प्रह्राद उवाच
नासूयामि द्विजश्रेष्ठ राजास्मीति कदा चन ॥
कव्यानि वदतां तात संयच्छामि वहामि च ॥
ते विस्रब्धाः प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा ॥
ते मा कव्यपदे सक्तं शुश्रूषुम् अनसूयकम् ॥
धर्मात्मानं जितक्रोधं संयतं संयतेन्द्रियम् ॥
समाचिन्वन्ति शास्तारः क्षौद्रं मध्व् इव मक्षिकाः ॥
सो ऽहं वागग्रपिष्टानां रसानाम् अवलेहिता ॥
स्वजात्यान् अधितिष्ठामि नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥
एतत् पृथिव्याम् अमृतम् एतच् चक्षुर् अनुत्तमम् ॥
यद् ब्राह्मणमुखे कव्यम् एतच् छ्रुत्वा प्रवर्तते ॥
धृतराष्ट्र उवाच
एतावच् छ्रेय इत्य् आह प्रह्रादो ब्रह्मवादिनम् ॥
शुश्रूषितस् तेन तदा दैत्येन्द्रो वाक्यम् अब्रवीत् ॥
यथावद् गुरुवृत्त्या ते प्रीतो ऽस्मि द्विजसत्तम ॥
वरं वृणीष्व भद्रं ते प्रदातास्मि न संशयः ॥
कृतम् इत्य् एव दैत्येन्द्रम् उवाच स च वै द्विजः ॥
प्रह्रादस् त्व् अब्रवीत् प्रीतो गृह्यतां वर इत्य् उत ॥
prahrāda uvāca
nāsūyāmi dvijaśreṣṭha rājāsmīti kadā cana ||
kavyāni vadatāṃ tāta saṃyacchāmi vahāmi ca ||
te visrabdhāḥ prabhāṣante saṃyacchanti ca māṃ sadā ||
te mā kavyapade saktaṃ śuśrūṣum anasūyakam ||
dharmātmānaṃ jitakrodhaṃ saṃyataṃ saṃyatendriyam ||
samācinvanti śāstāraḥ kṣaudraṃ madhv iva makṣikāḥ ||
so 'haṃ vāgagrapiṣṭānāṃ rasānām avalehitā ||
svajātyān adhitiṣṭhāmi nakṣatrāṇīva candramāḥ ||
etat pṛthivyām amṛtam etac cakṣur anuttamam ||
yad brāhmaṇamukhe kavyam etac chrutvā pravartate ||
dhṛtarāṣṭra uvāca
etāvac chreya ity āha prahrādo brahmavādinam ||
śuśrūṣitas tena tadā daityendro vākyam abravīt ||
yathāvad guruvṛttyā te prīto 'smi dvijasattama ||
varaṃ vṛṇīṣva bhadraṃ te pradātāsmi na saṃśayaḥ ||
kṛtam ity eva daityendram uvāca sa ca vai dvijaḥ ||
prahrādas tv abravīt prīto gṛhyatāṃ vara ity uta ||
Прахлада сказал: «Лучший из дваждырождённых, я никогда не завидую мудрым и не думаю: “Я царь”. Я принимаю и несу слова тех, кто говорит мудрость. Они доверительно говорят со мной и всегда сдерживают меня. Учители собирают во мне дхарму, победу над гневом, самообуздание, желание слушать и отсутствие зависти, как пчёлы собирают сладкий мёд. Поэтому я, слизывая вкусы, растёртые остриём их речи, стою над своими родичами, как луна над звёздами. Слово мудрости в устах брахмана — это нектар на земле, это высшее око; услышав его, человек начинает действовать правильно». Дхритараштра продолжил: «Так Прахлада сказал брахману: “Вот в чём благо”. Довольный его служением, царь дайтьев сказал: “Лучший из дваждырождённых, я доволен твоим должным служением учителю. Выбери дар, благо тебе; я дам его, нет сомнения”. Брахман сказал царю дайтьев: “Достаточно”. Но довольный Прахлада снова сказал: “Прими дар”».
a813115205fd · 发布于 2026年6月20日 21:42:25 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Прахлада раскрывает śīla как отсутствие зависти, готовность слушать и способность принимать наставление. Власть держится не на самодовольном “я царь”, а на ученичестве перед истиной.