य एकः पाण्डवीं सेनां शरौघैः समवेष्टयत् ॥
तं समासाद्य पाञ्चाला भीष्मं नासन् पराङ्मुखाः ॥
तथा ज्वलन्तम् अस्त्राग्निं गुरुं सर्वधनुष्मताम् ॥
निर्दहन्तं समारोहन् दुर्धर्षं द्रोणम् ओजसा ॥
ते नित्यम् उदिता जेतुं युद्धे शत्रून् अरिंदमाः ॥
न जात्व् आधिरथेर् भीताः पाञ्चालाः स्युः पराङ्मुखाः ॥
तेषाम् आपततां शूरः पाञ्चालानां तरस्विनाम् ॥
आदत्ते ऽसूञ् शरैः कर्णः पतंगानाम् इवानलः ॥
तांस् तथाभिमुखान् वीरान् मित्रार्थे त्यक्तजीवितान् ॥
क्षयं नयति राधेयः पाञ्चालाञ् शतशो रणे ॥
अस्त्रं हि रामात् कर्णेन भार्गवाद् ऋषिसत्तमात् ॥
यद् उपात्तं पुरा घोरं तस्य रूपम् उदीर्यते ॥
तापनं सर्वसैन्यानां घोररूपं सुदारुणम् ॥
समावृत्य महासेनां ज्वलति स्वेन तेजसा ॥
एते चरन्ति संग्रामे कर्णचापच्युताः शराः ॥
भ्रमराणाम् इव व्रातास् तापयन्तः स्म तावकान् ॥
एते चरन्ति पाञ्चाला दिक्षु सर्वासु भारत ॥
कर्णास्त्रं समरे प्राप्य दुर्निवारम् अनात्मभिः ॥
एष भीमो दृढक्रोधो वृतः पार्थ समन्ततः ॥
सृञ्जयैर् योधयन् कर्णं पीड्यते स्म शितैः शरैः ॥
पाण्डवान् सृञ्जयांश् चैव पाञ्चालांश् चैव भारत ॥
हन्याद् उपेक्षितः कर्णो रोगो देहम् इवाततः ॥
नान्यं त्वत्तो ऽभिपश्यामि योधं यौधिष्ठिरे बले ॥
यः समासाद्य राधेयं स्वस्तिमान् आव्रजेद् गृहम् ॥
तम् अद्य निशितैर् बाणैर् निहत्य भरतर्षभ ॥
यथाप्रतिज्ञं पार्थ त्वं कृत्वा कीर्तिम् अवाप्नुहि ॥
त्वं हि शक्तो रणे जेतुं सकर्णान् अपि कौरवान् ॥
नान्यो युधि युधां श्रेष्ठ सत्यम् एतद् ब्रवीमि ते ॥
एतत् कृत्वा महत् कर्म हत्वा कर्णं महारथम् ॥
कृतार्थः सफलः पार्थ सुखी भव नरोत्तम ॥
ya ekaḥ pāṇḍavīṃ senāṃ śaraughaiḥ samaveṣṭayat ||
taṃ samāsādya pāñcālā bhīṣmaṃ nāsan parāṅmukhāḥ ||
tathā jvalantam astrāgniṃ guruṃ sarvadhanuṣmatām ||
nirdahantaṃ samārohan durdharṣaṃ droṇam ojasā ||
te nityam uditā jetuṃ yuddhe śatrūn ariṃdamāḥ ||
na jātv ādhirather bhītāḥ pāñcālāḥ syuḥ parāṅmukhāḥ ||
teṣām āpatatāṃ śūraḥ pāñcālānāṃ tarasvinām ||
ādatte 'sūñ śaraiḥ karṇaḥ pataṃgānām ivānalaḥ ||
tāṃs tathābhimukhān vīrān mitrārthe tyaktajīvitān ||
kṣayaṃ nayati rādheyaḥ pāñcālāñ śataśo raṇe ||
astraṃ hi rāmāt karṇena bhārgavād ṛṣisattamāt ||
yad upāttaṃ purā ghoraṃ tasya rūpam udīryate ||
tāpanaṃ sarvasainyānāṃ ghorarūpaṃ sudāruṇam ||
samāvṛtya mahāsenāṃ jvalati svena tejasā ||
ete caranti saṃgrāme karṇacāpacyutāḥ śarāḥ ||
bhramarāṇām iva vrātās tāpayantaḥ sma tāvakān ||
ete caranti pāñcālā dikṣu sarvāsu bhārata ||
karṇāstraṃ samare prāpya durnivāram anātmabhiḥ ||
eṣa bhīmo dṛḍhakrodho vṛtaḥ pārtha samantataḥ ||
sṛñjayair yodhayan karṇaṃ pīḍyate sma śitaiḥ śaraiḥ ||
