ततस् तत्र मुहूर्तेन नद्यः पायसकर्दमाः । उपातिष्ठन्त भरतं भरद्वाजस्य शासनत् ॥
तासाम् उभयतः कूलं पाण्डुमृत्तिकलेपनाः । रम्याश् चावसथा दिव्या ब्रह्मणस् तु प्रसादजाः ॥
तेनैव च मुहूर्तेन दिव्याभरणभूषिताः । आगुर् विंशतिसाहस्रा ब्राह्मणा प्रहिताः स्त्रियः ॥
सुवर्णमणिमुक्तेन प्रवालेन च शोभिताः । आगुर् विंशतिसाहस्राः कुबेरप्रहिताः स्त्रियः ॥
याभिर् गृहीतः पुरुषः सोन्माद इव लक्ष्यते । आगुर् विंशतिसाहस्रा नन्दनाद् अप्सरोगणाः ॥
नारदस् तुम्बुरुर् गोपः पर्वतः सूर्यवर्चसः । एते गन्धर्वराजानो भरतस्याग्रतो जगुः ॥
अलम्बुसा मिश्रकेशी पुण्डरीकाथ वामना । उपानृत्यंस् तु भरतं भरद्वाजस्य शासनात् ॥
यानि माल्यानि देवेषु यानि चैत्ररथे वने । प्रयागे तान्य् अदृश्यन्त भरद्वाजस्य शासनात् ॥
बिल्वा मार्दङ्गिका आसञ् शम्या ग्राहा बिभीतकाः । अश्वत्था नर्तकाश् चासन् भरद्वाजस्य तेजसा ॥
ततः सरलतालाश् च तिलका नक्तमालकाः । प्रहृष्टास् तत्र संपेतुः कुब्जाभूताथ वामनाः ॥
शिंशपामलकी जम्बूर् याश् चान्याः कानने लताः । प्रमदा विग्रहं कृत्वा भरद्वाजाश्रमे ऽवसन् ॥
tatas tatra muhūrtena nadyaḥ pāyasakardamāḥ | upātiṣṭhanta bharataṃ bharadvājasya śāsanat ||
tāsām ubhayataḥ kūlaṃ pāṇḍumṛttikalepanāḥ | ramyāś cāvasathā divyā brahmaṇas tu prasādajāḥ ||
tenaiva ca muhūrtena divyābharaṇabhūṣitāḥ | āgur viṃśatisāhasrā brāhmaṇā prahitāḥ striyaḥ ||
suvarṇamaṇimuktena pravālena ca śobhitāḥ | āgur viṃśatisāhasrāḥ kuberaprahitāḥ striyaḥ ||
yābhir gṛhītaḥ puruṣaḥ sonmāda iva lakṣyate | āgur viṃśatisāhasrā nandanād apsarogaṇāḥ ||
nāradas tumburur gopaḥ parvataḥ sūryavarcasaḥ | ete gandharvarājāno bharatasyāgrato jaguḥ ||
alambusā miśrakeśī puṇḍarīkātha vāmanā | upānṛtyaṃs tu bharataṃ bharadvājasya śāsanāt ||
yāni mālyāni deveṣu yāni caitrarathe vane | prayāge tāny adṛśyanta bharadvājasya śāsanāt ||
bilvā mārdaṅgikā āsañ śamyā grāhā bibhītakāḥ | aśvatthā nartakāś cāsan bharadvājasya tejasā ||
tataḥ saralatālāś ca tilakā naktamālakāḥ | prahṛṣṭās tatra saṃpetuḥ kubjābhūtātha vāmanāḥ ||
śiṃśapāmalakī jambūr yāś cānyāḥ kānane latāḥ | pramadā vigrahaṃ kṛtvā bharadvājāśrame 'vasan ||
По велению Бхарадваджи перед Бхаратой явились реки, в которых вместо ила была молочная каша; по обоим их берегам возникли прекрасные небесные жилища, покрытые белой глиной и рождённые милостью Брахмы. В тот же миг пришли двадцать тысяч женщин, посланных Брахмой, украшенных небесными драгоценностями; затем двадцать тысяч, посланных Куберой, сияющих золотом, самоцветами, жемчугом и кораллом; затем из Нанданы явились двадцать тысяч апсар, объятие которых делает человека словно обезумевшим. Нарада, Тумбуру, Гопа и Парвата, солнечносияющие цари гандхарвов, запели перед Бхаратой, а Аламбуса, Мишракеши, Пундарика и Вамана по приказу Бхарадваджи стали танцевать. Все гирлянды, какие есть у богов и в лесу Чайтраратха, явились в Праяге. Силой Бхарадваджи бильвы стали барабанщиками, бибхитаки — держащими палочки, ашваттхи — танцорами. Затем саралы, пальмы, тилаки и нактамалаки радостно сбежались, приняв облики горбатых и карликов, а шишапы, амалаки, джамбу и прочие лесные лианы приняли облик прекрасных женщин и пребывали в ашраме Бхарадваджи.
d1a5ac4019d7 · published Jun 22, 2026, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Лес не исчезает под напором царской роскоши; он сам становится музыкой, танцем и служением. В этом чуде природа раскрывает свою скрытую способность служить дхарме, когда ею управляет чистая духовная сила.