दामोदरवचः श्रुत्वा हृष्टास् ते गोषु जीविनः तद्वाग् अमृतम् आख्यातं प्रत्यूचुर् अविशङ्कया ॥
तवैषा बाल महती गोपानां हर्षवर्धिनी प्रीणयत्य् एव नः सर्वान् बुद्धिर् वृद्धिकरी नृणाम् ॥
त्वं गतिस् त्वं रतिश् चैव त्वं वेत्ता त्वं परायणम् भयेष्व् अभयदस् त्वं नस् त्वं चैव सुहृदां सुहृत् ॥
त्वत्कृते कृष्ण घोषो ऽयं क्षेमो मुदितगोकुलः कृत्स्नो वसति शान्तारिर् यथा स्वर्गगतस् तथा ॥
जन्मप्रभृति दिव्यैस् तैर् विक्रान्तैर् भुवि दुष्करैः बोद्धव्याच् चाभिमानाच् च विस्मितानि मनांसि नः ॥
बलेन च परार्ध्येन यशसा विक्रमेण च उत्तमस् त्वं च मर्त्येषु देवेष्व् इव पुरंदरः ॥
कान्त्या लक्ष्म्या प्रसादेन वदनेन स्मितेन च उत्तमस् त्वं च मर्त्येषु देवेष्व् इव निशाकरः ॥
वेषेण वपुषा चैव बाल्येन चरितेन च स्यात् ते शक्तिधरस् तुल्यो न तु कश्चन मानुषः ॥
यत् त्वयाभिहितं वाक्यं गिरियज्ञं प्रति प्रभो कस् तल् लङ्घयितुं शक्तो वेलाम् इव महोदधेः ॥
स्थितः शक्रमहस् तात श्रीमान् गिरिमहस् त्व् अयम् त्वत्प्रणीतो ऽद्य गोपानां गवां हेतोः प्रवर्तताम् ॥
dāmodaravacaḥ śrutvā hṛṣṭās te goṣu jīvinaḥ tadvāg amṛtam ākhyātaṃ pratyūcur aviśaṅkayā ||
tavaiṣā bāla mahatī gopānāṃ harṣavardhinī prīṇayaty eva naḥ sarvān buddhir vṛddhikarī nṛṇām ||
tvaṃ gatis tvaṃ ratiś caiva tvaṃ vettā tvaṃ parāyaṇam bhayeṣv abhayadas tvaṃ nas tvaṃ caiva suhṛdāṃ suhṛt ||
tvatkṛte kṛṣṇa ghoṣo 'yaṃ kṣemo muditagokulaḥ kṛtsno vasati śāntārir yathā svargagatas tathā ||
janmaprabhṛti divyais tair vikrāntair bhuvi duṣkaraiḥ boddhavyāc cābhimānāc ca vismitāni manāṃsi naḥ ||
balena ca parārdhyena yaśasā vikrameṇa ca uttamas tvaṃ ca martyeṣu deveṣv iva puraṃdaraḥ ||
kāntyā lakṣmyā prasādena vadanena smitena ca uttamas tvaṃ ca martyeṣu deveṣv iva niśākaraḥ ||
veṣeṇa vapuṣā caiva bālyena caritena ca syāt te śaktidharas tulyo na tu kaścana mānuṣaḥ ||
yat tvayābhihitaṃ vākyaṃ giriyajñaṃ prati prabho kas tal laṅghayituṃ śakto velām iva mahodadheḥ ||
sthitaḥ śakramahas tāta śrīmān girimahas tv ayam tvatpraṇīto 'dya gopānāṃ gavāṃ hetoḥ pravartatām ||
Услышав слова Дамодары, пастухи, живущие коровами, обрадовались и без сомнения ответили на его нектарную речь: «Мальчик, эта великая мысль твоя увеличивает радость пастухов, радует всех нас и приносит людям процветание. Ты наш путь, ты наша радость, ты знающий и наша высшая опора; в страхах ты даруешь нам бесстрашие, ты друг друзей. Ради тебя, о Кришна, всё это селение живёт благополучно, с радостным стадом и успокоенными врагами, словно достигло неба. С самого твоего рождения наши умы поражены твоими божественными подвигами, трудными на земле, тем, что мы поняли, и тем, чем можем гордиться. Силой, славой и доблестью ты лучший среди смертных, как Пурандара среди богов. Красотой, сиянием, милостью, лицом и улыбкой ты лучший среди смертных, как месяц среди богов. Одеждой, телом, детством и поступками тебе, может быть, равен Шактидхара, но не какой-либо человек. Кто способен переступить сказанное тобой слово о жертве горе, о Господь, как невозможно переступить берег великого океана? Праздник Индры оставлен, дитя; пусть сегодня для пастухов и ради коров начнётся этот славный праздник горы, установленный тобой».
bac7de157cfc · प्रकाशित 22 जून 2026, 3:44:11 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Пастухи принимают слово Кришны не как приказ чужого властителя, а как речь любимого защитника. Их богословие рождается из опыта: Врадж живёт спокойно потому, что Кришна с ними.