सर्वान् समागतान् दृष्ट्वा सीता काषायवासिनी । अब्रवीत् प्राञ्जलिर् वाक्यम् अधोदृष्टिर् अवान्मुखी ॥
यथाहं राघवाद् अन्यं मनसापि न चिन्तये । तथा मे माधवी देवी विवरं दातुम् अर्हति ॥
तथा शपन्त्यां वैदेह्यां प्रादुरासीत् तद् अद्भुतम् । भूतलाद् उत्थितं दिव्यं सिंहासनम् अनुत्तमम् ॥
ध्रियमाणं शिरोभिस् तन् नागैर् अमितविक्रमैः । दिव्यं दिव्येन वपुषा सर्वरत्नविभूषितम् ॥
तस्मिंस् तु धरणी देवी बाहुभ्यां गृह्य मैथिलीम् । स्वागतेनाभिनन्द्यैनाम् आसने चोपवेषयत् ॥
ताम् आसनगतां दृष्ट्वा प्रविशन्तीं रसातलम् । पुण्यवृष्टिर् अविच्छिन्ना दिव्या सीताम् अवाकिरत् ॥
sarvān samāgatān dṛṣṭvā sītā kāṣāyavāsinī | abravīt prāñjalir vākyam adhodṛṣṭir avānmukhī ||
yathāhaṃ rāghavād anyaṃ manasāpi na cintaye | tathā me mādhavī devī vivaraṃ dātum arhati ||
tathā śapantyāṃ vaidehyāṃ prādurāsīt tad adbhutam | bhūtalād utthitaṃ divyaṃ siṃhāsanam anuttamam ||
dhriyamāṇaṃ śirobhis tan nāgair amitavikramaiḥ | divyaṃ divyena vapuṣā sarvaratnavibhūṣitam ||
tasmiṃs tu dharaṇī devī bāhubhyāṃ gṛhya maithilīm | svāgatenābhinandyainām āsane copaveṣayat ||
tām āsanagatāṃ dṛṣṭvā praviśantīṃ rasātalam | puṇyavṛṣṭir avicchinnā divyā sītām avākirat ||
Увидев всех собравшихся, Сита, одетая в охряное, со сложенными ладонями, с опущенным взором и лицом сказала: «Поскольку я даже умом не помышляю ни о ком, кроме Рагхавы, пусть земная богиня даст мне расщелину». Когда Вайдехи так клялась, явилось то удивительное: из земли поднялся превосходный божественный трон, поддерживаемый головами нагов безмерной мощи, божественный обликом и украшенный всеми драгоценностями. На этом троне богиня Земля двумя руками взяла Майтхили, приветствовала её и усадила на сиденье. Увидев Ситу, сидящую на троне и входящую в подземный мир, непрерывный божественный священный дождь осыпал её.
9ecdb778d356 · प्रकाशित 22 जून 2026, 12:00:00 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Клятва Ситы предельно кратка: она утверждает чистоту даже на уровне мысли. Земля отвечает сразу, принимая её не как обвиняемую, а как дочь, которую встречают приветствием и троном.