बुद्धिर् अपतन्तम् एवार्थम् अवधारयन्ती जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिषु तदीयस्मृतिवर्त्मन्य् एव पान्थत्वम् अध्यवस्येत् । अहन्ता च प्राप्स्यमाने सेवोपयोगिनि सिद्धदेहे प्रविशन्तीव साधकशरीरं प्रायो जहातीव विराजेत । ममता च तच्चरणारविन्दमकरन्द एव मधुकरीभवितुम् उपक्रमेतेति । स च भक्तः प्राप्तं महारत्नं कृपण इव जनेभ्यो भावं गोपयन्न् अपि क्षान्तिवैराग्यादीनाम् आस्पदीभवन् लसल्ललाटम् एवान्तर्धनं कथयतीति न्यायेन तद्विज्ञसाधुगोष्ठ्यां विदितो भवेद् अन्यत्र तु विक्षिप्त इत्य् उन्मत्त इति सज्जत इति दुर्लक्ष्यतां गच्छेत्
buddhir apatantam evārtham avadhārayantī jāgrat-svapna-suṣuptiṣu tadīya-smṛti-vartmany eva pānthatvam adhyavasyet | ahantā ca prāpsyamāne sevopayogini siddha-dehe praviśantīva sādhaka-śarīraṁ prāyo jahātīva virājeta | mamatā ca tac-caraṇāravinda-makaranda eva madhukarībhavitum upakrameteti | sa ca bhaktaḥ prāptaṁ mahā-ratnaṁ kṛpaṇa iva janebhyo bhāvaṁ gopayann api kṣānti-vairāgyādīnām āspadībhavan lasal-lalāṭam evāntardhanaṁ kathayatīti nyāyena tad-vijña-sādhu-goṣṭhyāṁ vidito bhaved anyatra tu vikṣipta ity unmatta iti sajjata iti durlakṣyatāṁ gacchet
Рассудок, удерживая лишь непреходящую цель, решается быть путником лишь на пути памятования о Нём — в бодрствовании, во сне и в глубоком сне. Чувство «я», будто входя в предстоящее ему совершенное тело, пригодное для служения, сияет так, будто почти покидает тело практикующего. А чувство «моё» принимается стать пчелой лишь в нектаре Его стоп-лотосов. Этот преданный, хоть и скрывает бхаву от людей, как скупец — обретённый великий самоцвет, становится обителью терпения, отрешённости и прочего; и по поговорке «сияющий лоб говорит о скрытом богатстве» его узнают в кругу святых, знающих в этом толк. В других же местах о нём говорят «рассеянный», «безумный», «прилипший [к чему-то]» — и он остаётся неузнанным.
dd0765e6e1e9 · published Sep 28, 2026, 4:01:06 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Siddha-deha — духовное тело, в котором преданный будет служить Кришне; на ступени бхавы «я» уже будто живёт в нём, а не в теле из плоти. Слово sajjata в издании неясно; переведено по корню sañj, «прилипать».