Mahābhārata 3.155.1-10

Devanāgarī

वैशंपायन उवाच
निहते राक्षसे तस्मिन् पुनर् नारायणाश्रमम् ॥
अभ्येत्य राजा कौन्तेयो निवासम् अकरोत् प्रभुः ॥
स समानीय तान् सर्वान् भ्रातॄन् इत्य् अब्रवीद् वचः ॥
द्रौपद्या सहितान् काले संस्मरन् भ्रातरं जयम् ॥
समाश् चतस्रो ऽभिगताः शिवेन चरतां वने ॥
कृतोद्देशश् च बीभत्सुः पञ्चमीम् अभितः समाम् ॥
प्राप्य पर्वतराजानं श्वेतं शिखरिणां वरम् ॥
तत्रापि च कृतोद्देशः समागमदिदृक्षुभिः ॥
कृतश् च समयस् तेन पार्थेनामिततेजसा ॥
पञ्च वर्षाणि वत्स्यामि विद्यार्थीति पुरा मयि ॥
तत्र गाण्डीवधन्वानम् अवाप्तास्त्रम् अरिंदमम् ॥
देवलोकाद् इमं लोकं द्रक्ष्यामः पुनरागतम् ॥
इत्य् उक्त्वा ब्राह्मणान् सर्वान् आमन्त्रयत पाण्डवः ॥
कारणं चैव तत् तेषाम् आचचक्षे तपस्विनाम् ॥
तम् उग्रतपसः प्रीताः कृत्वा पार्थं प्रदक्षिणम् ॥
ब्राह्मणास् ते ऽन्वमोदन्त शिवेन कुशलेन च ॥
सुखोदर्कम् इमं क्लेशम् अचिराद् भरतर्षभ ॥
क्षत्रधर्मेण धर्मज्ञ तीर्त्वा गां पालयिष्यसि ॥
तत् तु राजा वचस् तेषां प्रतिगृह्य तपस्विनाम् ॥
प्रतस्थे सह विप्रैस् तैर् भ्रातृभिश् च परंतपः ॥

Transliteración (IAST)

vaiśaṃpāyana uvāca
nihate rākṣase tasmin punar nārāyaṇāśramam ||
abhyetya rājā kaunteyo nivāsam akarot prabhuḥ ||
sa samānīya tān sarvān bhrātṝn ity abravīd vacaḥ ||
draupadyā sahitān kāle saṃsmaran bhrātaraṃ jayam ||
samāś catasro 'bhigatāḥ śivena caratāṃ vane ||
kṛtoddeśaś ca bībhatsuḥ pañcamīm abhitaḥ samām ||
prāpya parvatarājānaṃ śvetaṃ śikhariṇāṃ varam ||
tatrāpi ca kṛtoddeśaḥ samāgamadidṛkṣubhiḥ ||
kṛtaś ca samayas tena pārthenāmitatejasā ||
pañca varṣāṇi vatsyāmi vidyārthīti purā mayi ||
tatra gāṇḍīvadhanvānam avāptāstram ariṃdamam ||
devalokād imaṃ lokaṃ drakṣyāmaḥ punarāgatam ||
ity uktvā brāhmaṇān sarvān āmantrayata pāṇḍavaḥ ||
kāraṇaṃ caiva tat teṣām ācacakṣe tapasvinām ||
tam ugratapasaḥ prītāḥ kṛtvā pārthaṃ pradakṣiṇam ||
brāhmaṇās te 'nvamodanta śivena kuśalena ca ||
sukhodarkam imaṃ kleśam acirād bharatarṣabha ||
kṣatradharmeṇa dharmajña tīrtvā gāṃ pālayiṣyasi ||
tat tu rājā vacas teṣāṃ pratigṛhya tapasvinām ||
pratasthe saha viprais tair bhrātṛbhiś ca paraṃtapaḥ ||

