वृष्णीनाम् अन्धकानां च गुरुर् गार्ग्यो महातपाः ब्रह्मचारी पुरा भूत्वा न स्म दारान् स विन्दति ॥
तथा हि वर्तमानं तं ऊर्ध्वरेतसम् अव्ययम् स्यालो ऽभिशप्तवान् गार्ग्यम् अपुमान् इति भूपते ॥
सो ऽभिशप्तस् तदा राजन् नगरे त्व् अमितंजये लिप्सुः पुत्रं ततो गत्वा तपस् तेपे सुदारुणम् ॥
ततो द्वादश वर्षाणि सो ऽयश् चूर्णम् अभक्षयत् आराधयन् महादेवम् अचिन्त्यं शूलपाणिनम् ॥
रुद्रस् तस्मै वरं प्रादात् समर्थं युधि निग्रहे वृष्णीनाम् अन्धकानां च सर्वतेजोमयं सुतम् ॥
ततः शुश्राव तं राजा यवनाधिपतिर् वरम् पुत्रप्रसवजं देवाद् अपुत्रः पुत्रकामुकः ॥
तम् उपानाय्य स नृपः सान्त्वयित्वा द्विजोत्तमम् गोपमध्ये यवनराड् गोपस्त्रिषु समुत्सृजत् ॥
गोपाली त्व् अप्सरास् तत्र गोपस्त्रीवेषधारिणी धारयाम् आस गार्ग्यस्य गर्भं दुर्धरम् अच्युतम् ॥
मानुष्यां गार्ग्यभार्यायां नियोगाच् छूलपाणिनः स कालयवनो नाम जज्ञे शूरो महाबलः अपुत्रस्याथ राज्ञस् तु ववृधे ऽन्तःपुरे शिशुः ॥
तस्मिन्न् उपरते राजन् स कालयवनो नृपः युद्धाभिकामो राजा तु पर्यपृच्छद् द्विजोत्तमम् वृष्ण्यन्धककुलं तस्य नारदो वै न्यवेदयत् ॥
vṛṣṇīnām andhakānāṃ ca gurur gārgyo mahātapāḥ brahmacārī purā bhūtvā na sma dārān sa vindati ||
tathā hi vartamānaṃ taṃ ūrdhvaretasam avyayam syālo 'bhiśaptavān gārgyam apumān iti bhūpate ||
so 'bhiśaptas tadā rājan nagare tv amitaṃjaye lipsuḥ putraṃ tato gatvā tapas tepe sudāruṇam ||
tato dvādaśa varṣāṇi so 'yaś cūrṇam abhakṣayat ārādhayan mahādevam acintyaṃ śūlapāṇinam ||
rudras tasmai varaṃ prādāt samarthaṃ yudhi nigrahe vṛṣṇīnām andhakānāṃ ca sarvatejomayaṃ sutam ||
tataḥ śuśrāva taṃ rājā yavanādhipatir varam putraprasavajaṃ devād aputraḥ putrakāmukaḥ ||
tam upānāyya sa nṛpaḥ sāntvayitvā dvijottamam gopamadhye yavanarāḍ gopastriṣu samutsṛjat ||
gopālī tv apsarās tatra gopastrīveṣadhāriṇī dhārayām āsa gārgyasya garbhaṃ durdharam acyutam ||
mānuṣyāṃ gārgyabhāryāyāṃ niyogāc chūlapāṇinaḥ sa kālayavano nāma jajñe śūro mahābalaḥ aputrasyātha rājñas tu vavṛdhe 'ntaḥpure śiśuḥ ||
tasminn uparate rājan sa kālayavano nṛpaḥ yuddhābhikāmo rājā tu paryapṛcchad dvijottamam vṛṣṇyandhakakulaṃ tasya nārado vai nyavedayat ||
Вайшампаяна сказал: У Вришни и Андхаков был наставник Гаргья, великий подвижник. Прежде он был брахмачарином и не имел жены. Когда он так жил, удерживая семя и оставаясь неистощимым, его шурин, о царь, проклял Гаргью, назвав его не мужчиной. Тогда проклятый Гаргья, желая сына, ушёл в город Амитанджая и предался очень суровой аскезе. Двенадцать лет он ел железный порошок, почитая непостижимого Махадеву, Держателя трезубца. Рудра дал ему дар: сына, полного всякой мощи, способного в бою подавить Вришни и Андхаков. Бездетный владыка Яванов, желавший сына, услышал о даре рождения сына, полученном от бога. Он привёл к себе лучшего брахмана, умилостивил его и поместил среди пастушек. Там апсара-пастушка, носящая облик женщины-гопа, понесла от Гаргьи трудновыносимый, неотпадающий плод. По воле Шулопани у человеческой жены Гаргьи родился герой великой силы по имени Калаявана, и этот ребёнок вырос во дворце бездетного царя. Когда тот царь умер, Калаявана, став владыкой и желая войны, стал расспрашивать лучшего дваждырождённого, а Нарада поведал ему о роде Вришни и Андхаков.
5d747e2febed · प्रकाशित 22 जून 2026, 4:37:05 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Происхождение Калаяваны связано с оскорблённой аскезой и даром Рудры. Его сила не случайна: он рождается как особая угроза для Ядавов, поэтому обычная победа над ним невозможна.