क्रोधदीप्तं तु कौन्तेयं द्विषदर्थे समुद्यतम् ॥
नाशक्नुवन् वारयितुं समेत्यापि महारथाः ॥
स तेषां प्रेक्षताम् एव श्रीमतां दृढधन्विनाम् ॥
ययौ भागिरथीकच्छं हरिभिर् भृशवेगितैः ॥
यत्र स्म श्रूयते द्रौणिः पुत्रहन्ता महात्मनाम् ॥
स ददर्श महात्मानम् उदकान्ते यशस्विनम् ॥
कृष्णद्वैपायनं व्यासम् आसीनम् ऋषिभिः सह ॥
तं चैव क्रूरकर्माणं घृताक्तं कुशचीरिणम् ॥
रजसा ध्वस्तकेशान्तं ददर्श द्रौणिम् अन्तिके ॥
तम् अभ्यधावत् कौन्तेयः प्रगृह्य सशरं धनुः ॥
भीमसेनो महाबाहुस् तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥
स दृष्ट्वा भीमधन्वानं प्रगृहीतशरासनम् ॥
भ्रातरौ पृष्ठतश् चास्य जनार्दनरथे स्थितौ ॥
व्यथितात्माभवद् द्रौणिः प्राप्तं चेदम् अमन्यत ॥
स तद् दिव्यम् अदीनात्मा परमास्त्रम् अचिन्तयत् ॥
जग्राह च स चैषीकां द्रौणिः सव्येन पाणिना ॥
स ताम् आपदम् आसाद्य दिव्यम् अस्त्रम् उदीरयत् ॥
अमृष्यमाणस् ताञ् शूरान् दिव्यायुधधरान् स्थितान् ॥
अपाण्डवायेति रुषा व्यसृजद् दारुणं वचः ॥
इत्य् उक्त्वा राजशार्दूल द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ॥
सर्वलोकप्रमोहार्थं तद् अस्त्रं प्रमुमोच ह ॥
ततस् तस्याम् इषीकायां पावकः समजायत ॥
प्रधक्ष्यन्न् इव लोकांस् त्रीन् कालान्तकयमोपमः ॥
krodhadīptaṃ tu kaunteyaṃ dviṣadarthe samudyatam ||
nāśaknuvan vārayituṃ sametyāpi mahārathāḥ ||
sa teṣāṃ prekṣatām eva śrīmatāṃ dṛḍhadhanvinām ||
yayau bhāgirathīkacchaṃ haribhir bhṛśavegitaiḥ ||
yatra sma śrūyate drauṇiḥ putrahantā mahātmanām ||
sa dadarśa mahātmānam udakānte yaśasvinam ||
kṛṣṇadvaipāyanaṃ vyāsam āsīnam ṛṣibhiḥ saha ||
taṃ caiva krūrakarmāṇaṃ ghṛtāktaṃ kuśacīriṇam ||
rajasā dhvastakeśāntaṃ dadarśa drauṇim antike ||
tam abhyadhāvat kaunteyaḥ pragṛhya saśaraṃ dhanuḥ ||
bhīmaseno mahābāhus tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt ||
sa dṛṣṭvā bhīmadhanvānaṃ pragṛhītaśarāsanam ||
bhrātarau pṛṣṭhataś cāsya janārdanarathe sthitau ||
vyathitātmābhavad drauṇiḥ prāptaṃ cedam amanyata ||
sa tad divyam adīnātmā paramāstram acintayat ||
jagrāha ca sa caiṣīkāṃ drauṇiḥ savyena pāṇinā ||
sa tām āpadam āsādya divyam astram udīrayat ||
amṛṣyamāṇas tāñ śūrān divyāyudhadharān sthitān ||
apāṇḍavāyeti ruṣā vyasṛjad dāruṇaṃ vacaḥ ||
ity uktvā rājaśārdūla droṇaputraḥ pratāpavān ||
sarvalokapramohārthaṃ tad astraṃ pramumoca ha ||
tatas tasyām iṣīkāyāṃ pāvakaḥ samajāyata ||
pradhakṣyann iva lokāṃs trīn kālāntakayamopamaḥ ||
Гневом пылающего Каунтею, поднявшегося против врага, махаратхи не смогли удержать, даже собравшись вместе. На глазах славных крепколуких воинов он на быстрых рыжих конях направился к берегу Бхагиратхи, где, как было слышно, находился Драуни, убийца сыновей великодушных. Там Бхима увидел у воды славного Кришну-Двайпаяну Вьясу, сидящего с риши, и рядом увидел жестокодейственного Драуни: намазанного гхи, в одежде из куши, с волосами, испачканными пылью. Мощнорукий Бхимасена схватил лук со стрелой, побежал к нему и крикнул: «Стой! Стой!» Увидев Бхиму с поднятым луком и стрелой, а позади него братьев, стоящих на колеснице Джанарданы, Драуни испугался и счёл, что пришёл его конец. Не падая духом, он вспомнил то высшее божественное оружие, взял левой рукой травинку ишики и, оказавшись в беде, возбудил божественную астру. Не терпя вида стоящих героев, державших божественное оружие, он в гневе произнёс страшные слова: «Да не будет Пандавов!» Сказав это, могучий сын Дроны, о тигр царей, выпустил оружие, способное смутить все миры. Тогда в той травинке возник огонь, подобный Кале, Антаке и Яме, словно желающий сжечь три мира».
01122a181dea · 发布于 2026年6月20日 12:41:08 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Брахмаширас исходит даже из травинки, потому что сила астры зависит не от внешнего материала, а от знания и намерения. Ашваттхаман выпускает её не как защитник дхармы, а как человек, желающий стереть Пандавов вообще.