स दृष्ट्वा लक्ष्मणं दीनं शून्ये दशरथात्मजः । पर्यपृच्छत धर्मात्मा वैदेहीम् आगतं विना ॥
प्रस्थितं दण्डकारण्यं या माम् अनुजगाम ह । क्व सा लक्ष्मण वैदेही यां हित्वा त्वम् इहागतः ॥
राज्यभ्रष्टस्य दीनस्य दण्डकान् परिधावतः । क्व सा दुःखसहाया मे वैदेही तनुमध्यमा ॥
यां विना नोत्सहे वीर मुहूर्तम् अपि जीवितुम् । क्व सा प्राणसहाया मे सीता सुरसुतोपमा ॥
पतित्वम् अमराणां वा पृथिव्याश् चापि लक्ष्मण । विना तां तपनीयाभां नेच्छेयं जनकात्मजाम् ॥
कच्चिज् जीवति वैदेही प्राणैः प्रियतरा मम । कच्चित् प्रव्राजनं सौम्य न मे मिथ्या भविष्यति ॥
सीतानिमित्तं सौमित्रे मृते मयि गते त्वयि । कच्चित् सकामा सुखिता कैकेयी सा भविष्यति ॥
सपुत्रराज्यां सिद्धार्थां मृतपुत्रा तपस्विनी । उपस्थास्यति कौसल्या कच्चिन् सौम्य न कैकयीम् ॥
sa dṛṣṭvā lakṣmaṇaṃ dīnaṃ śūnye daśarathātmajaḥ | paryapṛcchata dharmātmā vaidehīm āgataṃ vinā ||
prasthitaṃ daṇḍakāraṇyaṃ yā mām anujagāma ha | kva sā lakṣmaṇa vaidehī yāṃ hitvā tvam ihāgataḥ ||
rājyabhraṣṭasya dīnasya daṇḍakān paridhāvataḥ | kva sā duḥkhasahāyā me vaidehī tanumadhyamā ||
yāṃ vinā notsahe vīra muhūrtam api jīvitum | kva sā prāṇasahāyā me sītā surasutopamā ||
patitvam amarāṇāṃ vā pṛthivyāś cāpi lakṣmaṇa | vinā tāṃ tapanīyābhāṃ neccheyaṃ janakātmajām ||
kaccij jīvati vaidehī prāṇaiḥ priyatarā mama | kaccit pravrājanaṃ saumya na me mithyā bhaviṣyati ||
sītānimittaṃ saumitre mṛte mayi gate tvayi | kaccit sakāmā sukhitā kaikeyī sā bhaviṣyati ||
saputrarājyāṃ siddhārthāṃ mṛtaputrā tapasvinī | upasthāsyati kausalyā kaccin saumya na kaikayīm ||
Увидев печального Лакшману, пришедшего без Вайдехи в пустынное место, праведный сын Дашаратхи стал расспрашивать его: «Та, что пошла со мной в лес Дандака, что последовала за мной, где она, Лакшмана, Вайдехи, которую ты оставил и пришёл сюда? Где она, тонкостанная Вайдехи, спутница моего горя, когда я лишён царства, жалок и скитаюсь по Дандаке? Где Сита, подобная дочери богов, спутница моей жизни, без которой я не могу прожить даже мгновения, герой? Без этой дочери Джанаки, сияющей как очищенное золото, я не пожелал бы ни владычества бессмертных, ни владычества над землёй, Лакшмана. Жива ли Вайдехи, дороже моей жизни? Неужели, кроткий, моё изгнание станет напрасным? Неужели из-за Ситы, когда я умру, а ты уйдёшь, Кайкейи будет довольна и счастлива? Неужели несчастная Каусалья, потерявшая сына, будет служить Кайкейи, достигшей цели, с сыном и царством?»
1d73d583b7a1 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Повторяющийся вопрос «где она?» раскрывает, что для Рамы Сита не часть изгнания, а смысл самой жизни в изгнании. Без неё царство, победа и даже жизнь теряют ценность.