निहत्य नरकं भौमं वासवोपमविक्रमः वासवावरजो विष्णुर् ददर्श नरकालयम् ॥
अथार्थगृहम् आसाद्य नरकस्य जनार्दनः ददर्श धनम् अक्षय्यं रत्नानि विविधानि च ॥
मणिमुक्ताप्रवालानि वैदूर्यस्य च संचयान् महारजतकूटानि तथा वज्रस्य संचयान् ॥
जाम्बूनदमयान्य् अत्र शातकुम्भमयानि च प्रदीप्तज्वलनाभानि च शीतरश्मिप्रभाणि च शयनानि महार्हाणि तथा सिंहासनानि च ॥
हिरण्यवर्णं रुचिरं शीतरश्मिसमप्रभम् ददर्श च महच् छत्रं वर्षमाणम् इवाम्बुदम् ॥
जातरूपस्य शुभ्रस्य धाराः शतसहस्रशः वरुणाद् आहृतं पूर्वं नरकेणेति नः श्रुतम् ॥
यादृशं तु गृहे दृष्टं नरकस्य धनं बहु न वै राज्ञा कुबेरेण न शक्रेण यमेन च रत्नसंनिच्यस् तादृग् दृष्टपूर्वो न च श्रुतः ॥
हते भौमे निसुन्दे च हयग्रीवे च दानवे उपनिन्युस् ततस् तानि रत्नान्य् अन्तःपुराणि च ॥
दानवा हतशिष्टा ये कोशसंचयरक्षिणः केशवाय महार्हाणि यान्य् अर्हति जनार्दनः ॥
इमानि मणिरत्नानि विविधानि वसूनि च भीमरूपाश् च मातङ्गाः प्रवालविकृताङ्कुशाः ॥
हेमसूत्रमहाकक्ष्याश् चापतोमरशालिनः रुचिराभिः पताकाभिर् वसाना विविधाः कुथाः ॥
ते च विंशतिसाहस्रा द्विस्तावत्यः करेणवः अष्टौ शतसहस्राणि देशजाश् चोत्तमा हयाः ॥
गोषु चापि कृतो यावत् कामस् तव जनार्दनः तावतीः प्रापयिष्यामो वृष्ण्यन्धकनिवेशनम् ॥
आविकानि च सूक्ष्माणि शयनान्य् आसनानि च कामव्याहारिणश् चैव पक्षिणः प्रियदर्शनाः ॥
चन्दनागरुकाष्ठानि तथा कालीयकान्य् अपि वसु यत् त्रिषु लोकेषु धर्मेणाधिगतं त्वया प्रापयिष्याम तत् सर्वं वृष्ण्यन्धकनिवेशनम् ॥
देवगन्धर्वरत्नानि पन्नगानां च यद् वसु तानि सन्तीह सर्वाणि नरकस्य निवेशने ॥
स तत् सर्वं हृषीकेशः प्रतिगृह्य परीक्ष्य च सर्वम् आहारयामास दानवैर् द्वारकां पुरीम् ॥
nihatya narakaṃ bhaumaṃ vāsavopamavikramaḥ vāsavāvarajo viṣṇur dadarśa narakālayam ||
athārthagṛham āsādya narakasya janārdanaḥ dadarśa dhanam akṣayyaṃ ratnāni vividhāni ca ||
maṇimuktāpravālāni vaidūryasya ca saṃcayān mahārajatakūṭāni tathā vajrasya saṃcayān ||
jāmbūnadamayāny atra śātakumbhamayāni ca pradīptajvalanābhāni ca śītaraśmiprabhāṇi ca śayanāni mahārhāṇi tathā siṃhāsanāni ca ||
hiraṇyavarṇaṃ ruciraṃ śītaraśmisamaprabham dadarśa ca mahac chatraṃ varṣamāṇam ivāmbudam ||
jātarūpasya śubhrasya dhārāḥ śatasahasraśaḥ varuṇād āhṛtaṃ pūrvaṃ narakeṇeti naḥ śrutam ||
yādṛśaṃ tu gṛhe dṛṣṭaṃ narakasya dhanaṃ bahu na vai rājñā kubereṇa na śakreṇa yamena ca ratnasaṃnicyas tādṛg dṛṣṭapūrvo na ca śrutaḥ ||
hate bhaume nisunde ca hayagrīve ca dānave upaninyus tatas tāni ratnāny antaḥpurāṇi ca ||
dānavā hataśiṣṭā ye kośasaṃcayarakṣiṇaḥ keśavāya mahārhāṇi yāny arhati janārdanaḥ ||
imāni maṇiratnāni vividhāni vasūni ca bhīmarūpāś ca mātaṅgāḥ pravālavikṛtāṅkuśāḥ ||
hemasūtramahākakṣyāś cāpatomaraśālinaḥ rucirābhiḥ patākābhir vasānā vividhāḥ kuthāḥ ||
te ca viṃśatisāhasrā dvistāvatyaḥ kareṇavaḥ aṣṭau śatasahasrāṇi deśajāś cottamā hayāḥ ||
