तस्या द्वारं समासाद्य द्वारपालैर् निवारितः ॥
स्थितो ध्यानपरो मुक्तो विदितः प्रविवेश ह ॥
स राजमार्गम् आसाद्य समृद्धजनसंकुलम् ॥
पार्थिवक्षयम् आसाद्य निःशङ्कः प्रविवेश ह ॥
तत्रापि द्वारपालास् तम् उग्रवाचो न्यषेधयन् ॥
तथैव च शुकस् तत्र निर्मन्युः समतिष्ठत ॥
न चातपाध्वसंतप्तः क्षुत्पिपासाश्रमान्वितः ॥
प्रताम्यति ग्लायति वा नापैति च तथातपात् ॥
तेषां तु द्वारपालानाम् एकः शोकसमन्वितः ॥
मध्यंगतम् इवादित्यं दृष्ट्वा शुकम् अवस्थितम् ॥
पूजयित्वा यथान्यायम् अभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥
प्रावेशयत् ततः कक्ष्यां द्वितीयां राजवेश्मनः ॥
तत्रासीनः शुकस् तात मोक्षम् एवानुचिन्तयन् ॥
छायायाम् आतपे चैव समदर्शी महाद्युतिः ॥
तं मुहूर्ताद् इवागम्य राज्ञो मन्त्री कृताञ्जलिः ॥
प्रावेशयत् ततः कक्ष्यां तृतीयां राजवेश्मनः ॥
तत्रान्तःपुरसंबद्धं महच् चैत्ररथोपमम् ॥
सुविभक्तजलाक्रीडं रम्यं पुष्पितपादपम् ॥
तद् दर्शयित्वा स शुकं मन्त्री काननम् उत्तमम् ॥
अर्हम् आसनम् आदिश्य निश्चक्राम ततः पुनः ॥
tasyā dvāraṃ samāsādya dvārapālair nivāritaḥ ||
sthito dhyānaparo mukto viditaḥ praviveśa ha ||
sa rājamārgam āsādya samṛddhajanasaṃkulam ||
pārthivakṣayam āsādya niḥśaṅkaḥ praviveśa ha ||
tatrāpi dvārapālās tam ugravāco nyaṣedhayan ||
tathaiva ca śukas tatra nirmanyuḥ samatiṣṭhata ||
na cātapādhvasaṃtaptaḥ kṣutpipāsāśramānvitaḥ ||
pratāmyati glāyati vā nāpaiti ca tathātapāt ||
teṣāṃ tu dvārapālānām ekaḥ śokasamanvitaḥ ||
madhyaṃgatam ivādityaṃ dṛṣṭvā śukam avasthitam ||
pūjayitvā yathānyāyam abhivādya kṛtāñjaliḥ ||
prāveśayat tataḥ kakṣyāṃ dvitīyāṃ rājaveśmanaḥ ||
tatrāsīnaḥ śukas tāta mokṣam evānucintayan ||
chāyāyām ātape caiva samadarśī mahādyutiḥ ||
taṃ muhūrtād ivāgamya rājño mantrī kṛtāñjaliḥ ||
prāveśayat tataḥ kakṣyāṃ tṛtīyāṃ rājaveśmanaḥ ||
tatrāntaḥpurasaṃbaddhaṃ mahac caitrarathopamam ||
suvibhaktajalākrīḍaṃ ramyaṃ puṣpitapādapam ||
tad darśayitvā sa śukaṃ mantrī kānanam uttamam ||
arham āsanam ādiśya niścakrāma tataḥ punaḥ ||
Достигнув ворот Митхилы, Шука был остановлен привратниками. Свободный и преданный медитации, он стоял; когда его узнали, он вошёл. Достигнув царской дороги, переполненной богатыми людьми, и затем царского дворца, он вошёл без страха. Но и там привратники суровыми словами остановили его, а Шука так же стоял без гнева. Он не томился от зноя и дороги, не слабел от голода, жажды и усталости и не уходил от солнца. Один из привратников, увидев Шуку стоящим, словно солнце в зените, смутился и, почтив его по правилу, поклонился со сложенными ладонями и ввёл во второй двор царского дома. Там Шука сидел, размышляя только о мокше, равно видя тень и зной, великосияющий. Вскоре к нему подошёл царский министр со сложенными ладонями и ввёл в третий двор дворца. Там был большой сад, соединённый с внутренними покоями, подобный Чайтраратхе, с прекрасными водоёмами и цветущими деревьями. Показав Шуке этот превосходный сад и указав достойное сиденье, министр снова вышел».
72c0c17a49b6 · प्रकाशित 21 जून 2026, 6:25:47 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Здесь проверяются не знания Шуки, а его реакция: задержка, грубость, жара, голод и роскошь дворца не вызывают ни гнева, ни желания. Его равное видение уже действует.