सावित्र्य् उवाच
किं प्रार्थयसि विप्रर्षे किं चेष्टं करवाणि ते ॥
प्रब्रूहि जपतां श्रेष्ठ सर्वं तत् ते भविष्यति ॥
भीष्म उवाच
इत्य् उक्तः स तदा देव्या विप्रः प्रोवाच धर्मवित् ॥
जप्यं प्रति ममेच्छेयं वर्धत्व् इति पुनः पुनः ॥
मनसश् च समाधिर् मे वर्धेताहर् अहः शुभे ॥
तत् तथेति ततो देवी मधुरं प्रत्यभाषत ॥
इदं चैवापरं प्राह देवी तत्प्रियकाम्यया ॥
निरयं नैव यातासि यत्र याता द्विजर्षभाः ॥
यास्यसि ब्रह्मणः स्थानम् अनिमित्तम् अनिन्दितम् ॥
साधये भविता चैतद् यत् त्वयाहम् इहार्थिता ॥
नियतो जप चैकाग्रो धर्मस् त्वां समुपैष्यति ॥
कालो मृत्युर् यमश् चैव समायास्यन्ति ते ऽन्तिकम् ॥
भविता च विवादो ऽत्र तव तेषां च धर्मतः ॥
एवम् उक्त्वा भगवती जगाम भवनं स्वकम् ॥
ब्राह्मणो ऽपि जपन्न् आस्ते दिव्यं वर्षशतं तदा ॥
समाप्ते नियमे तस्मिन्न् अथ विप्रस्य धीमतः ॥
साक्षात् प्रीतस् तदा धर्मो दर्शयाम् आस तं द्विजम् ॥
sāvitry uvāca
kiṃ prārthayasi viprarṣe kiṃ ceṣṭaṃ karavāṇi te ||
prabrūhi japatāṃ śreṣṭha sarvaṃ tat te bhaviṣyati ||
bhīṣma uvāca
ity uktaḥ sa tadā devyā vipraḥ provāca dharmavit ||
japyaṃ prati mameccheyaṃ vardhatv iti punaḥ punaḥ ||
manasaś ca samādhir me vardhetāhar ahaḥ śubhe ||
tat tatheti tato devī madhuraṃ pratyabhāṣata ||
idaṃ caivāparaṃ prāha devī tatpriyakāmyayā ||
nirayaṃ naiva yātāsi yatra yātā dvijarṣabhāḥ ||
yāsyasi brahmaṇaḥ sthānam animittam aninditam ||
sādhaye bhavitā caitad yat tvayāham ihārthitā ||
niyato japa caikāgro dharmas tvāṃ samupaiṣyati ||
kālo mṛtyur yamaś caiva samāyāsyanti te 'ntikam ||
bhavitā ca vivādo 'tra tava teṣāṃ ca dharmataḥ ||
evam uktvā bhagavatī jagāma bhavanaṃ svakam ||
brāhmaṇo 'pi japann āste divyaṃ varṣaśataṃ tadā ||
samāpte niyame tasminn atha viprasya dhīmataḥ ||
sākṣāt prītas tadā dharmo darśayām āsa taṃ dvijam ||
Савитри сказала: «Чего ты просишь, брахман-риши? Что желанное мне сделать для тебя? Скажи, лучший из повторяющих, и всё это исполнится». Бхишма продолжил: «Брахман, знаток дхармы, ответил богине: “Пусть моё желание к джапе возрастает снова и снова. Пусть сосредоточение моего ума, о благая, растёт день за днём”. Богиня сладко ответила: “Да будет так”, и, желая ему блага, добавила: “Ты не пойдёшь в ад, куда уходят лучшие брахманы после испытаний; ты достигнешь безупречной обители Брахмы. Будет исполнено и то, о чём ты попросил. Собранный и однонаправленный, продолжай джапу: к тебе придут Дхарма, Кала, Мритью и Яма, и между тобой и ними возникнет спор о дхарме”. Сказав это, благословенная ушла в свою обитель, а брахман продолжал повторять ещё сто божественных лет. Когда обет завершился, довольный Дхарма сам явился мудрому брахману».
e2db8bfd2ec4 · 发布于 2026年6月21日 10:25:17 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Савитри подтверждает, что джапа не механическая техника, а путь, где решающим становится устойчивое сердце. Поэтому впереди возникает спор не о внешнем обряде, а о дхарме плода, тела, смерти и истины.