हया दग्धाः पलायन्ते केसरेषु च वैरिणाम् । रथा अपि गता दाहं सुकूबरसमन्विताः
मणिमाणिक्यरत्नानि वहन्तः करभास्ततः । पलायन्ते दहनज्वालामालाभिपीडिताः
कुत्रचिद्दन्तिनो नष्टाः कुत्रचिद्धयसादिनः । कुत्रचित्पत्तयो नष्टा वह्निदग्धकलेवराः
शराः सर्वे नृपसुतप्रमुक्ताः प्रलयं गताः । आशुशुक्षणिकीलाभिर्भस्मीभूताः समन्ततः
तदा स्वसैन्ये दग्धे च दमनो रोषपूरितः । सर्वास्त्रवित्तच्छान्त्यर्थं वारुणास्त्रमथाददे
वारुणं वह्निशान्त्यर्थमुक्तं तेन महीभृता । आप्लावयद्बलं तस्य रथवाजिसमाकुलम्
रथा विप्लावितास्तोयैर्दृश्यन्ते परिपन्थिनाम् । गजाश्चापि परिप्लुष्टाः स्वीयाः शान्तिमुपागताः
वह्निः शान्तिमगमदग्न्यस्त्रपरिमोचितः । शान्तिमाप बलं स्वीयं वह्निज्वालाभिपीडितम्
कम्पिताः शीततोयेन सीत्कुर्वन्ति च वैरिणः । हिमकरकावृष्टिभिः क्षिप्ता वायुना च प्रपीडिताः
तदा स्वबलमालोक्य तोयपूरेण पीडितम् । कम्पितं क्षुभितं नष्टं वारुणेन विनिर्हतम्
तदातिकोपताम्राक्षः पुष्कलो भरतात्मजः । वायव्यास्त्रं समाधत्त धनुष्येकं महाशरम्
ततो वायुर्महानासीद्वायव्यास्त्रप्रचोदितः । नाशयामास वेगेन बलानीकमुपस्थितम्
hayā dagdhāḥ palāyante kesareṣu ca vairiṇām | rathā api gatā dāhaṃ sukūbarasamanvitāḥ
maṇimāṇikyaratnāni vahantaḥ karabhāstataḥ | palāyante dahanajvālāmālābhipīḍitāḥ
kutraciddantino naṣṭāḥ kutraciddhayasādinaḥ | kutracitpattayo naṣṭā vahnidagdhakalevarāḥ
śarāḥ sarve nṛpasutapramuktāḥ pralayaṃ gatāḥ | āśuśukṣaṇikīlābhirbhasmībhūtāḥ samantataḥ
tadā svasainye dagdhe ca damano roṣapūritaḥ | sarvāstravittacchāntyarthaṃ vāruṇāstramathādade
vāruṇaṃ vahniśāntyarthamuktaṃ tena mahībhṛtā | āplāvayadbalaṃ tasya rathavājisamākulam
rathā viplāvitāstoyairdṛśyante paripanthinām | gajāścāpi paripluṣṭāḥ svīyāḥ śāntimupāgatāḥ
vahniḥ śāntimagamadagnyastraparimocitaḥ | śāntimāpa balaṃ svīyaṃ vahnijvālābhipīḍitam
kampitāḥ śītatoyena sītkurvanti ca vairiṇaḥ | himakarakāvṛṣṭibhiḥ kṣiptā vāyunā ca prapīḍitāḥ
tadā svabalamālokya toyapūreṇa pīḍitam | kampitaṃ kṣubhitaṃ naṣṭaṃ vāruṇena vinirhatam
tadātikopatāmrākṣaḥ puṣkalo bharatātmajaḥ | vāyavyāstraṃ samādhatta dhanuṣyekaṃ mahāśaram
tato vāyurmahānāsīdvāyavyāstrapracoditaḥ | nāśayāmāsa vegena balānīkamupasthitam
«Зонты лучников, луновидные, сожжённые, видны там с сиянием, подобным золоту. Обожжённые кони бегут — и в гривах у врагов [огонь]; и колесницы с добрыми дышлами пришли к горению. Верблюды, везущие самоцветы, рубины и драгоценности, бегут оттуда, терзаемые венцом языков пламени. Где-то погибли слоны, где-то конные всадники, где-то пешие — с телами, сожжёнными огнём. Все стрелы, выпущенные сыном царя, погибли: языками огня обращены в пепел повсюду. Тогда, когда своё войско было сожжено, Дамана, полный ярости, знаток всех стрел, взял ради утишения того варуна-астру. Варуна, изречённая тем царём ради утишения огня, затопила его войско, полное колесниц и коней. Видны колесницы противников, затопленные водами; и обожжённые слоны, свои, обрели покой. Огонь, выпущенный агни-астрой, пришёл к утишению; и своё войско, терзаемое языками огня, обрело покой. Дрожащие от холодной воды, враги издают свист, осыпаемые ливнями снега и града, терзаемые ветром. Увидев своё войско, терзаемое потоком вод, сотрясаемое, взволнованное, гибнущее, сокрушённое варуной, Пушкала, сын Бхараты, с глазами, красными от великого гнева, наложил на лук одну великую стрелу — ваявья-астру.»
7721074ea246 · प्रकाशित 3 सित॰ 2026, 4:13:45 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Оружие вызывают друг против друга по стихиям: огонь — вода — ветер, и каждое сначала спасает своих, а потом губит чужих. Победы ни у кого нет: есть счёт сожжённых, утопленных и развеянных. Верблюды с самоцветами, бегущие сквозь пламя, — единственная подробность, напоминающая, что за войском шёл обоз.