अर्जुन उवाच
अद्य तं पापकर्माणं सानुबन्धं रणे शरैः ॥
नयाम्य् अन्तं समासाद्य राधेयं बलगर्वितम् ॥
येन त्वं पीडितो बाणैर् दृढम् आयम्य कार्मुकम् ॥
तस्याद्य कर्मणः कर्णः फलं प्राप्स्यति दारुणम् ॥
अद्य त्वाम् अहम् एष्यामि कर्णं हत्वा महीपते ॥
सभाजयितुम् आक्रन्दाद् इति सत्यं ब्रवीमि ते ॥
नाहत्वा विनिवर्ते ऽहं कर्णम् अद्य रणाजिरात् ॥
इति सत्येन ते पादौ स्पृशामि जगतीपते ॥
संजय उवाच
प्रसाद्य धर्मराजानं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥
पार्थः प्रोवाच गोविन्दं सूतपुत्रवधोद्यतः ॥
कल्प्यतां च रथो भूयो युज्यन्तां च हयोत्तमाः ॥
आयुधानि च सर्वाणि सज्ज्यन्तां वै महारथे ॥
उपावृत्ताश् च तुरगाः शिक्षिताश् चाश्वसादिनः ॥
रथोपकरणैः सर्वैर् उपायान्तु त्वरान्विताः ॥
एवम् उक्ते महाराज फल्गुनेन महात्मना ॥
उवाच दारुकं कृष्णः कुरु सर्वं यथाब्रवीत् ॥
अर्जुनो भरतश्रेष्ठः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥
आज्ञप्तस् त्व् अथ कृष्णेन दारुको राजसत्तम ॥
योजयाम् आस स रथं वैयाघ्रं शत्रुतापनम् ॥
युक्तं तु रथम् आस्थाय दारुकेण महात्मना ॥
आपृच्छ्य धर्मराजानं ब्राह्मणान् स्वस्ति वाच्य च ॥
समङ्गलस्वस्त्ययनम् आरुरोह रथोत्तमम् ॥
arjuna uvāca
adya taṃ pāpakarmāṇaṃ sānubandhaṃ raṇe śaraiḥ ||
nayāmy antaṃ samāsādya rādheyaṃ balagarvitam ||
yena tvaṃ pīḍito bāṇair dṛḍham āyamya kārmukam ||
tasyādya karmaṇaḥ karṇaḥ phalaṃ prāpsyati dāruṇam ||
adya tvām aham eṣyāmi karṇaṃ hatvā mahīpate ||
sabhājayitum ākrandād iti satyaṃ bravīmi te ||
nāhatvā vinivarte 'haṃ karṇam adya raṇājirāt ||
iti satyena te pādau spṛśāmi jagatīpate ||
saṃjaya uvāca
prasādya dharmarājānaṃ prahṛṣṭenāntarātmanā ||
pārthaḥ provāca govindaṃ sūtaputravadhodyataḥ ||
kalpyatāṃ ca ratho bhūyo yujyantāṃ ca hayottamāḥ ||
āyudhāni ca sarvāṇi sajjyantāṃ vai mahārathe ||
upāvṛttāś ca turagāḥ śikṣitāś cāśvasādinaḥ ||
rathopakaraṇaiḥ sarvair upāyāntu tvarānvitāḥ ||
evam ukte mahārāja phalgunena mahātmanā ||
uvāca dārukaṃ kṛṣṇaḥ kuru sarvaṃ yathābravīt ||
arjuno bharataśreṣṭhaḥ śreṣṭhaḥ sarvadhanuṣmatām ||
ājñaptas tv atha kṛṣṇena dāruko rājasattama ||
yojayām āsa sa rathaṃ vaiyāghraṃ śatrutāpanam ||
yuktaṃ tu ratham āsthāya dārukeṇa mahātmanā ||
āpṛcchya dharmarājānaṃ brāhmaṇān svasti vācya ca ||
samaṅgalasvastyayanam āruroha rathottamam ||
Арджуна сказал: «Сегодня стрелами в бою я положу конец этому грешнику Радхее, гордому силой, вместе со всем его окружением. За то, что он, крепко натянув лук, мучил тебя стрелами, сегодня Карна получит страшный плод своего дела. Сегодня я вернусь к тебе, владыка земли, убив Карну, чтобы возвестить победу; правду говорю тебе. Я не вернусь с поля битвы, не убив сегодня Карну. С этой истиной я касаюсь твоих стоп, владыка земли». Санджая сказал: «Примирив Дхармараджу, Партха, с обрадованным сердцем и готовый сразить сына суты, обратился к Говинде: “Пусть снова готовят колесницу, пусть запрягут лучших коней, пусть всё оружие будет снаряжено на великой ратхе. Пусть быстро приведут коней, обученных конюхов и всё колесничное снаряжение”. Когда великодушный Пхалгуна сказал так, Кришна велел Даруке: “Сделай всё, как сказал Арджуна, лучший из Бхаратов, лучший из всех лучников”. Получив приказ Кришны, Дарука запряг тигровую, палящую врагов колесницу. Взойдя на лучшую ратху, снаряжённую великодушным Дарукой, Арджуна простился с Дхармараджей, получил благословение брахманов и взошёл с благими знаками и пожеланиями».
684c4bd0557c · publicado 20 jun 2026, 7:15:19 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Арджуна снова говорит языком обета, но теперь этот обет уже очищен поклоном и прощением. Подготовка колесницы становится видимым переходом от внутренней смуты к решающему бою.