मार्कण्डेय उवाच
स हत्वा रावणं क्षुद्रं राक्षसेन्द्रं सुरद्विषम् ॥
बभूव हृष्टः ससुहृद् रामः सौमित्रिणा सह ॥
ततो हते दशग्रीवे देवाः सर्षिपुरोगमाः ॥
आशीर्भिर् जययुक्ताभिर् आनर्चुस् तं महाभुजम् ॥
रामं कमलपत्राक्षं तुष्टुवुः सर्वदेवताः ॥
गन्धर्वाः पुष्पवर्षैश् च वाग्भिश् च त्रिदशालयाः ॥
पूजयित्वा यथा रामं प्रतिजग्मुर् यथागतम् ॥
तन् महोत्सवसंकाशम् आसीद् आकाशम् अच्युत ॥
ततो हत्वा दशग्रीवं लङ्कां रामो महायशाः ॥
विभीषणाय प्रददौ प्रभुः परपुरंजयः ॥
ततः सीतां पुरस्कृत्य विभीषणपुरस्कृताम् ॥
अविन्ध्यो नाम सुप्रज्ञो वृद्धामात्यो विनिर्ययौ ॥
उवाच च महात्मानं काकुत्स्थं दैन्यम् आस्थितम् ॥
प्रतीच्छ देवीं सद्वृत्तां महात्मञ् जानकीम् इति ॥
एतच् छ्रुत्वा वचस् तस्माद् अवतीर्य रथोत्तमात् ॥
बाष्पेणापिहितां सीतां ददर्शेक्ष्वाकुनन्दनः ॥
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं यानस्थां शोककर्शिताम् ॥
मलोपचितसर्वाङ्गीं जटिलां कृष्णवाससम् ॥
mārkaṇḍeya uvāca
sa hatvā rāvaṇaṃ kṣudraṃ rākṣasendraṃ suradviṣam ||
babhūva hṛṣṭaḥ sasuhṛd rāmaḥ saumitriṇā saha ||
tato hate daśagrīve devāḥ sarṣipurogamāḥ ||
āśīrbhir jayayuktābhir ānarcus taṃ mahābhujam ||
rāmaṃ kamalapatrākṣaṃ tuṣṭuvuḥ sarvadevatāḥ ||
gandharvāḥ puṣpavarṣaiś ca vāgbhiś ca tridaśālayāḥ ||
pūjayitvā yathā rāmaṃ pratijagmur yathāgatam ||
tan mahotsavasaṃkāśam āsīd ākāśam acyuta ||
tato hatvā daśagrīvaṃ laṅkāṃ rāmo mahāyaśāḥ ||
vibhīṣaṇāya pradadau prabhuḥ parapuraṃjayaḥ ||
tataḥ sītāṃ puraskṛtya vibhīṣaṇapuraskṛtām ||
avindhyo nāma suprajño vṛddhāmātyo viniryayau ||
uvāca ca mahātmānaṃ kākutsthaṃ dainyam āsthitam ||
pratīccha devīṃ sadvṛttāṃ mahātmañ jānakīm iti ||
etac chrutvā vacas tasmād avatīrya rathottamāt ||
bāṣpeṇāpihitāṃ sītāṃ dadarśekṣvākunandanaḥ ||
tāṃ dṛṣṭvā cārusarvāṅgīṃ yānasthāṃ śokakarśitām ||
malopacitasarvāṅgīṃ jaṭilāṃ kṛṣṇavāsasam ||
Having slain the vile Ravana, lord of the rakshasas and enemy of the gods, Rama rejoiced together with his friends and Lakshmana. After the fall of Dashagriva, the gods with the sages before them honored Rama with victorious blessings; all the deities praised lotus-eyed Rama, the gandharvas showered him with flowers, and the sky became like a great festival. Rama gave Lanka to Vibhishana. Then the wise old minister Avindhya came forth, placing Sita and Vibhishana before him, and said: "Accept the goddess, virtuous Janaki." Rama stepped down from his chariot and saw Sita, veiled in tears, wasted with grief, soiled, with matted hair and wearing black garments.
945434579607 · 发布于 2026年7月16日 17:32:14 UTC
可用语言RUEN用方向键翻颂
Victory over Ravana passes at once into the restoration of order: Lanka is given to Vibhishana, and Sita is led out of captivity. Yet her outward liberation must still be shown forth as the triumph of her purity.