मधुरं सान्त्वितस् तेन सुग्रीवेण स राघवः । मुखम् अश्रुपरिक्लिन्नं वस्त्रान्तेन प्रमार्जयत् ॥
प्रकृतिष्ठस् तु काकुत्स्थः सुग्रीववचनात् प्रभुः । संपरिष्वज्य सुग्रीवम् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥
कर्तव्यं यद् वयस्येन स्निग्धेन च हितेन च । अनुरूपं च युक्तं च कृतं सुग्रीव तत् त्वया ॥
एष च प्रकृतिष्ठो ऽहम् अनुनीतस् त्वया सखे । दुर्लभो हीदृशो बन्धुर् अस्मिन् काले विशेषतः ॥
madhuraṃ sāntvitas tena sugrīveṇa sa rāghavaḥ | mukham aśrupariklinnaṃ vastrāntena pramārjayat ||
prakṛtiṣṭhas tu kākutsthaḥ sugrīvavacanāt prabhuḥ | saṃpariṣvajya sugrīvam idaṃ vacanam abravīt ||
kartavyaṃ yad vayasyena snigdhena ca hitena ca | anurūpaṃ ca yuktaṃ ca kṛtaṃ sugrīva tat tvayā ||
eṣa ca prakṛtiṣṭho 'ham anunītas tvayā sakhe | durlabho hīdṛśo bandhur asmin kāle viśeṣataḥ ||
Сладко утешенный Сугривой, Рагхава вытер крайним концом одежды лицо, мокрое от слёз. Господин Какутстха пришёл в себя от слов Сугривы, обнял его и сказал: «Сугрива, ты сделал именно то, что должен сделать друг: любящее, благожелательное, подобающее и уместное. Вот я пришёл в себя, умиротворённый тобой, друг. Такой близкий друг редок, особенно в такое время».
5203eee372d8 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Рама принимает утешение Сугривы без гордости. Дружба становится настоящей тогда, когда один может удержать другого от падения в скорбь, а другой принимает эту помощь.