स तं भ्रातरम् आश्वास्य पारिष्वज्य च राघवः । रामः सुषेणं मुदितः समाभाष्येदम् अब्रवीत् ॥
सशल्यो ऽयं महाप्राज्ञः सौमित्रिर् मित्रवत्सलः । यथा भवति सुस्वस्थस् तथा त्वं समुपाचर । विशल्यः क्रियतां क्षिप्रं सौमित्रिः सविभीषणः ॥
कृष वानरसैन्यानां शूराणां द्रुमयोधिनाम् । ये चान्ये ऽत्र च युध्यन्तः सशल्या व्रणिनस् तथा । ते ऽपि सर्वे प्रयत्नेन क्रियन्तां सुखिनस् त्वया ॥
एवम् उक्तः स रामेण महात्मा हरियूथपः । लक्ष्मणाय ददौ नस्तः सुषेणः परमौषधम् ॥
स तस्य गन्धम् आघ्राय विशल्यः समपद्यत । तदा निर्वेदनश् चैव संरूढव्रण एव च ॥
विभीषण मुखानां च सुहृदां राघवाज्ञया । सर्ववानरमुख्यानां चिकित्सां स तदाकरोत् ॥
ततः प्रकृतिम् आपन्नो हृतशल्यो गतव्यथः । सौमित्रिर् मुदितस् तत्र क्षणेन विगतज्वरः ॥
तथैव रामः प्लवगाधिपस् तदा; विभीषणश् चर्क्षपतिश् च जाम्बवान् । अवेक्ष्य सौमित्रिम् अरोगम् उत्थितं; मुदा ससैन्यः सुचिरं जहर्षिरे ॥
अपूजयत् कर्म स लक्ष्मणस्य; सुदुष्करं दाशरथिर् महात्मा । हृष्टा बभूवुर् युधि यूथपेन्द्रा; निशम्य तं शक्रजितं निपातितम् ॥
sa taṃ bhrātaram āśvāsya pāriṣvajya ca rāghavaḥ | rāmaḥ suṣeṇaṃ muditaḥ samābhāṣyedam abravīt ||
saśalyo 'yaṃ mahāprājñaḥ saumitrir mitravatsalaḥ | yathā bhavati susvasthas tathā tvaṃ samupācara | viśalyaḥ kriyatāṃ kṣipraṃ saumitriḥ savibhīṣaṇaḥ ||
kṛṣa vānarasainyānāṃ śūrāṇāṃ drumayodhinām | ye cānye 'tra ca yudhyantaḥ saśalyā vraṇinas tathā | te 'pi sarve prayatnena kriyantāṃ sukhinas tvayā ||
evam uktaḥ sa rāmeṇa mahātmā hariyūthapaḥ | lakṣmaṇāya dadau nastaḥ suṣeṇaḥ paramauṣadham ||
sa tasya gandham āghrāya viśalyaḥ samapadyata | tadā nirvedanaś caiva saṃrūḍhavraṇa eva ca ||
vibhīṣaṇa mukhānāṃ ca suhṛdāṃ rāghavājñayā | sarvavānaramukhyānāṃ cikitsāṃ sa tadākarot ||
tataḥ prakṛtim āpanno hṛtaśalyo gatavyathaḥ | saumitrir muditas tatra kṣaṇena vigatajvaraḥ ||
tathaiva rāmaḥ plavagādhipas tadā; vibhīṣaṇaś carkṣapatiś ca jāmbavān | avekṣya saumitrim arogam utthitaṃ; mudā sasainyaḥ suciraṃ jaharṣire ||
apūjayat karma sa lakṣmaṇasya; suduṣkaraṃ dāśarathir mahātmā | hṛṣṭā babhūvur yudhi yūthapendrā; niśamya taṃ śakrajitaṃ nipātitam ||
Утешив и обняв брата, радостный Рама обратился к Сушене и сказал: «Этот великомудрый Саумитри, любящий друзей, ранен стрелами. Позаботься о нём так, чтобы он стал совершенно здоровым. Пусть Саумитри вместе с Вибхишаной быстро будут освобождены от стрел. И всех ослабленных героев ванарского войска, сражавшихся деревьями, а также всех других, кто здесь сражался, был пронзён стрелами и ранен, сделай здоровыми своим старанием». Так сказанный Рамой, великодушный вожак обезьян Сушена дал Лакшмане понюхать высшее лекарство. Вдохнув его запах, Лакшмана освободился от стрел, стал без боли и с зажившими ранами. Затем по приказу Рагхавы Сушена занялся лечением друзей во главе с Вибхишаной и всех главных ванаров. Саумитри, вернувшись к естественному состоянию, с извлечёнными стрелами, без боли и горячки, в одно мгновение стал радостным. Увидев Саумитри здоровым и вставшим, Рама, владыка прыгунов Сугрива, Вибхишана и Джамбаван, владыка медведей, вместе с войском долго ликовали от радости. Великодушный Дашаратхи почтил трудносвершимое дело Лакшманы, а владыки отрядов в бою стали радостны, услышав, что победитель Шакры повержен.
857515ff9aa8 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
После великой победы Рама сразу заботится о раненых. Так завершается бой Индраджита: не торжеством насилия, а восстановлением тех, кто служил делу Рамы.