एवम् उक्तस् तया रक्षो भगिन्या क्रोशमानया । अब्रवीत् सान्त्वयित्वा तां सामपूर्वम् इदं वचः ॥
अलं वत्से विषादेन न भेतव्यं च सर्वशः । मानदानविशेषैस् त्वां तोषयिष्यामि नित्यशः ॥
युद्धे प्रमत्तो व्याक्षिप्तो जयकाङ्क्षी क्षिपञ् शरान् । नावगच्छामि युद्धेषु स्वान् परान् वाप्य् अहं शुभे । तेनासौ निहतः संख्ये मया भर्ता तव स्वसः ॥
अस्मिन् काले तु यत् प्राप्तं तत् करिष्यामि ते हितम् । भ्रातुर् ऐश्वर्यसंस्थस्य खरस्य भव पार्श्वतः ॥
चतुर्दशानां भ्राता ते सहस्राणां भविष्यति । प्रभुः प्रयाणे दाने च राक्षसानां महौजसाम् ॥
तत्र मातृष्वसुः पुत्रो भ्राता तव खरः प्रभुः । भविष्यति सदा कुर्वन् यद् वक्ष्यसि वचः स्वयम् ॥
शीघ्रं गच्छत्व् अयं शूरो दण्डकान् परिरक्षितुम् । दूषणो ऽस्य बलाध्यक्षो भविष्यति महाबलः ॥
स हि शप्तो वनोद्देशः क्रुद्धेनोशनसा पुरा । राक्षसानाम् अयं वासो भविष्यति न संशयः ॥
एवम् उक्त्वा दशग्रीवः सैन्यं तस्यादिदेश ह । चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां कामरूपिणाम् ॥
स तैः सर्वैः परिवृतो राक्षसैर् घोरदर्शनैः । खरः संप्रययौ शीघ्रं दण्डकान् अकुतोभयः ॥
स तत्र कारयाम् आस राज्यं निहतकण्टकम् । सा च शूर्पणखा प्रीता न्यवसद् दण्डकावने ॥
evam uktas tayā rakṣo bhaginyā krośamānayā | abravīt sāntvayitvā tāṃ sāmapūrvam idaṃ vacaḥ ||
alaṃ vatse viṣādena na bhetavyaṃ ca sarvaśaḥ | mānadānaviśeṣais tvāṃ toṣayiṣyāmi nityaśaḥ ||
yuddhe pramatto vyākṣipto jayakāṅkṣī kṣipañ śarān | nāvagacchāmi yuddheṣu svān parān vāpy ahaṃ śubhe | tenāsau nihataḥ saṃkhye mayā bhartā tava svasaḥ ||
asmin kāle tu yat prāptaṃ tat kariṣyāmi te hitam | bhrātur aiśvaryasaṃsthasya kharasya bhava pārśvataḥ ||
caturdaśānāṃ bhrātā te sahasrāṇāṃ bhaviṣyati | prabhuḥ prayāṇe dāne ca rākṣasānāṃ mahaujasām ||
tatra mātṛṣvasuḥ putro bhrātā tava kharaḥ prabhuḥ | bhaviṣyati sadā kurvan yad vakṣyasi vacaḥ svayam ||
śīghraṃ gacchatv ayaṃ śūro daṇḍakān parirakṣitum | dūṣaṇo 'sya balādhyakṣo bhaviṣyati mahābalaḥ ||
sa hi śapto vanoddeśaḥ kruddhenośanasā purā | rākṣasānām ayaṃ vāso bhaviṣyati na saṃśayaḥ ||
evam uktvā daśagrīvaḥ sainyaṃ tasyādideśa ha | caturdaśa sahasrāṇi rakṣasāṃ kāmarūpiṇām ||
sa taiḥ sarvaiḥ parivṛto rākṣasair ghoradarśanaiḥ | kharaḥ saṃprayayau śīghraṃ daṇḍakān akutobhayaḥ ||
sa tatra kārayām āsa rājyaṃ nihatakaṇṭakam | sā ca śūrpaṇakhā prītā nyavasad daṇḍakāvane ||
Когда плачущая сестра сказала ему это, ракшас утешил её и мягко ответил: «Довольно скорбеть, дитя; тебе вовсе не нужно бояться. Я всегда буду удовлетворять тебя особыми почестями и дарами. В битве, обезумев от жажды победы и осыпая врагов стрелами, я не различаю ни своих, ни чужих, о благая. Поэтому твой муж, сестра, был убит мной в сражении. Теперь я сделаю для тебя то, что уместно и полезно. Будь рядом с Кхарой, твоим братом, утверждённым во власти. Он будет господином четырнадцати тысяч могучих ракшасов в походах и раздачах. Там Кхара, сын нашей тётки по матери и твой брат, будет господином и всегда будет исполнять всё, что ты сама скажешь. Пусть этот герой быстро отправляется охранять Дандаку; великосильный Душана будет его начальником войска. Эта лесная область прежде была проклята разгневанным Ушанасом; теперь она станет обителью ракшасов, в этом нет сомнения». Сказав так, Десятишеий назначил ему войско: четырнадцать тысяч ракшасов, меняющих облик по желанию. Окружённый всеми этими ракшасами страшного вида, бесстрашный Кхара быстро отправился в Дандаку. Там он устроил царство без противников, а довольная Шурпанакха поселилась в лесу Дандака.
935f1dfb56f0 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Равана пытается загладить вину властью и дарами, но его ответ раскрывает корень беды: в жажде победы он не различает своих и чужих. Назначение Кхары в Дандаку подготавливает будущую встречу с Рамой, где насилие Ланки впервые столкнётся с царской дхармой воплощённого Господа.