रुद्र उवाच
अलाबुं च पलाण्डुं च ये खादन्ति नराधमाः । तेषां गेहे तव स्थानं देवि दारिद्र्यदे सदा । इत्यादिश्य सुराः सर्वे ज्येष्ठां च कलिवल्लभाम् । पुनश्च मथनं चक्रुः क्षीराब्धेः सुसमाहिताः
ततश्च वारुणी देवी समुत्पन्ना शुभानने । अनन्तो नागराजोऽथ तां जग्राह सुलोचनाम्
ततस्तत्र समुत्पन्ना सर्वाभरणभूषिता । वैनतेयस्य भार्याभूत्सर्वलक्षणशोभिता
ततोऽप्सरोगणा दिव्या गन्धर्वाश्च महौजसः । जज्ञिरे रूपसम्पन्ना मधुगायनतत्पराः
ऐरावतस्ततो जज्ञे तथैवोच्चैःश्रवा हयः । धन्वन्तरिः पारिजातः सुरभिः सर्वकामधुक्
एतान्सर्वान्सहस्राक्षो जग्राह प्रीतमानसः । ततः प्रभातसमये द्वादश्यामुदिते रवौ
मथ्यमाने पुनस्तस्मिन्देवैरिन्द्रपुरोगमैः । ततः प्रहृष्टवदनैः स्तूयमाना महर्षिभिः
उत्पन्ना श्रीमहालक्ष्मीः सर्वलोकेश्वरी शुभा । बालार्ककोटिसङ्काशा कनकाङ्गदभूषिता
हेमाम्बुजसमासीना सर्वलक्षणशोभिता । पद्मपत्रविशालाक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा । दिव्यचन्दनलिप्ताङ्गी दिव्यपुष्पैरलङ्कृता । नानारत्नमयैर्दिव्यैः सर्वैराभरणैर्युता
तनुमध्या जगद्धात्री पीनोन्नतपयोधरा । चतुर्हस्ता विशालाक्षी पूर्णेन्दुसदृशानना
alābuṃ ca palāṇḍuṃ ca ye khādanti narādhamāḥ | teṣāṃ gehe tava sthānaṃ devi dāridryade sadā | ityādiśya surāḥ sarve jyeṣṭhāṃ ca kalivallabhām | punaśca mathanaṃ cakruḥ kṣīrābdheḥ susamāhitāḥ
tataśca vāruṇī devī samutpannā śubhānane | ananto nāgarājo'tha tāṃ jagrāha sulocanām
tatastatra samutpannā sarvābharaṇabhūṣitā | vainateyasya bhāryābhūtsarvalakṣaṇaśobhitā
tato'psarogaṇā divyā gandharvāśca mahaujasaḥ | jajñire rūpasampannā madhugāyanatatparāḥ
airāvatastato jajñe tathaivoccaiḥśravā hayaḥ | dhanvantariḥ pārijātaḥ surabhiḥ sarvakāmadhuk
etānsarvānsahasrākṣo jagrāha prītamānasaḥ | tataḥ prabhātasamaye dvādaśyāmudite ravau
mathyamāne punastasmindevairindrapurogamaiḥ | tataḥ prahṛṣṭavadanaiḥ stūyamānā maharṣibhiḥ
utpannā śrīmahālakṣmīḥ sarvalokeśvarī śubhā | bālārkakoṭisaṅkāśā kanakāṅgadabhūṣitā
hemāmbujasamāsīnā sarvalakṣaṇaśobhitā | padmapatraviśālākṣī nīlakuñcitamūrdhajā | divyacandanaliptāṅgī divyapuṣpairalaṅkṛtā | nānāratnamayairdivyaiḥ sarvairābharaṇairyutā
tanumadhyā jagaddhātrī pīnonnatapayodharā | caturhastā viśālākṣī pūrṇendusadṛśānanā
…и тыкву, и лук, — в их доме твоё место всегда, о богиня, дающая нищету». Так указав Джьештхе, возлюбленной Кали, все боги вновь весьма сосредоточенно стали пахтать молочный океан. Затем явилась богиня Варуни, о прекрасноликая, и царь змиев Ананта взял прекрасноокую. Затем явилась там украшенная всеми уборами, украшенная всеми добрыми знаками, и стала женою сына Винаты. Затем родились дивные сонмы апсар и весьма мощные гандхарвы, наделённые красотою и преданные сладкому пению. Затем родился Айравата и так же конь Уччайхшравас; Дханвантари, Париджата и Сурабхи, доящая все желания. Всех их с довольным сердцем взял Тысячеокий. И вот в утреннюю пору, в двадаши, когда взошло солнце, когда тот океан вновь пахтался богами во главе с Индрою, с радостными лицами, — восхваляемая великими риши, явилась Шри Махалакшми, благая владычица всех миров: подобная миллионам утренних солнц, украшенная золотыми запястьями.
f741153e358e · 发布于 2026年9月3日 04:14:06 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Всё, что выходит прежде, разбирают по рукам — змий, Гаруда, Индра. Она же выходит последней, когда взошло солнце двадаши, и её не берут — ей поют.