ततो ऽपरो महाराज प्रज्वलन्न् इव तेजसा ॥
शरीरान् निःसृतस् तस्य प्रह्रादस्य महात्मनः ॥
को भवान् इति पृष्टश् च तम् आह स महाद्युतिः ॥
सत्यम् अस्म्य् असुरेन्द्राग्र्य यास्ये ऽहं धर्मम् अन्व् इह ॥
तस्मिन्न् अनुगते धर्मं पुरुषे पुरुषो ऽपरः ॥
निश्चक्राम ततस् तस्मात् पृष्टश् चाह महात्मना ॥
वृत्तं प्रह्राद मां विद्धि यतः सत्यं ततो ह्य् अहम् ॥
तस्मिन् गते महाश्वेतः शरीरात् तस्य निर्ययौ ॥
पृष्टश् चाह बलं विद्धि यतो वृत्तम् अहं ततः ॥
इत्य् उक्त्वा च ययौ तत्र यतो वृत्तं नराधिप ॥
ततः प्रभामयी देवी शरीरात् तस्य निर्ययौ ॥
ताम् अपृच्छत् स दैत्येन्द्रः सा श्रीर् इत्य् एवम् अब्रवीत् ॥
उषितास्मि सुखं वीर त्वयि सत्यपराक्रमे ॥
त्वया त्यक्ता गमिष्यामि बलं यत्र ततो ह्य् अहम् ॥
ततो भयं प्रादुरासीत् प्रह्रादस्य महात्मनः ॥
अपृच्छत च तां भूयः क्व यासि कमलालये ॥
त्वं हि सत्यव्रता देवी लोकस्य परमेश्वरी ॥
कश् चासौ ब्राह्मणश्रेष्ठस् तत्त्वम् इच्छामि वेदितुम् ॥
श्रीर् उवाच
स शक्रो ब्रह्मचारी च यस् त्वया चोपशिक्षितः ॥
त्रैलोक्ये ते यद् ऐश्वर्यं तत् तेनापहृतं प्रभो ॥
शीलेन हि त्वया लोकाः सर्वे धर्मज्ञ निर्जिताः ॥
तद् विज्ञाय महेन्द्रेण तव शीलं हृतं प्रभो ॥
धर्मः सत्यं तथा वृत्तं बलं चैव तथा ह्य् अहम् ॥
शीलमूला महाप्राज्ञ सदा नास्त्य् अत्र संशयः ॥
tato 'paro mahārāja prajvalann iva tejasā ||
śarīrān niḥsṛtas tasya prahrādasya mahātmanaḥ ||
ko bhavān iti pṛṣṭaś ca tam āha sa mahādyutiḥ ||
satyam asmy asurendrāgrya yāsye 'haṃ dharmam anv iha ||
tasminn anugate dharmaṃ puruṣe puruṣo 'paraḥ ||
niścakrāma tatas tasmāt pṛṣṭaś cāha mahātmanā ||
vṛttaṃ prahrāda māṃ viddhi yataḥ satyaṃ tato hy aham ||
tasmin gate mahāśvetaḥ śarīrāt tasya niryayau ||
pṛṣṭaś cāha balaṃ viddhi yato vṛttam ahaṃ tataḥ ||
ity uktvā ca yayau tatra yato vṛttaṃ narādhipa ||
tataḥ prabhāmayī devī śarīrāt tasya niryayau ||
tām apṛcchat sa daityendraḥ sā śrīr ity evam abravīt ||
uṣitāsmi sukhaṃ vīra tvayi satyaparākrame ||
tvayā tyaktā gamiṣyāmi balaṃ yatra tato hy aham ||
tato bhayaṃ prādurāsīt prahrādasya mahātmanaḥ ||
apṛcchata ca tāṃ bhūyaḥ kva yāsi kamalālaye ||
tvaṃ hi satyavratā devī lokasya parameśvarī ||
kaś cāsau brāhmaṇaśreṣṭhas tattvam icchāmi veditum ||
śrīr uvāca
sa śakro brahmacārī ca yas tvayā copaśikṣitaḥ ||
trailokye te yad aiśvaryaṃ tat tenāpahṛtaṃ prabho ||
śīlena hi tvayā lokāḥ sarve dharmajña nirjitāḥ ||
tad vijñāya mahendreṇa tava śīlaṃ hṛtaṃ prabho ||
dharmaḥ satyaṃ tathā vṛttaṃ balaṃ caiva tathā hy aham ||
śīlamūlā mahāprājña sadā nāsty atra saṃśayaḥ ||
«Затем из тела великодушного Прахлады вышел другой образ, словно пылающий сиянием. На вопрос “Кто ты?” он ответил: “Я — истина, лучший владыка асуров. Здесь я пойду вслед за дхармой”. Когда истина ушла за дхармой, из Прахлады вышел другой образ. Спрошенный им, он сказал: “Знай меня как vṛtta, доброе поведение, Прахлада; ведь где истина, там и я”. Когда ушёл и он, из тела Прахлады вышел очень белый образ. На вопрос он ответил: “Знай меня как силу; где доброе поведение, там и я”, — и ушёл туда, где было vṛtta. Затем из его тела вышла сияющая богиня. Царь дайтьев спросил её, и она сказала: “Я — Шри. Герой, я счастливо жила в тебе, истинно доблестном. Но теперь, оставленная тобой, я уйду: где сила, туда и я”. Тогда у великодушного Прахлады возник страх, и он снова спросил её: “Куда ты идёшь, обитель лотоса? Ты богиня истинного обета, верховная владычица мира. Кто тот лучший брахман? Я хочу знать истину”. Шри сказала: “Это Шакра, брахмачарин, которого ты обучил. Владычество над тремя мирами, которое было у тебя, отнято им. Знаток дхармы, ты покорил все миры благодаря śīla; узнав это, Махендра забрал твоё śīla. Дхарма, истина, доброе поведение, сила и я сама всегда укоренены в śīla, великомудрый; в этом нет сомнения”».
c3f58e0fb406 · 发布于 2026年6月20日 21:42:25 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Последовательность ухода показывает внутреннюю зависимость: за śīla уходит дхарма, за дхармой истина, за истиной доброе поведение, за поведением сила, а за силой Шри. Процветание не держится отдельно от характера.