नारद उवाच
त्वत्पादस्पर्शनात्किं नो न विप्र भविता फलम् । अतो मूर्धसु नो देहि स्वकीयं पादपङ्कजम्
इत्याकर्ण्य वचस्तासां जगाद स द्विजोत्तमः
कृत्वा पवित्रतीर्थानि ब्राह्मणोऽहं समागतः । साम्प्रतं पुष्करं यामि भवतीभिः किमिष्यते । यतस्तत्प्रार्थ्यतां दातुं शक्तो दास्यामि चेत्तदा
येषु तीर्थेषु विप्रेन्द्र त्वया स्नातं वदस्व नः । तानि सर्वाणि पुण्यानि मोचयातः कुजन्मनः । अस्मानतितरां तृष्णाक्षुद्भ्यां दारुणदुःखितान्
अवन्तीमाश्रमात्पूर्वमहं हरिपुरीमितः । गतोऽहं द्वारकां तस्मात्स्नात्वा सोमोद्भवाजले
ततः प्राप्तः प्रभासाख्यं तीर्थं नीरधितीरगम् । तस्मात्सेतुनिबन्धेऽहं स्नातः परमपावने
तस्मादहं महापुण्यां किष्किन्धां समुपागतः । हतो यत्र तु रामेण वाली कपिगणेश्वरः
तस्मान्मठं सरस्वत्या नर्मदातीरसंस्थितम् । समागतोऽहं यत्रास्ति भारती सर्वसेविता
ततोऽहमविशं वेणीं तां नत्वा दक्षिणापथे । शिवकाञ्चीविष्णुकाञ्च्यौ दृष्टे तत्र मया पुरौ
ययोर्मरणतो जन्तुः शिवो विष्णुश्च जायते । ततोऽहमुत्कलं प्राप्तो यत्रास्ति हरिरीश्वरः
tvatpādasparśanātkiṃ no na vipra bhavitā phalam | ato mūrdhasu no dehi svakīyaṃ pādapaṅkajam
ityākarṇya vacastāsāṃ jagāda sa dvijottamaḥ
kṛtvā pavitratīrthāni brāhmaṇo'haṃ samāgataḥ | sāmprataṃ puṣkaraṃ yāmi bhavatībhiḥ kimiṣyate | yatastatprārthyatāṃ dātuṃ śakto dāsyāmi cettadā
yeṣu tīrtheṣu viprendra tvayā snātaṃ vadasva naḥ | tāni sarvāṇi puṇyāni mocayātaḥ kujanmanaḥ | asmānatitarāṃ tṛṣṇākṣudbhyāṃ dāruṇaduḥkhitān
avantīmāśramātpūrvamahaṃ haripurīmitaḥ | gato'haṃ dvārakāṃ tasmātsnātvā somodbhavājale
tataḥ prāptaḥ prabhāsākhyaṃ tīrthaṃ nīradhitīragam | tasmātsetunibandhe'haṃ snātaḥ paramapāvane
tasmādahaṃ mahāpuṇyāṃ kiṣkindhāṃ samupāgataḥ | hato yatra tu rāmeṇa vālī kapigaṇeśvaraḥ
tasmānmaṭhaṃ sarasvatyā narmadātīrasaṃsthitam | samāgato'haṃ yatrāsti bhāratī sarvasevitā
tato'hamaviśaṃ veṇīṃ tāṃ natvā dakṣiṇāpathe | śivakāñcīviṣṇukāñcyau dṛṣṭe tatra mayā purau
yayormaraṇato jantuḥ śivo viṣṇuśca jāyate | tato'hamutkalaṃ prāpto yatrāsti harirīśvaraḥ
«От касания твоих стоп чего только у нас не будет, о брахман! Дай же нам на головы свой лотос стопы». Услышав это их слово, тот лучший из брахманов сказал: «Я брахман; обойдя чистые тиртхи, пришёл сюда и ныне иду в Пушкару. Чего вы желаете? Просите — и, если способен дать, дам». — «В каких тиртхах ты омывался, о владыка брахманов, скажи нам; все они святы. Освободи от этого дурного рождения нас, жестоко измученных жаждой и голодом». — «Сперва из обители я ушёл в Аванти, город Хари, оттуда — в Двараку, омывшись в водах рождённой Сомой. Затем достиг тиртхи, зовущейся Прабхасой, что лежит на берегу океана; оттуда омылся у Сетубандхи, в высшей степени чистой. Оттуда пришёл в весьма святую Кишкиндху, где Рамою был убит Валин, владыка обезьян. Оттуда — в обитель Сарасвати на берегу Нармады, где пребывает всеми чтимая Бхарати. Затем, поклонившись, я вошёл в Вени на южном пути; там увидены мною два города — Шива-Канчи и Вишну-Канчи, в которых от смерти существо становится Шивой или Вишну. Затем достиг Уткалы, где пребывает владыка Хари, —
ab3e01386c67 · प्रकाशित 3 सित॰ 2026, 4:14:05 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Людоедицы просят не пощады и не еды, а прикосновения стопы — и в этой просьбе уже вся перемена. Брахман же отвечает буднично: «просите, если способен — дам», — и вместо чуда начинает перечислять, где он мылся.