ततस् त्वद्गात्रशोभीनि रक्षसा ह्रियमाणया । यान्य् आभरणजालानि पातितानि महीतले ॥
तानि सर्वाणि रामाय आनीय हरियूथपाः । संहृष्टा दर्शयाम् आसुर् गतिं तु न विदुस् तव ॥
तानि रामाय दत्तानि मयैवोपहृतानि च । स्वनवन्त्य् अवकीर्णन्ति तस्मिन् विहतचेतसि ॥
तान्य् अङ्के दर्शनीयानि कृत्वा बहुविधं ततः । तेन देवप्रकाशेन देवेन परिदेवितम् ॥
पश्यतस् तस्या रुदतस् ताम्यतश् च पुनः पुनः । प्रादीपयन् दाशरथेस् तानि शोकहुताशनम् ॥
शयितं च चिरं तेन दुःखार्तेन महात्मना । मयापि विविधैर् वाक्यैः कृच्छ्राद् उत्थापितः पुनः ॥
तानि दृष्ट्वा महार्हाणि दर्शयित्वा मुहुर् मुहुः । राघवः सहसौमित्रिः सुग्रीवे स न्यवेदयत् ॥
स तवादर्शनाद् आर्ये राघवः परितप्यते । महता ज्वलता नित्यम् अग्निनेवाग्निपर्वतः ॥
त्वत्कृते तम् अनिद्रा च शोकश् चिन्ता च राघवम् । तापयन्ति महात्मानम् अग्न्यगारम् इवाग्नयः ॥
तवादर्शनशोकेन राघवः प्रविचाल्यते । महता भूमिकम्पेन महान् इव शिलोच्चयः ॥
कानानानि सुरम्याणि नदीप्रस्रवणानि च । चरन् न रतिम् आप्नोति त्वम् अपश्यन् नृपात्मजे ॥
स त्वां मनुजशार्दूलः क्षिप्रं प्राप्स्यति राघवः । समित्रबान्धवं हत्वा रावणं जनकात्मजे ॥
सहितौ रामसुग्रीवाव् उभाव् अकुरुतां तदा । समयं वालिनं हन्तुं तव चान्वेषणं तथा ॥
ततो निहत्य तरसा रामो वालिनम् आहवे । सर्वर्क्षहरिसंघानां सुग्रीवम् अकरोत् पतिम् ॥
रामसुग्रीवयोर् ऐक्यं देव्य् एवं समजायत । हनूमन्तं च मां विद्धि तयोर् दूतम् इहागतम् ॥
tatas tvadgātraśobhīni rakṣasā hriyamāṇayā | yāny ābharaṇajālāni pātitāni mahītale ||
tāni sarvāṇi rāmāya ānīya hariyūthapāḥ | saṃhṛṣṭā darśayām āsur gatiṃ tu na vidus tava ||
tāni rāmāya dattāni mayaivopahṛtāni ca | svanavanty avakīrṇanti tasmin vihatacetasi ||
tāny aṅke darśanīyāni kṛtvā bahuvidhaṃ tataḥ | tena devaprakāśena devena paridevitam ||
paśyatas tasyā rudatas tāmyataś ca punaḥ punaḥ | prādīpayan dāśarathes tāni śokahutāśanam ||
śayitaṃ ca ciraṃ tena duḥkhārtena mahātmanā | mayāpi vividhair vākyaiḥ kṛcchrād utthāpitaḥ punaḥ ||
tāni dṛṣṭvā mahārhāṇi darśayitvā muhur muhuḥ | rāghavaḥ sahasaumitriḥ sugrīve sa nyavedayat ||
sa tavādarśanād ārye rāghavaḥ paritapyate | mahatā jvalatā nityam agninevāgniparvataḥ ||
tvatkṛte tam anidrā ca śokaś cintā ca rāghavam | tāpayanti mahātmānam agnyagāram ivāgnayaḥ ||
tavādarśanaśokena rāghavaḥ pravicālyate | mahatā bhūmikampena mahān iva śiloccayaḥ ||
kānānāni suramyāṇi nadīprasravaṇāni ca | caran na ratim āpnoti tvam apaśyan nṛpātmaje ||
sa tvāṃ manujaśārdūlaḥ kṣipraṃ prāpsyati rāghavaḥ | samitrabāndhavaṃ hatvā rāvaṇaṃ janakātmaje ||
sahitau rāmasugrīvāv ubhāv akurutāṃ tadā | samayaṃ vālinaṃ hantuṃ tava cānveṣaṇaṃ tathā ||
tato nihatya tarasā rāmo vālinam āhave | sarvarkṣaharisaṃghānāṃ sugrīvam akarot patim ||
rāmasugrīvayor aikyaṃ devy evaṃ samajāyata | hanūmantaṃ ca māṃ viddhi tayor dūtam ihāgatam ||
«Когда ракшас уносил тебя, украшения, сиявшие на твоих членах и брошенные тобой на землю, предводители хари принесли Раме и радостно показали, хотя не знали, куда ты была унесена. Эти звенящие украшения были отданы Раме; я сам принёс их, и они рассыпались перед ним, когда его сознание было поражено. Положив эти прекрасные вещи на колени, тот божественно сияющий владыка долго и многообразно оплакивал их. Когда он смотрел на них, плакал и снова и снова томился, они разожгли в сыне Дашаратхи огонь скорби. Великодушный, измученный страданием, долго лежал, и я с трудом поднял его разными словами. Увидев эти драгоценности и снова и снова показывая их, Рагхава вместе с Саумитри сообщил всё Сугриве. Благородная, Рагхава страдает из-за того, что не видит тебя, как огненная гора постоянно горит великим пылающим огнём. Ради тебя бессонница, скорбь и тревога жгут великодушного Рагхаву, как огни жгут огненный дом. От скорби разлуки с тобой Рагхава сотрясается, как великая каменная гора от сильного землетрясения. Обходя прекрасные леса, реки и источники, он не находит радости, потому что не видит тебя, царская дочь. Этот Рагхава, тигр среди людей, скоро достигнет тебя, убив Равану вместе с его друзьями и родичами. Тогда Рама и Сугрива вместе заключили договор: убить Валина и также искать тебя. Затем Рама быстро убил Валина в битве и сделал Сугриву владыкой всех рикшей и хари. Так, богиня, возник союз Рамы и Сугривы. Знай меня, Ханумана, посланником этих двоих, пришедшим сюда».
0d24b8fff1a9 · 发布于 2026年6月22日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Украшения Ситы становятся вещественным доказательством любви и боли Рамы. Хануман соединяет личную скорбь Рамы с реальным политическим союзом, который уже привёл к действию.