapālitām ||
kailāsaśikharākāraiḥ prāsādair upaśobhitām dadarśa dvārakāṃ caiva divi tāreva saṃsthitām ||
«Услышав слова Уши, Читралекха сказала: “Благостная, чистоулыбчивая, выслушай мои слова. Как город Баны охраняется со всех сторон, так и Дварака, робкая, особенно неприступна. Незамеченным невозможно войти в город Двараку. Береги себя, меня и особенно отца”. Уша ответила: “Подруга, если я не увижу лицо Анируддхи, подобное полной луне, я пойду в обитель Ямы. Если ты знаешь нашу дружбу и слова, сказанные с любовью, быстро приведи мне любимого, или я оставлю дорогую жизнь”. Читралекха сказала: “Вот я иду, робкая. Войдя в город Двараку, сегодня приведу твоего мужа, отпрыска рода Вришни”. Сказав эти правдивые, грозные слова, несущие страх данавам, Читралекха, быстрая как мысль, быстро исчезла. В третью мухурту, исчезнув из города Баны, она за мгновение достигла Двараки, охраняемой Кришной. Она увидела Двараку, украшенную дворцами, подобными вершинам Кайласы, словно звезду, стоящую на небе».
627d0c36cf58 · publicado 22 jun 2026, 6:08:03 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Читралекха понимает риск: Дварака неприступна не меньше Шонитапуры. Но любовь Уши и слово Парвати толкают действие вперёд, к встрече с домом Кришны.