वायुर् उवाच
भो भो राघव सत्यं वै वायुर् अस्मि सदागतिः ॥
अपापा मैथिली राजन् संगच्छ सह भार्यया ॥
अग्निर् उवाच
अहम् अन्तःशरीरस्थो भूतानां रघुनन्दन ॥
सुसूक्ष्मम् अपि काकुत्स्थ मैथिली नापराध्यति ॥
वरुण उवाच
रसा वै मत्प्रसूता हि भूतदेहेषु राघव ॥
अहं वै त्वां प्रब्रवीमि मैथिली प्रतिगृह्यताम् ॥
ब्रह्मोवाच
पुत्र नैतद् इहाश्चर्यं त्वयि राजर्षिधर्मिणि ॥
साधो सद्वृत्तमार्गस्थे शृणु चेदं वचो मम ॥
शत्रुर् एष त्वया वीर देवगन्धर्वभोगिनाम् ॥
यक्षाणां दानवानां च महर्षीणां च पातितः ॥
अवध्यः सर्वभूतानां मत्प्रसादात् पुराभवत् ॥
कस्माच् चित् कारणात् पापः कं चित् कालम् उपेक्षितः ॥
वधार्थम् आत्मनस् तेन हृता सीता दुरात्मना ॥
नलकूबरशापेन रक्षा चास्याः कृता मया ॥
यदि ह्य् अकामाम् आसेवेत् स्त्रियम् अन्याम् अपि ध्रुवम् ॥
शतधास्य फलेद् देह इत्य् उक्तः सो ऽभवत् पुरा ॥
नात्र शङ्का त्वया कार्या प्रतीच्छेमां महाद्युते ॥
कृतं त्वया महत् कार्यं देवानाम् अमरप्रभ ॥
दशरथ उवाच
प्रीतो ऽस्मि वत्स भद्रं ते पिता दशरथो ऽस्मि ते ॥
अनुजानामि राज्यं च प्रशाधि पुरुषोत्तम ॥
राम उवाच
अभिवादये त्वां राजेन्द्र यदि त्वं जनको मम ॥
गमिष्यामि पुरीं रम्याम् अयोध्यां शासनात् तव ॥
मार्कण्डेय उवाच
तम् उवाच पिता भूयः प्रहृष्टो मनुजाधिप ॥
गच्छायोध्यां प्रशाधि त्वं राम रक्तान्तलोचन ॥
ततो देवान् नमस्कृत्य सुहृद्भिर् अभिनन्दितः ॥
महेन्द्र इव पौलोम्या भार्यया स समेयिवान् ॥
vāyur uvāca
bho bho rāghava satyaṃ vai vāyur asmi sadāgatiḥ ||
apāpā maithilī rājan saṃgaccha saha bhāryayā ||
agnir uvāca
aham antaḥśarīrastho bhūtānāṃ raghunandana ||
susūkṣmam api kākutstha maithilī nāparādhyati ||
varuṇa uvāca
rasā vai matprasūtā hi bhūtadeheṣu rāghava ||
ahaṃ vai tvāṃ prabravīmi maithilī pratigṛhyatām ||
brahmovāca
putra naitad ihāścaryaṃ tvayi rājarṣidharmiṇi ||
sādho sadvṛttamārgasthe śṛṇu cedaṃ vaco mama ||
śatrur eṣa tvayā vīra devagandharvabhoginām ||
yakṣāṇāṃ dānavānāṃ ca maharṣīṇāṃ ca pātitaḥ ||
avadhyaḥ sarvabhūtānāṃ matprasādāt purābhavat ||
kasmāc cit kāraṇāt pāpaḥ kaṃ cit kālam upekṣitaḥ ||
vadhārtham ātmanas tena hṛtā sītā durātmanā ||
nalakūbaraśāpena rakṣā cāsyāḥ kṛtā mayā ||
yadi hy akāmām āsevet striyam anyām api dhruvam ||
śatadhāsya phaled deha ity uktaḥ so 'bhavat purā ||
nātra śaṅkā tvayā kāryā pratīcchemāṃ mahādyute ||
kṛtaṃ tvayā mahat kāryaṃ devānām amaraprabha ||
daśaratha uvāca
prīto 'smi vatsa bhadraṃ te pitā daśaratho 'smi te ||
anujānāmi rājyaṃ ca praśādhi puruṣottama ||
rāma uvāca
abhivādaye tvāṃ rājendra yadi tvaṃ janako mama ||
gamiṣyāmi purīṃ ramyām ayodhyāṃ śāsanāt tava ||
mārkaṇḍeya uvāca
tam uvāca pitā bhūyaḥ prahṛṣṭo manujādhipa ||
gacchāyodhyāṃ praśādhi tvaṃ rāma raktāntalocana ||
tato devān namaskṛtya suhṛdbhir abhinanditaḥ ||
mahendra iva paulomyā bhāryayā sa sameyivān ||
Vayu said: "Raghava, I am the all-pervading Wind: Maithili is sinless. Be united with your wife." Agni said: "I dwell within the bodies of beings, Raghunandana; Maithili has not sinned even in the subtlest way." Varuna said: "The essences within the bodies of beings proceed from me; I tell you: Maithili must be accepted." Brahma said: "Son, in you, a royal sage standing on the path of righteous conduct, this is no wonder. You have felled the enemy of the gods, gandharvas, serpents, yakshas, danavas, and great sages. By my grace he was formerly unkillable by all beings, and for some reason was left alone for a time. For the sake of his own death the wicked one abducted Sita, and I protected her with Nalakubara's curse: had he touched an unwilling woman, his body would have split into a hundred pieces. Do not doubt — accept her." Dasharatha said: "Son, I am pleased with you. I grant you the kingdom: rule, best of men." Rama bowed to his father and said that, at his command, he would go to Ayodhya. Dasharatha again bade him rule, and Rama, having honored the gods, was united with his wife, like Indra with Paulomi.
b46282e3a1d4 · 发布于 2026年7月16日 17:32:14 UTC
可用语言RUEN用方向键翻颂
The testimony comes from the elements themselves and from the creator: Sita's purity does not depend on human gossip. Rama accepts her before the same worlds before which her captivity had cast suspicion on her.