सुहोत्रं चेद् वैतिथिनं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ॥
यस्मै हिरण्यं ववृषे मगह्वान् परिवत्सरम् ॥
सत्यनामा वसुमती यं प्राप्यासीज् जनाधिप ॥
हिरण्यम् अवहन् नद्यस् तस्मिञ् जनपदेश्वरे ॥
कूर्मान् कर्कटकान् नक्रान् मकराञ् शिंशुकान् अपि ॥
नदीष्व् अपातयद् राजन् मघवा लोकपूजितः ॥
हैरण्यान् पतितान् दृष्ट्वा मत्स्यान् मकरकच्छपान् ॥
सहस्रशो ऽथ शतशस् ततो ऽस्मयत वैतिथिः ॥
तद् धिरण्यम् अपर्यन्तम् आवृत्तं कुरुजाङ्गले ॥
ईजानो वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥
स चेन् ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस् त्वया ॥
पुत्रात् पुण्यतरश् चैव मा पुत्रम् अनुतप्यथाः ॥
अदक्षिणम् अयज्वानं श्वैत्य संशाम्य मा शुचः ॥
अङ्गं बृहद्रथं चैव मृतं शुश्रुम सृञ्जय ॥
यः सहस्रं सहस्राणां श्वेतान् अश्वान् अवासृजत् ॥
सहस्रं च सहस्राणां कन्या हेमविभूषिताः ॥
ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणाम् अत्यकालयत् ॥
शतं शतसहस्राणां वृषाणां हेममालिनाम् ॥
गवां सहस्रानुचरं दक्षिणाम् अत्यकालयत् ॥
अङ्गस्य यजमानस्य तदा विष्णुपदे गिरौ ॥
अमाद्यद् इन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर् द्विजातयः ॥
यस्य यज्ञेषु राजेन्द्र शतसंख्येषु वै पुनः ॥
देवान् मनुष्यान् गन्धर्वान् अत्यरिच्यन्त दक्षिणाः ॥
न जातो जनिता चान्यः पुमान् यस् तत् प्रदास्यति ॥
यद् अङ्गः प्रददौ वित्तं सोमसंस्थासु सप्तसु ॥
स चेन् ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस् त्वया ॥
पुत्रात् पुण्यतरश् चैव मा पुत्रम् अनुतप्यथाः ॥
suhotraṃ ced vaitithinaṃ mṛtaṃ sṛñjaya śuśruma ||
yasmai hiraṇyaṃ vavṛṣe magahvān parivatsaram ||
satyanāmā vasumatī yaṃ prāpyāsīj janādhipa ||
hiraṇyam avahan nadyas tasmiñ janapadeśvare ||
kūrmān karkaṭakān nakrān makarāñ śiṃśukān api ||
nadīṣv apātayad rājan maghavā lokapūjitaḥ ||
hairaṇyān patitān dṛṣṭvā matsyān makarakacchapān ||
sahasraśo 'tha śataśas tato 'smayata vaitithiḥ ||
tad dhiraṇyam aparyantam āvṛttaṃ kurujāṅgale ||
ījāno vitate yajñe brāhmaṇebhyaḥ samāhitaḥ ||
sa cen mamāra sṛñjaya caturbhadrataras tvayā ||
putrāt puṇyataraś caiva mā putram anutapyathāḥ ||
adakṣiṇam ayajvānaṃ śvaitya saṃśāmya mā śucaḥ ||
aṅgaṃ bṛhadrathaṃ caiva mṛtaṃ śuśruma sṛñjaya ||
yaḥ sahasraṃ sahasrāṇāṃ śvetān aśvān avāsṛjat ||
sahasraṃ ca sahasrāṇāṃ kanyā hemavibhūṣitāḥ ||
ījāno vitate yajñe dakṣiṇām atyakālayat ||
śataṃ śatasahasrāṇāṃ vṛṣāṇāṃ hemamālinām ||
gavāṃ sahasrānucaraṃ dakṣiṇām atyakālayat ||
aṅgasya yajamānasya tadā viṣṇupade girau ||
amādyad indraḥ somena dakṣiṇābhir dvijātayaḥ ||
yasya yajñeṣu rājendra śatasaṃkhyeṣu vai punaḥ ||
devān manuṣyān gandharvān atyaricyanta dakṣiṇāḥ ||
na jāto janitā cānyaḥ pumān yas tat pradāsyati ||
yad aṅgaḥ pradadau vittaṃ somasaṃsthāsu saptasu ||
sa cen mamāra sṛñjaya caturbhadrataras tvayā ||
putrāt puṇyataraś caiva mā putram anutapyathāḥ ||
«Мы слышали, о Шринджая, что умер и Сухотра Вайтихина, для которого Магхаван целый год проливал золото дождём. Земля при нём поистине стала Васумати, богатой; реки в его стране несли золото. Почитаемый миром Индра ронял в реки золотых черепах, крабов, крокодилов, макар и водяных зверей, а Вайтихина, увидев этих золотых рыб и чудовищ тысячами и сотнями, улыбнулся. Всё это бесконечное золото, собранное в Куру-джангале, он с сосредоточенным умом раздал брахманам на широкой жертве. Мы слышали также, что умер Анга Брихадратха: он даровал миллион белых коней, миллион девушек, украшенных золотом, и на великой жертве превзошёл меру дакшины. Он дал десять миллионов быков с золотыми гирляндами, каждого в сопровождении тысячи коров. Когда Анга совершал жертву на горе Вишнупада, Индра опьянел сомой, а дваждырождённые — дарами. На его сотнях жертв дакшины превосходили богов, людей и гандхарвов; не родился и не родится другой муж, который даст такое богатство, какое Анга дал на семи сома-обрядах. Если и он умер, о Шринджая, не скорби о сыне».
599714afa95b · 发布于 2026年6月20日 16:17:45 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Сухотра и Анга воплощают крайнее изобилие: золото течёт реками, дары превосходят небожителей. Но Нарада повторяет один и тот же вывод: богатство и щедрость не отменяют смертности.