pāṇḍavān sṛñjayāṃś caiva pāñcālāṃś caiva bhārata ||
hanyād upekṣitaḥ karṇo rogo deham ivātataḥ ||
nānyaṃ tvatto 'bhipaśyāmi yodhaṃ yaudhiṣṭhire bale ||
yaḥ samāsādya rādheyaṃ svastimān āvrajed gṛham ||
tam adya niśitair bāṇair nihatya bharatarṣabha ||
yathāpratijñaṃ pārtha tvaṃ kṛtvā kīrtim avāpnuhi ||
tvaṃ hi śakto raṇe jetuṃ sakarṇān api kauravān ||
nānyo yudhi yudhāṃ śreṣṭha satyam etad bravīmi te ||
etat kṛtvā mahat karma hatvā karṇaṃ mahāratham ||
kṛtārthaḥ saphalaḥ pārtha sukhī bhava narottama ||
«Панчалы не повернулись спиной, встретив Бхишму, который один окружал пандавское войско потоками стрел. Они силой шли и на неодолимого Дрону, учителя всех лучников, пылавшего огнём астр и сжигавшего войска. Эти укротители врагов всегда готовы побеждать врагов в битве; Панчалы никогда не отступят, испугавшись сына Адхиратхи. Но на этих стремительных Панчалов, налетающих лицом вперёд, герой Карна стрелами забирает жизни, как огонь — мотыльков. Радхея ведёт к гибели сотни Панчалов, этих героев, которые ради друзей отказались от жизни и идут лицом к врагу. Страшная астра, которую Карна некогда получил от Рамы Бхаргавы, лучшего из риши, теперь проявляет свой образ: палящая все войска, ужасного вида, она объемлет великую армию и горит собственным жаром. Стрелы, сорвавшиеся с лука Карны, носятся в сражении, словно рои шмелей, мучая твоих. Панчалы мечутся во все стороны, Бхарата, попав в бою под трудноодолимую астру Карны, непреодолимую для слабых. Вот Бхима, твёрдый в гневе, окружён со всех сторон, Партха; вместе со Сринджаями он бьётся с Карной и мучим острыми стрелами. Если Карну оставить без внимания, он уничтожит Пандавов, Сринджаев и Панчалов, Бхарата, как болезнь — тело. Я не вижу в войске Юдхиштхиры другого воина, кроме тебя, кто, встретив Радхею, вернулся бы домой благополучным. Срази его сегодня острыми стрелами, бык среди Бхаратов; исполнив обет, Партха, стяжай славу. Ты способен в бою победить Кауравов даже вместе с Карной; никто другой, лучший из воинов, — истину говорю тебе. Совершив это великое дело, сразив махаратху Карну, достигни цели, Партха, и будь счастлив, лучший из людей».
343c87d9684a · 发布于 2026年6月20日 07:31:58 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Последний довод Кришны уже не о прошлом, а о настоящем: Карна прямо сейчас жжёт Панчалов и давит Бхиму. Долг Арджуны становится не абстрактным возмездием, а немедленным спасением своих.