Palabra por palabra

SánscritoIASTSignificado

वैशंपायन उवाच निहते राक्षसे तस्मिन् पुनर् नारायणाश्रमम् ॥ अभ्येत्य राजा कौन्तेयो निवासम् अकरोत् प्रभुः ॥ स समानीय तान् सर्वान् भ्रातॄन् इत्य् अब्रवीद् वचः ॥ द्रौपद्या सहितान् काले संस्मरन् भ्रातरं जयम् ॥ समाश् चतस्रो ऽभिगताः शिवेन चरतां वने ॥ कृतोद्देशश् च बीभत्सुः पञ्चमीम् अभितः समाम् ॥ प्राप्य पर्वतराजानं श्वेतं शिखरिणां वरम् ॥ तत्रापि च कृतोद्देशः समागमदिदृक्षुभिः ॥ कृतश् च समयस् तेन पार्थेनामिततेजसा ॥ पञ्च वर्षाणि वत्स्यामि विद्यार्थीति पुरा मयि ॥ तत्र गाण्डीवधन्वानम् अवाप्तास्त्रम् अरिंदमम् ॥ देवलोकाद् इमं लोकं द्रक्ष्यामः पुनरागतम् ॥ इत्य् उक्त्वा ब्राह्मणान् सर्वान् आमन्त्रयत पाण्डवः ॥ कारणं चैव तत् तेषाम् आचचक्षे तपस्विनाम् ॥ तम् उग्रतपसः प्रीताः कृत्वा पार्थं प्रदक्षिणम् ॥ ब्राह्मणास् ते ऽन्वमोदन्त शिवेन कुशलेन च ॥ सुखोदर्कम् इमं क्लेशम् अचिराद् भरतर्षभ ॥ क्षत्रधर्मेण धर्मज्ञ तीर्त्वा गां पालयिष्यसि ॥ तत् तु राजा वचस् तेषां प्रतिगृह्य तपस्विनाम् ॥ प्रतस्थे सह विप्रैस् तैर् भ्रातृभिश् च परंतपः ॥vaiśaṃpāyana uvāca nihate rākṣase tasmin punar nārāyaṇāśramam || abhyetya rājā kaunteyo nivāsam akarot prabhuḥ || sa samānīya tān sarvān bhrātṝn ity abravīd vacaḥ || draupadyā sahitān kāle saṃsmaran bhrātaraṃ jayam || samāś catasro 'bhigatāḥ śivena caratāṃ vane || kṛtoddeśaś ca bībhatsuḥ pañcamīm abhitaḥ samām || prāpya parvatarājānaṃ śvetaṃ śikhariṇāṃ varam || tatrāpi ca kṛtoddeśaḥ samāgamadidṛkṣubhiḥ || kṛtaś ca samayas tena pārthenāmitatejasā || pañca varṣāṇi vatsyāmi vidyārthīti purā mayi || tatra gāṇḍīvadhanvānam avāptāstram ariṃdamam || devalokād imaṃ lokaṃ drakṣyāmaḥ punarāgatam || ity uktvā brāhmaṇān sarvān āmantrayata pāṇḍavaḥ || kāraṇaṃ caiva tat teṣām ācacakṣe tapasvinām || tam ugratapasaḥ prītāḥ kṛtvā pārthaṃ pradakṣiṇam || brāhmaṇās te 'nvamodanta śivena kuśalena ca || sukhodarkam imaṃ kleśam acirād bharatarṣabha || kṣatradharmeṇa dharmajña tīrtvā gāṃ pālayiṣyasi || tat tu rājā vacas teṣāṃ pratigṛhya tapasvinām || pratasthe saha viprais tair bhrātṛbhiś ca paraṃtapaḥ ||After the death of Jatasura, the Pandavas, living safely in the hermitage, decided to return to the ashram of Nara-Narayana; Yudhishthira gathered his brothers, Draupadi, and the brahmanas and said that four years of forest life had passed and the fifth had begun, and Arjuna had promised to return after five years, once he had obtained weapons; therefore they should soon see Savyasachin, bearer of the Gandiva, returning from the world of the gods.

Traducción

Vaishampayana said: 'After the death of Jatasura, the Pandavas lived on in that hermitage without care. Then the King of Dharma, having gathered his brothers, Krishna, and the brahmanas, said that they should return to the ashram of Nara-Narayana. "Four years of our forest life have passed," he said, "and the fifth has begun. Dhananjaya promised to return, once he had obtained his weapons, when five years had passed. So we shall again see Savyasachin, bearer of the Gandiva, coming back from the world of the gods."'

Comentario

The path turns once more toward Arjuna. For the Pandavas, waiting for their brother is not passivity but fidelity to a shared vow, in which every trial prepares the future reunion.

Versión

4fa479a74e42 · publicado 16 jul 2026, 17:09:16 UTC

Disponible enRUEN