प्रधानाः सर्वलोकस्य यास्व् आयत्तम् इदं जगत् ॥
ता गावः प्रस्नुता वत्सैः शोणितं प्रक्षरन्त्य् उत ॥
निश्चेरुर् अपिधानेभ्यः खड्गाः प्रज्वलिता भृशम् ॥
व्यक्तं पश्यन्ति शस्त्राणि संग्रामं समुपस्थितम् ॥
अग्निवर्णा यथा भासः शस्त्राणाम् उदकस्य च ॥
कवचानां ध्वजानां च भविष्यति महान् क्षयः ॥
दिक्षु प्रज्वलितास्याश् च व्याहरन्ति मृगद्विजाः ॥
अत्याहितं दर्शयन्तो वेदयन्ति महद् भयम् ॥
एकपक्षाक्षिचरणः शकुनिः खचरो निशि ॥
रौद्रं वदति संरब्धः शोणितं छर्दयन् मुहुः ॥
ग्रहौ ताम्रारुणशिखौ प्रज्वलन्ताव् इव स्थितौ ॥
सप्तर्षीणाम् उदाराणां समवच्छाद्य वै प्रभाम् ॥
संवत्सरस्थायिनौ च ग्रहौ प्रज्वलिताव् उभौ ॥
विशाखयोः समीपस्थौ बृहस्पतिशनैश्चरौ ॥
कृत्तिकासु ग्रहस् तीव्रो नक्षत्रे प्रथमे ज्वलन् ॥
वपूंष्य् अपहरन् भासा धूमकेतुर् इव स्थितः ॥
त्रिषु पूर्वेषु सर्वेषु नक्षत्रेषु विशां पते ॥
बुधः संपतते ऽभीक्ष्णं जनयन् सुमहद् भयम् ॥
pradhānāḥ sarvalokasya yāsv āyattam idaṃ jagat ||
tā gāvaḥ prasnutā vatsaiḥ śoṇitaṃ prakṣaranty uta ||
niścerur apidhānebhyaḥ khaḍgāḥ prajvalitā bhṛśam ||
vyaktaṃ paśyanti śastrāṇi saṃgrāmaṃ samupasthitam ||
agnivarṇā yathā bhāsaḥ śastrāṇām udakasya ca ||
kavacānāṃ dhvajānāṃ ca bhaviṣyati mahān kṣayaḥ ||
dikṣu prajvalitāsyāś ca vyāharanti mṛgadvijāḥ ||
atyāhitaṃ darśayanto vedayanti mahad bhayam ||
ekapakṣākṣicaraṇaḥ śakuniḥ khacaro niśi ||
raudraṃ vadati saṃrabdhaḥ śoṇitaṃ chardayan muhuḥ ||
grahau tāmrāruṇaśikhau prajvalantāv iva sthitau ||
saptarṣīṇām udārāṇāṃ samavacchādya vai prabhām ||
saṃvatsarasthāyinau ca grahau prajvalitāv ubhau ||
viśākhayoḥ samīpasthau bṛhaspatiśanaiścarau ||
kṛttikāsu grahas tīvro nakṣatre prathame jvalan ||
vapūṃṣy apaharan bhāsā dhūmaketur iva sthitaḥ ||
triṣu pūrveṣu sarveṣu nakṣatreṣu viśāṃ pate ||
budhaḥ saṃpatate 'bhīkṣṇaṃ janayan sumahad bhayam ||
The cows, foremost of all the world, on whom this living world depends, along with their milk stream forth blood. Swords leap on their own from their sheaths and blaze fiercely; weapons plainly show that battle has drawn near. The gleam of weapons, of water, of armor and banners has turned the color of fire: there will be great destruction. In every quarter, beasts and birds with blazing mouths cry out, showing extreme calamity and proclaiming great fear. At night a heavenly ill-omened bird with one wing, one eye, and one leg shrieks fiercely, again and again vomiting blood. Two planets with copper-red crests stand as though ablaze, completely eclipsing the radiance of the majestic Seven Sages. Jupiter and Saturn, both blazing, have stood near Vishakha for a whole year now. In Krittika a fierce planet blazes like a comet, stealing away the forms of bodies with its light. O lord of the peoples, Budha darts again and again through all three of the first constellations, giving rise to immense fear.
a120b2f17c56 · publicado 17 jul 2026, 20:37:17 UTC
Disponible enRUENPasa de verso en verso con
Here the omens turn to the very things meant to sustain and defend life: cows yield blood, weapons leap from their sheaths unbidden, banners and armor burn as harbingers of ruin. What should uphold life and order becomes instead a sign of death. War, it seems, is already present before the battle begins.