शृणु विप्र यथा यान्ति नराः स्वर्गं दयालवः । समासेनैव वक्ष्यामि किञ्चित्ते गौरवादहम्
येऽर्चयन्ति हरिं देवं जिष्णुं विष्णुं सनातनम् । नारायणमजं कृष्णं विष्वक्सेनं चतुर्भुजम्
ध्यायन्ति पुरुषं दिव्यमच्युतं ये स्मरन्ति च । लभन्ते तेऽच्युतस्थानं श्रुतिरेषा पुरातनी
इदमेव हि माङ्गल्यमिदमेव धनार्जनम् । जीवितस्य फलं चैतद्यद्दामोदरकीर्तनम्
कीर्तनाद्देवदेवस्य विष्णोरमिततेजसः । दुरितानि विलीयन्ते तमांसीव दिनोदये
गाथां गायन्ति ये नित्यं वैष्णवीं श्रद्धयान्विताः । स्वाध्यायनिरता नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः
सर्वान्क्लेशान्परित्यज्य विष्णुमेव स्तुवन्ति ये । स्वधर्मनिरता धीरास्ते नराः स्वर्गगामिनः
वासुदेवजपासक्तानपि पापकृतो जनान् । नोपसर्पन्ति तान्विप्र यमदूताश्च दारुणाः
नान्यत्पश्यन्ति जन्तूनां विहाय हरिकीर्तनम् । सर्वपापप्रशमनं प्रायश्चित्तं द्विजोत्तम
ये याचिताः प्रहृष्यन्ति प्रियं दत्त्वा वदन्ति च । त्यक्तदानफला ये च ते नराः स्वर्गगामिनः
वर्जयन्ति दिवास्वापं नराः सर्वसहाश्च ये । पर्वण्याश्रयभूता ये ते मर्त्याः स्वर्गगामिनः
द्विषतामपि ये दोषान्न वदन्ति कदाचन । कीर्तयन्ति गुणांश्चैव ते नराः स्वर्गगामिनः
ये परेषां श्रियं दृष्ट्वा न वितप्यन्ति मत्सरात् । प्रहृष्टाश्चाभिनन्दन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च श्रुतिशास्त्रोक्तमेव च । आदरन्ति प्रतीता ये ते नराः स्वर्गगामिनः
यस्मिन्कस्मिन्कुले जाता दयावन्तो यशस्विनः । सानुक्रोशाः सदाचारास्ते नराः स्वर्गगामिनः
śṛṇu vipra yathā yānti narāḥ svargaṃ dayālavaḥ | samāsenaiva vakṣyāmi kiñcitte gauravādaham
ye'rcayanti hariṃ devaṃ jiṣṇuṃ viṣṇuṃ sanātanam | nārāyaṇamajaṃ kṛṣṇaṃ viṣvaksenaṃ caturbhujam
dhyāyanti puruṣaṃ divyamacyutaṃ ye smaranti ca | labhante te'cyutasthānaṃ śrutireṣā purātanī
idameva hi māṅgalyamidameva dhanārjanam | jīvitasya phalaṃ caitadyaddāmodarakīrtanam
kīrtanāddevadevasya viṣṇoramitatejasaḥ | duritāni vilīyante tamāṃsīva dinodaye
gāthāṃ gāyanti ye nityaṃ vaiṣṇavīṃ śraddhayānvitāḥ | svādhyāyaniratā nityaṃ te narāḥ svargagāminaḥ
sarvānkleśānparityajya viṣṇumeva stuvanti ye | svadharmaniratā dhīrāste narāḥ svargagāminaḥ
vāsudevajapāsaktānapi pāpakṛto janān | nopasarpanti tānvipra yamadūtāśca dāruṇāḥ
nānyatpaśyanti jantūnāṃ vihāya harikīrtanam | sarvapāpapraśamanaṃ prāyaścittaṃ dvijottama
ye yācitāḥ prahṛṣyanti priyaṃ dattvā vadanti ca | tyaktadānaphalā ye ca te narāḥ svargagāminaḥ
varjayanti divāsvāpaṃ narāḥ sarvasahāśca ye | parvaṇyāśrayabhūtā ye te martyāḥ svargagāminaḥ
dviṣatāmapi ye doṣānna vadanti kadācana | kīrtayanti guṇāṃścaiva te narāḥ svargagāminaḥ
ye pareṣāṃ śriyaṃ dṛṣṭvā na vitapyanti matsarāt | prahṛṣṭāścābhinandanti te narāḥ svargagāminaḥ
pravṛttau ca nivṛttau ca śrutiśāstroktameva ca | ādaranti pratītā ye te narāḥ svargagāminaḥ
yasminkasminkule jātā dayāvanto yaśasvinaḥ | sānukrośāḥ sadācārāste narāḥ svargagāminaḥ
«„Слушай, о брахман, как идут в небо люди сострадательные; вкратце поведаю нечто тебе, из уважения. Кто чтит бога Хари, Победоносного, Вишну, вечного, Нараяну, нерождённого, Кришну, Вишваксену, четверорукого; кто созерцает дивного мужа и помнит Ачьюту, — те обретают обитель Ачьюты: это древнее речение. Именно это благословенно, именно это — стяжание богатства, и это плод жизни: воспевание Дамодары. От воспевания бога богов Вишну, чьё сияние безмерно, грехи растворяются, как мрак при наступлении дня. Кто постоянно поёт вайшнавскую песнь, наделённый верою, всегда преданный чтению, — те люди идут в небо. Кто, оставив все тяготы, славит лишь Вишну, преданные своей дхарме, стойкие, — те люди идут в небо. К привязанным к повторению Васудевы, хотя бы и грешным людям, не подступают, о брахман, и свирепые посланцы Ямы. Не видят они иного для существ, кроме воспевания Хари, усмиряющего всякий грех искупления, о лучший из дваждырождённых. Кто, когда просят, радуется и, дав, говорит приятное, и кто оставил плод дара, — те люди идут в небо. Избегают дневного сна и всё сносят, кто в праздники бывает прибежищем, — те смертные идут в небо. Кто и у ненавидящих никогда не называет пороки, а возглашает достоинства, — те люди идут в небо. Кто, увидев чужое благополучие, не сгорает от зависти, а радостно приветствует, — те люди идут в небо. Кто в деянии и в воздержании чтит сказанное шрути и шастрою, уверовавшие, — те люди идут в небо. В каком бы роду ни рождённые сострадательные, славные, жалостливые, доброго поведения, — те люди идут в небо“.»
bdc4f14c7b5b · publicado 3 sept 2026, 4:13:50 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Небесный список составлен из противоположностей адскому и весь бытовой: дать и при этом сказать приятное, не назвать порока даже у врага, обрадоваться чужой удаче. Оговорка «в каком бы роду ни рождённые» ставит происхождение вне счёта.