औपवाह्यं रथं युक्त्वा त्वम् आयाहि हयोत्तमैः । प्रापयैनं महाभागम् इतो जनपदात् परम् ॥
एवं मन्ये गुणवतां गुणानां फलम् उच्यते । पित्रा मात्रा च यत् साधुर् वीरो निर्वास्यते वनम् ॥
राज्ञो वचनम् आज्ञाय सुमन्त्रः शीघ्रविक्रमः । योजयित्वाययौ तत्र रथम् अश्वैर् अलंकृतम् ॥
तं रथं राजपुत्राय सूतः कनकभूषितम् । आचचक्षे ऽञ्जलिं कृत्वा युक्तं परमवाजिभिः ॥
राजा सत्वरम् आहूय व्यापृतं वित्तसंचये । उवाच देशकालज्ञो निश्चितं सर्वतः शुचि ॥
वासांसि च महार्हाणि भूषणानि वराणि च । वर्षाण्य् एतानि संख्याय वैदेह्याः क्षिप्रम् आनय ॥
नरेन्द्रेणैवम् उक्तस् तु गत्वा कोशगृहं ततः । प्रायच्छत् सर्वम् आहृत्य सीतायै क्षिप्रम् एव तत् ॥
सा सुजाता सुजातानि वैदेही प्रस्थिता वनम् । भूषयाम् आस गात्राणि तैर् विचित्रैर् विभूषणैः ॥
व्यराजयत वैदेही वेश्म तत् सुविभूषिता । उद्यतो ऽंशुमतः काले खं प्रभेव विवस्वतः ॥
aupavāhyaṃ rathaṃ yuktvā tvam āyāhi hayottamaiḥ | prāpayainaṃ mahābhāgam ito janapadāt param ||
evaṃ manye guṇavatāṃ guṇānāṃ phalam ucyate | pitrā mātrā ca yat sādhur vīro nirvāsyate vanam ||
rājño vacanam ājñāya sumantraḥ śīghravikramaḥ | yojayitvāyayau tatra ratham aśvair alaṃkṛtam ||
taṃ rathaṃ rājaputrāya sūtaḥ kanakabhūṣitam | ācacakṣe 'ñjaliṃ kṛtvā yuktaṃ paramavājibhiḥ ||
rājā satvaram āhūya vyāpṛtaṃ vittasaṃcaye | uvāca deśakālajño niścitaṃ sarvataḥ śuci ||
vāsāṃsi ca mahārhāṇi bhūṣaṇāni varāṇi ca | varṣāṇy etāni saṃkhyāya vaidehyāḥ kṣipram ānaya ||
narendreṇaivam uktas tu gatvā kośagṛhaṃ tataḥ | prāyacchat sarvam āhṛtya sītāyai kṣipram eva tat ||
sā sujātā sujātāni vaidehī prasthitā vanam | bhūṣayām āsa gātrāṇi tair vicitrair vibhūṣaṇaiḥ ||
vyarājayata vaidehī veśma tat suvibhūṣitā | udyato 'ṃśumataḥ kāle khaṃ prabheva vivasvataḥ ||
Дашаратха сказал: «Запряги дорожную колесницу лучшими конями, подъезжай и увези этого великоблагородного Раму отсюда за пределы страны. Вот, думаю, каков плод достоинств добродетельных: праведного героя отец и мать изгоняют в лес». Приняв приказ царя, проворный Сумантра запряг украшенную конями колесницу и прибыл туда. Сложив ладони, возница показал царевичу золотую колесницу, запряжённую превосходными скакунами. Затем царь поспешно позвал безупречного казначея, ведавшего богатствами, и твёрдо сказал ему, зная место и время: «Посчитав эти годы, немедленно принеси для Вайдехи дорогие одежды и лучшие украшения». Услышав это от царя, тот пошёл в сокровищницу, принёс всё и тотчас передал Сите. Благороднорождённая Вайдехи, готовая уйти в лес, украсила тело этими изящными драгоценностями. Прекрасно украшенная Сита озарила тот дворец, словно сияние восходящего солнца озаряет небо.
e41b154421ed · प्रकाशित 22 जून 2026, 12:00:00 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Дашаратха уже не удерживает Раму, но пытается дать ему достойный путь и Сите достойное облачение. На фоне коры и изгнания украшения Ситы звучат как последнее благословение царского дома.