goṣu cāpi kṛto yāvat kāmas tava janārdanaḥ tāvatīḥ prāpayiṣyāmo vṛṣṇyandhakaniveśanam ||
āvikāni ca sūkṣmāṇi śayanāny āsanāni ca kāmavyāhāriṇaś caiva pakṣiṇaḥ priyadarśanāḥ ||
candanāgarukāṣṭhāni tathā kālīyakāny api vasu yat triṣu lokeṣu dharmeṇādhigataṃ tvayā prāpayiṣyāma tat sarvaṃ vṛṣṇyandhakaniveśanam ||
devagandharvaratnāni pannagānāṃ ca yad vasu tāni santīha sarvāṇi narakasya niveśane ||
sa tat sarvaṃ hṛṣīkeśaḥ pratigṛhya parīkṣya ca sarvam āhārayāmāsa dānavair dvārakāṃ purīm ||
Вайшампаяна сказал: «Убив Нараку Бхауму, Вишну, младший брат Индры и доблестью равный ему, увидел обитель Нараки. Затем Джанардана вошёл в сокровищницу Нараки и увидел неисчерпаемое богатство и разные драгоценности: самоцветы, жемчуг, кораллы, груды вайдурьи, огромные кучи серебра и скопления алмазов. Там были драгоценные ложа и престолы из золота джамбунады и чистого золота, сияющие как пылающий огонь и светлые как луна. Он увидел великий прекрасный зонт золотого цвета, с сиянием, подобным луне, словно облако, изливающее дождь; как мы слышали, Нарака прежде принёс его от Варуны, и из него лились сотни тысяч струй светлого чистого золота. Такого множества сокровищ, какое было увидено в доме Нараки, прежде не видели и не слышали ни царь Кубера, ни Шакра, ни Яма. Когда Бхаума, Нисунда и данава Хаягрива были убиты, уцелевшие данавы, стражи сокровищниц, принесли Кешаве драгоценности и гаремы, достойные Джанарданы: самоцветы, разные богатства, грозных слонов с анкушами, отделанными кораллами, с золотыми нитями, широкими подпругами, луками, дротиками, прекрасными знамёнами и разными попонами. Слонов было двадцать тысяч, слониц вдвое больше, а лучших местных коней — восемьсот тысяч. Они сказали: “Сколько бы ты ни пожелал коров, о Джанардана, столько мы доставим в поселение Вришни и Андхаков. Тонкие шерстяные ткани, ложа, сиденья, приятных видом птиц, говорящих по желанию, древесину сандала и агару, калияку и всё богатство трёх миров, которое ты праведно обрёл, мы доставим в жилище Вришни и Андхаков. Сокровища богов, гандхарвов и змеев — всё это находится здесь, в обители Нараки”. Хришикеша принял и осмотрел всё это и велел данавам отвезти всё в город Двараку».
7fe8beb9aa60 · 发布于 2026年6月22日 05:09:04 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Сокровища Нараки показывают, как далеко зашла его узурпация: богатства богов, океанов, змеев и царей собраны в одном доме. Кришна не присваивает их хаотически, а возвращает порядок: принимает, проверяет и направляет в Двараку как центр восстановленной защиты.