स च लोभो रागवर्त्मवर्तिनां भक्तानां गुरुपदाश्रयलक्षणम् आरभ्य स्वाभीष्टवस्तु साक्षात्प्राप्तिसमयम् अभिव्याप्य—यथा यथात्मा परिमृज्यतेऽसौमत्पुण्यगाथाश्रवणाभिधानैः ।तथा तथा पश्यति वस्तु सूक्ष्मंचक्षुर् यथैवाञ्जनसम्प्रयुक्तं ॥इति भगवदुक्तेर् भक्तिहेतुकान्तःकरणशुद्धितारतम्यात् प्रति दिनम् अधिकाधिको भवति
sa ca lobho rāga-vartma-vartināṁ bhaktānāṁ guru-padāśraya-lakṣaṇam ārabhya svābhīṣṭa-vastu sākṣāt-prāpti-samayam abhivyāpya—yathā yathātmā parimṛjyate'saumat-puṇya-gāthā-śravaṇābhidhānaiḥ |tathā tathā paśyati vastu sūkṣmaṁcakṣur yathaivāñjana-samprayuktaṁ ||iti bhagavad-ukter bhakti-hetukāntaḥ-karaṇa-śuddhi-tāratamyāt prati dinam adhikādhiko bhavati
छन्द अज्ञात
И у бхактов, идущих путём влечения, эта жажда — начиная с прибежища у стоп гуру и до того мига, когда желанное обретено воочию, — день ото дня становится всё сильнее, по мере того как преданность очищает сердце. Ведь сказал Господь: «Насколько душа очищается слушанием и пением святых рассказов обо Мне, настолько она видит тонкую реальность — как глаз, смазанный целебной мазью».
2ca164498d92 · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 8:58:04 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Цитата — «Бхагаватам» 11.14.25. Жажда не приходит раз навсегда: она растёт вместе с чистотой сердца. Чем яснее видно, тем сильнее хочется — как у выздоравливающего глаза, который начинает различать то, чего раньше не видел.