अवलीनः स निर्वाक्यो हनुमाञ् शिंशपाद्रुमे । सीतां संतर्जयन्तीस् ता राक्षसीर् अशृणोत् कपिः ॥
ताम् अभिक्रम्य संरब्धा वेपमानां समन्ततः । भृशं संलिलिहुर् दीप्तान् प्रलम्बदशनच्छदान् ॥
ऊचुश् च परमक्रुद्धाः प्रगृह्याशु परश्वधान् । नेयम् अर्हति भर्तारं रावणं राक्षसाधिपम् ॥
सा भर्त्स्यमाना भीमाभी राक्षसीभिर् वरानना । सा बाष्पम् अपमार्जन्ती शिंशपां ताम् उपागमत् ॥
ततस् तां शिंशपां सीता राक्षसीभिः समावृता । अभिगम्य विशालाक्षी तस्थौ शोकपरिप्लुता ॥
तां कृशां दीनवदनां मलिनाम्बरधारिणीम् । भर्त्सयां चक्रिरे भीमा राक्षस्यस् ताः समन्ततः ॥
ततस् तां विनता नाम राक्षसी भीमदर्शना । अब्रवीत् कुपिताकारा कराला निर्णतोदरी ॥
सीते पर्याप्तम् एतावद् भर्तृस्नेहो निदर्शितः । सर्वत्रातिकृतं भद्रे व्यसनायोपकल्पते ॥
परितुष्टास्मि भद्रं ते मानुषस् ते कृतो विधिः । ममापि तु वचः पथ्यं ब्रुवन्त्याः कुरु मैथिलि ॥
रावणं भज भर्तारं भर्तारं सर्वरक्षसाम् । विक्रान्तं रूपवन्तं च सुरेशम् इव वासवम् ॥
दक्षिणं त्यागशीलं च सर्वस्य प्रियवादिनम् । मानुषं कृपणं रामं त्यक्त्वा रावणम् आश्रय ॥
दिव्याङ्गरागा वैदेहि दिव्याभरणभूषिता । अद्य प्रभृति सर्वेषां लोकानाम् ईश्वरी भव । अग्नेः स्वाहा यथा देवी शचीवेन्द्रस्य शोभने ॥
किं ते रामेण वैदेहि कृपणेन गतायुषा ॥
एतद् उक्तं च मे वाक्यं यदि त्वं न करिष्यसि । अस्मिन् मुहूर्ते सर्वास् त्वां भक्षयिष्यामहे वयम् ॥
avalīnaḥ sa nirvākyo hanumāñ śiṃśapādrume | sītāṃ saṃtarjayantīs tā rākṣasīr aśṛṇot kapiḥ ||
tām abhikramya saṃrabdhā vepamānāṃ samantataḥ | bhṛśaṃ saṃlilihur dīptān pralambadaśanacchadān ||
ūcuś ca paramakruddhāḥ pragṛhyāśu paraśvadhān | neyam arhati bhartāraṃ rāvaṇaṃ rākṣasādhipam ||
sā bhartsyamānā bhīmābhī rākṣasībhir varānanā | sā bāṣpam apamārjantī śiṃśapāṃ tām upāgamat ||
tatas tāṃ śiṃśapāṃ sītā rākṣasībhiḥ samāvṛtā | abhigamya viśālākṣī tasthau śokapariplutā ||
tāṃ kṛśāṃ dīnavadanāṃ malināmbaradhāriṇīm | bhartsayāṃ cakrire bhīmā rākṣasyas tāḥ samantataḥ ||
tatas tāṃ vinatā nāma rākṣasī bhīmadarśanā | abravīt kupitākārā karālā nirṇatodarī ||
sīte paryāptam etāvad bhartṛsneho nidarśitaḥ | sarvatrātikṛtaṃ bhadre vyasanāyopakalpate ||
parituṣṭāsmi bhadraṃ te mānuṣas te kṛto vidhiḥ | mamāpi tu vacaḥ pathyaṃ bruvantyāḥ kuru maithili ||
rāvaṇaṃ bhaja bhartāraṃ bhartāraṃ sarvarakṣasām | vikrāntaṃ rūpavantaṃ ca sureśam iva vāsavam ||
dakṣiṇaṃ tyāgaśīlaṃ ca sarvasya priyavādinam | mānuṣaṃ kṛpaṇaṃ rāmaṃ tyaktvā rāvaṇam āśraya ||
divyāṅgarāgā vaidehi divyābharaṇabhūṣitā | adya prabhṛti sarveṣāṃ lokānām īśvarī bhava | agneḥ svāhā yathā devī śacīvendrasya śobhane ||
kiṃ te rāmeṇa vaidehi kṛpaṇena gatāyuṣā ||
etad uktaṃ ca me vākyaṃ yadi tvaṃ na kariṣyasi | asmin muhūrte sarvās tvāṃ bhakṣayiṣyāmahe vayam ||
Безмолвный Хануман, скрывшийся на дереве шимшупа, слышал, как эти ракшаси угрожали Сите. Разъярённые, они подошли к дрожащей Сите и стали свирепо облизывать свои пылающие, свисающие губы. Схватив топоры, они в крайнем гневе сказали: «Эта женщина не достойна мужа Раваны, владыки ракшасов». Прекрасноликая Сита, угрожаемая страшными ракшаси, вытирая слёзы, подошла к той шимшупе. Окружённая ракшаси, широкоокая Сита подошла к дереву и стояла, охваченная скорбью. Страшные ракшаси со всех сторон стали угрожать ей: худой, с жалким лицом, в грязной одежде. Затем ракшаси Вината, ужасная, с впалым животом и гневным видом, сказала: «Сита, довольно: ты уже достаточно показала любовь к мужу. Благая, всё чрезмерное приводит к беде. Я довольна, благо тебе: ты исполнила свой человеческий долг. Теперь исполни и моё полезное слово. Майтхили, прими мужем Равану, владыку всех ракшасов, могучего и красивого, как Васава, владыка богов; учтивого, щедронравного, говорящего всем приятное. Оставь жалкого человека Раму и прими Равану. Вайдехи, украшенная божественными мазями и божественными украшениями, с сегодняшнего дня будь владычицей всех миров, как богиня Сваха для Агни и как Шачи для Индры, прекрасная. Что тебе в Раме, Вайдехи, жалком и уже лишённом жизни? Если ты не исполнишь это слово, сказанное мной, мы все съедим тебя в этот самый миг».
bae5841d7480 · 发布于 2026年6月22日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Вината сначала притворяется разумной советчицей, а затем открывает угрозу. Это типичная логика давления: назвать верность «чрезмерной», предложить выгоду и закончить страхом.